Σταύρος Τζίμας ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΖΙΜΑΣ

Το Σκοπιανό τότε και τώρα

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Η ατυχής αναφορά του δημάρχου Θεσσαλονίκης περί «Δημοκρατίας της Μακεδονίας» κατά το πρόσφατο ταξίδι του στα Σκόπια προκάλεσε έκρηξη «πατριωτικής οργής». Πέραν της ερώτησης στη Βουλή, όπου ο κ. Γιάννης Μπουτάρης εμφανίστηκε περίπου να συνωμοτεί από κοινού με τον κ. Νίκο Κοτζιά εναντίον του έθνους, στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου αξιώθηκε από τον δήμαρχο να ζητήσει γονυπετής συγχώρεση «από τον λαό». Και όχι μόνο από την αντίπαλη παράταξη.

Ο κ. Μπουτάρης είναι γνωστό ότι έχει έναν δικό του τρόπο να εκφράζεται στον δημόσιο λόγο και ουκ ολίγες φορές εμφανίζεται να μετανιώνει για κάποια πράγματα που του «ξεφεύγουν». Αλλά αυτός είναι, και όταν έρθει η ώρα της κρίσης, ο «λαός της Θεσσαλονίκης» θα τον ανταμείψει ή θα τον στείλει (και) ως «εθνικό μειοδότη» στο «χρονοντούλαπο της Ιστορίας», για να χρησιμοποιήσω το γνωστό πομπώδες κλισέ.

Το εάν θα θέσει εκ νέου υποψηφιότητα και, πολύ περισσότερο, εάν θα εκλεγεί τρίτη φορά δήμαρχος ποσώς αφορά την πορεία των εθνικών μας θεμάτων. Και σε κάθε περίπτωση, είναι πρόωρο ν’ ανοίξει τέτοια κουβέντα σχεδόν δύο χρόνια πριν από την ώρα της κάλπης.

Πολύ περισσότερο, να ανοίξει με όρους (υπερ)πατριωτισμού, όπως επιχειρείται από κάποιους που βιάζονται να λάβουν θέση στην αφετηρία της κούρσας, ενόψει της «μετά Μπουτάρη εποχής», την οποία διαβλέπουν ή επιθυμούν. Τα όσα ειπώθηκαν στην τελευταία συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου είναι πρόγευση του τι θα γίνει όταν στις αρχές του έτους, όπως όλα δείχνουν και έχει προαναγγείλει ο ΥΠΕΞ, τεθεί σε κίνηση η διαδικασία για την επίλυση του Σκοπιανού με συμβιβασμό στο όνομα. Οι εκτιμήσεις ότι τώρα είναι η (δεύτερη) ευκαιρία να κλείσουμε αξιοπρεπώς και οπωσδήποτε με πόνο την εθνική αυτή πληγή, για την οποία ξοδεύουμε κοντά τρεις δεκαετίες πολιτικό και διπλωματικό κεφάλαιο, καταφθάνουν από παντού.

Την πρώτη την κλωτσήσαμε αρχές της δεκαετίας του ’90. Χάσαμε τότε μια σύνθετη ονομασία, για την οποία παρακαλάμε σήμερα, αλλά κάποιοι «κέρδισαν» σε πολλά επίπεδα.

Εξελέγησαν με το λάβαρο του «ανυποχώρητου υπερασπιστή της ελληνικότητας της Μακεδονίας», βουλευτές, δήμαρχοι, πολλοί έκαναν καριέρα στο γυαλί και το έθνος έζησε ημέρες «δόξας», που σήμερα δεν θέλει να θυμάται. Μακάρι να μην επαναληφθούν, αλλά οι οιωνοί δεν δείχνουν καλοί. Τα «πατριωτόμετρα» ανασύρονται...

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ