Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

«Ενα δημοψήφισμα για τις μπουλντόζες»

Κύριε διευθυντά
Ολοι συγκλονιστήκαμε από τις φονικές καταστροφικές πλημμύρες που έπληξαν τη Μάνδρα, τη Νέα Πέραμο, τη Μαγούλα και άλλες περιοχές της Δυτικής Αττικής. Ολα τα ΜΜΕ με ρεπορτάζ και συνεντεύξεις, ειδικών και μη, κάλυψαν τις λεπτομέρειες της καταστροφής προσπαθώντας να εξηγήσουν τα αίτια. Στην «Κ» (16-11-2017) διαβάζουμε σε άρθρο ότι η Μάνδρα είναι κτισμένη σε μπαζωμένα ρέματα. Ολοι συμφωνούν ότι στα ρέματα, που έγιναν οικόπεδα και δρόμοι, οφείλονται κυρίως οι πλημμύρες. Δεν είμαι ειδικός, αλλά πιστεύω ότι μία από τις αιτίες που δεν εφαρμόστηκε κανένα πρόγραμμα μέχρι τώρα είναι ότι όταν εμφανιστούν οι μπουλντόζες για να γκρεμίσουν τα αυθαίρετα και να ανοίξουν τα ρέματα, οι ιδιοκτήτες των, γείτονες, αυτόκλητοι «πονόψυχοι» μέλη διαφόρων οργανώσεων, παρεμβαίνουν βιαίως και σταματούν τον καθαρισμό. Το θέμα είχε πολιτικό κόστος και όλες οι κυβερνήσεις αναβάλλουν την εφαρμογή των προγραμμάτων διανοίξεως. Για να ξεπεραστούν οι τοπικές αντιδράσεις προτείνω η Τοπική Αυτοδιοίκηση κάθε περιοχής (δήμοι και περιφέρεια) να οργανώνουν δημοψήφισμα για να αποφασίσουν οι κάτοικοι αν θα επιτρέψουν τις μπουλντόζες να δουλέψουν ή θα τις διώξουν αναλαμβάνοντες οι ίδιοι την ευθύνη για μελλοντικές καταστροφές και θανάτους. Είναι παράλογο, κάτοικοι και περαστικοί, να αντιδρούν στην κατεδάφιση αυθαιρέτων και όταν γίνει το κακό να φωνάζουν «πού είναι το κράτος».

Γεωργιος Αραμπατζης, Ιατρός, Χολαργός

Το μέρισμα, οι μάζες και ο Ζντάνοφ

Κύριε διευθυντά
Για όσους εξακολουθούν να αμφιβάλλουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αυθεντική Αριστερά, δύο πρόσφατα γεγονότα θα τους βοηθήσουν να απαλλαγούν από τις αμφιβολίες τους. Το ένα είναι το διαφημιστικό σποτ για το κοινωνικό μέρισμα. Πρόκειται για προπαγανδιστικό κατασκεύασμα σοσιαλιστικού ρεαλισμού της εποχής του Ζντάνοφ. Τα κέρματα στα χέρια του προλετάριου και το πούρο στο κρυστάλλινο τασάκι του κεφαλαιοκράτη έρχονται από το «ένδοξο παρελθόν» της αγκιτπρόπ (αγκιτάτσια και προπαγάνδα). Λείπουν η τραγιάσκα του φτωχού και το ημίψηλο του αστού για να ταυτιστεί απόλυτα η κεντρική ιδέα του σποτ με τα δημιουργήματα του σοβιετικού κινηματογράφου που προορίζονταν για προπαγάνδα εσωτερικού (σε αντίθεση με τα αριστουργήματα του Αϊζενστάιν που προορίζονταν για προπαγάνδα εξωτερικού). Οι τότε αρμόδιοι δικαιολογούσαν τους χονδροειδείς συμβολισμούς επικαλούμενοι την «ανωριμότητα των μαζών». ( Πρόκειται για τις ίδιες μάζες που προβιβάζονταν στην κοινωνική πρωτοπορία όταν επαναστατούσαν.)

Το δεύτερο είναι μια δήλωση του Ευκλείδη Τσακαλώτου για τον προϋπολογισμό, που αποτελεί την επιτομή της μαρξιστικής ψευδοδιαλεκτικής. «Ο προϋπολογισμός είναι άδικος, αλλά αν δεν τον ψηφίζαμε εμείς, θα τον ψήφιζε κάποιος άλλος συνασπισμός», είναι το νόημα της δήλωσης. Με τη μέθοδο αυτή ξεπλένεται επίσης η συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ με τους «ψεκασμένους» («αν δεν συνεργαζόμασταν εμείς, θα συνεργάζονταν κάποιοι άλλοι»), δικαιώνεται η κωλοτούμπα που έφερε το τρίτο μνημόνιο («αν δεν το υπέγραφε ο Τσίπρας, θα το υπέγραφε κάποιος άλλος») κι εξηγείται γιατί μια πρόταση που δεν στέκει στην κοινή λογική «μπορεί να είναι μηχανικά σωστή, αλλά διαλεκτικά εσφαλμένη». Είναι πλέον σαφές ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ως γνήσιο αριστερό κόμμα τρέφει μια αλαζονική περιφρόνηση για τις ελληνικές «μάζες» ( όταν δεν διεκδικεί την ψήφο τους) και τις ενημερώνει όπως ταιριάζει στην ανωριμότητά τους.

Κωστας Γιαννοπουλος, Μαρούσι

Παρενοχλήσεις και ορμέμφυτα

Κύριε διευθυντά
Προσωπική μου άποψη, ουσιαστική παραδοχή, αντίληψη, η ισότητα των δύο φύλων. Eκτός από ανατομικές, συναισθηματικές, άλλες διαφοροποιήσεις, δεν παύουν να ανήκουν στο ανθρώπινο γένος. Γι’ αυτό είναι θεμιτή, τελείως φυσική, ενστικτώδης, η γενετήσια, κατά προσωπική επιλογή, αλληλεπίδραση, που αποσκοπεί στη διαιώνιση του είδους. Είναι κάποιες πολύ πρόχειρες σκέψεις με αφορμή πρόσφατες ειδήσεις-δημοσιεύματα για σεξουαλικές παρενοχλήσεις που υπέστησαν γυναίκες... Ανδρες σε εξουσιαστική, ή και όχι μόνον, σχέση με γυναίκες κατηγορήθηκαν για παρενόχληση. Ακούστηκαν περιστατικά συγκεκριμένα, περιγραφές που προκάλεσαν έντονες και δίκαιες αντιδράσεις. Με προβληματίζει όμως η αιτιολόγηση. Επιθετική ορίζεται η ανδρική ορμή η οποία ωστόσο θα έπρεπε να καθοδηγείται από τη λογική. Αλλά αυτό που αγνοείται ή μάλλον παραβλέπεται είναι η συμπεριφορά της γυναίκας. Στη σύγχρονη εποχή έχει αρχίσει να παρουσιάζεται η αρχικά περιορισμένη και αυξανόμενη τάση ανάληψης πρωτοβουλίας από τη γυναίκα σε θέματα σχέσεων. Θα πρέπει επίσης να παρατηρηθεί η γενικότερη προκλητική στάση της γυναίκας. Με στοχευμένη, κάποτε, σεξουαλική ενδυματολογική εμφάνιση, με επίδειξη και τονισμό σεξουαλικών σημείων του σώματός της. Και συμπληρώνεται με σχετικές, παρεξηγούμενες ή όχι, κάποτε κινήσεις, λόγους, με υπονοούμενη πιθανή ανάλογη επιθυμία. Αραγε εάν χαρακτηρίζαμε αυτά σεξουαλική παρενόχληση, θα αδικούσαμε τις γυναίκες; Θα τα θεωρούσαμε σαν μια φυσική συμπεριφορά σχετιζόμενη με ενστικτώδεις τάσεις του φύλου; Οπωσδήποτε ότι επηρεάζεται, παρενοχλείται το ανδρικό φύλο από την περιγραφόμενη συμπεριφορά είναι αναμφισβήτητο. Αλλά αυτό δεν αποτελεί δικαιολογία για ένα ψύχραιμο, λογικό ον να συμπεριφέρεται ανάρμοστα! Αντιδρώ όμως όταν, ανεξέλεγκτα και γενικά, ρατσιστικά θα έλεγα, επί δικαίους και αδίκους, αποδίδονται κατηγορίες! Αποψή μου, λογική πιστεύω, είναι ότι καμιά και από κανένα δεν επιτρέπεται να αφήνεται άκριτη η από οποιονδήποτε, οποιουδήποτε είδους, ανεπιθύμητη παρενόχληση, πολλώ μάλλον αν είναι αναίτια.

Δημ. Γ. Σμυρλης, Συντ/χος λυκειάρχης

Η δωρεάν παροχή ιατρικής φροντίδας

Κύριε διευθυντά
Διάβασα με ενδιαφέρον το ρεπορτάζ της κ. Πέννυς Μπουλούτζα στο φύλλο της 24ης Νοεμβρίου της έγκριτης εφημερίδος σας, με τίτλο: «Εξι στους δέκα πληρώνουν τον γιατρό από την τσέπη τους». Από τη συγκεκριμένη έρευνα καταδεικνύεται ότι 21% των ερωτωμένων δεν έλαβαν ιατρική φροντίδα λόγω κόστους, αμέλειας και αναμονής. Ας αναλογιστούμε λοιπόν ότι υπεισέρχονται ενίοτε και άλλες παράμετροι, πλην της οικονομικής. Αν μάλιστα λάβουμε υπόψη μας ότι η εξέταση στα εξωτερικά ιατρεία ενός δημόσιου νοσοκομείου ή μιας δημόσιας πρωτοβάθμιας δομής υγείας παρέχεται δωρεάν, αντιλαμβανόμαστε ότι το ιδιωτικό κόστος δαπανών υγείας μπορεί να περιοριστεί σημαντικά, εφόσον υπάρξει: 1. Κατάλληλη ενημέρωση του κοινού για τον τρόπο πρόσβασης. 2. Θεσμική θωράκιση των υπηρεσιών, ώστε να τηρείται με συνέπεια και αυστηρότητα ο προγραμματισμός των ραντεβού. Αναμονή υπάρχει όπου γης για τη διενέργεια ιατρικών επισκέψεων, αλλά η ψυχολογία πολλών συμπολιτών μας δεν μπορεί να ανεχθεί το καθεστώς αναμονής και προσβλέπει στην καταστρατήγησή του, απορρυθμίζοντας τη λειτουργία του συστήματος.

Είναι επίσης ενδιαφέρον να δούμε το ποσοστό των εν Ελλάδι διαμενόντων, που καλύπτονται εντελώς δωρεάν από τις δημόσιες δομές υγείας, όπως επίσης και το ποσοστό των ανασφάλιστων συμπολιτών μας, που έχουν πρόσβαση σε υψηλής στάθμης υγειονομική φροντίδα χωρίς να στερούνται τίποτα σε σχέση με τους ασφαλισμένους, που καταβάλλουν υψηλότατες εισφορές για τις ίδιες υπηρεσίες. Αλλωστε οι αλλοδαποί (ακόμη και τουρίστες χωρών υψηλής εισοδηματικής στάθμης) απολαμβάνουν υπηρεσίες υγείας εντελώς δωρεάν προσερχόμενοι στα Τμήματα Επειγόντων των δημόσιων νοσοκομείων μας, γεγονός που κατ’ επανάληψη τους έχει προκαλέσει κατάπληξη.

Τέλος, πρέπει κάποτε ως κοινωνία να εξετάσουμε μήπως συμφέρει η ιδιωτική ασφαλιστική κάλυψη έναντι της «υποχρεωτικής» δημόσιας, η οποία οδηγεί σε καθηλωτικό εξισωτισμό άπαντες.

Χαραλαμπος Ζησης, Χειρουργός Θώρακος, Ιατρός ΕΣΥ

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ