ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Η αξιολόγηση έκλεισε, τα προαπαιτούμενα αυξήθηκαν...

ΒΑΣΙΛΗΣ ΖΗΡΑΣ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΑΝΑΛΥΣΗ

Την περασμένη εβδομάδα ο υπουργός Υποδομών Χ. Σπίρτζης εξέδωσε μια απόφαση για τις εκπτώσεις στα διόδια της Εγνατίας Οδού. Με την απόφαση απαλλάσσονται από την καταβολή διοδίων από όλη την Εγνατία και τις καθέτους της οι κάτοχοι κάρτας ανεργίας. Επίσης, οι μόνιμοι κάτοικοι ή ιδιοκτήτες επαγγελματικής εγκατάστασης εκτεταμένων περί την Εγνατία περιοχών, νομοί ολόκληροι. Είναι μια απόφαση που επηρεάζει τα έσοδα ενός έργου το οποίο έχει ενταχθεί στο πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων και ελήφθη ερήμην του ΤΑΙΠΕΔ και του υπουργείου Οικονομικών. Οι θεσμοί απαίτησαν αλλαγές. Ο κ. Σπίρτζης αρνήθηκε αρχικά και ο κ. Τσακαλώτος του είπε ότι μπορεί να έρθει στο Χίλτον και να διαπραγματευτεί αυτοπροσώπως ό,τι θέλει με τους επικεφαλής της τρόικας. Το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης είναι ότι θα φέρει μια νέα υπουργική απόφαση που θα περιορίζει δραστικά τις απαλλαγές και τις εκπτώσεις (σε ανέργους, ΑμεΑ, κατοίκους όμορων δήμων, όχι όμως και για επιχειρήσεις). Συν ένα προαπαιτούμενο δηλαδή.

Η κυβέρνηση έφτασε σε συμφωνία με την τρόικα σε χρόνο-ρεκόρ, ειδικά για τα δικά της δεδομένα των πολύμηνων και υποτίθεται σκληρών διαπραγματεύσεων. Είναι αναμφισβήτητα μια θετική εξέλιξη. Η ιστορία έχει δείξει πως οι μακρές διαπραγματεύσεις και οι καθυστερήσεις οδηγούσαν πάντα σε ένα χειρότερο αποτέλεσμα για την ελληνική πλευρά, με δυσμενείς επιπτώσεις για την οικονομία. Είναι ευτύχημα, λοιπόν, ότι αυτήν τη φορά η συμφωνία ολοκληρώθηκε εγκαίρως, εντός του χρονοδιαγράμματος που είχε κατ’ αρχήν οριστεί. Από αυτό το σημείο, όμως, μέχρι του να κηρύξει κάποιος το τέλος των μνημονίων και να το αφιερώσει στον ελληνικό λαό, η απόσταση είναι μεγάλη. Για να είναι κάποιος ακριβής θα έπρεπε να πει το τέλος των προγραμμάτων, γιατί αυτό που τελειώνει –αν όλα πάνε καλά– τον Αύγουστο του 2018 είναι τα πακέτα χρηματοδότησης. Τα μνημόνια ως ένα σύνολο εγκεκριμένων από τους πιστωτές πολιτικών και η εποπτεία της εφαρμογής τους θα συνεχιστούν για αρκετά χρόνια ακόμη, έστω κι αν δεν τιτλοφορούνται memoranda of understanding. Σε κάθε περίπτωση το κατά την κυβέρνηση «τέλος των μνημονίων» απέχει περισσότερο από εκατό προαπαιτούμενα για την ολοκλήρωση της τρίτης αξιολόγησης και την καταβολή της δόσης και μια ακόμη, τέταρτη, αξιολόγηση.

«Ε, και λοιπόν;» θα μπορούσε να πει κάποιος. Η κυβέρνηση πλέον τα κάνει όλα, θα κάνει και όσα απομένουν. Επίσης, οι Ευρωπαίοι θέλουν να τελειώνουν με την Ελλάδα και θα κάνουν κάποιες εκπτώσεις. Είναι έτσι; Οχι ακριβώς. Με τη συμφωνία σε τεχνικό επίπεδο, τα προαπαιτούμενα αυξήθηκαν από 100 σε 110. Οι πιστωτές μπορεί να κρατούν χαμηλούς τόνους σε σχέση με το παρελθόν, μπορεί να κάνουν διευκολύνσεις εδώ κι εκεί, αλλά εκπτώσεις δεν κάνουν. Τα προαπαιτούμενα αυξήθηκαν μεταξύ άλλων και για να ανατραπούν αποφάσεις υπουργών που δεν ήταν συμβατές με τους στόχους του προγράμματος. Η περίπτωση Σπίρτζη δεν είναι η μόνη. Αλλος υπουργός ζητούσε να μην τοποθετηθούν ανεξάρτητα μέλη στις διοικήσεις των δημοτικών εταιρειών ύδρευσης για να μη δυσαρεστηθούν οι δήμαρχοι. Αλλος ζητούσε την παράταση του νόμου Κατσέλη κι ένας τρίτος την... κρατικοποίηση του «Ερρίκος Ντυνάν». Η κυβέρνηση είναι διχασμένη. Στο εσωτερικό της υπάρχουν ομάδες με διαφορετική προσέγγιση για τον ρόλο του κράτους και τις μεταρρυθμίσεις. Υπάρχει μια ομάδα που θέλει να υλοποιηθούν τα συμφωνηθέντα, ώστε να μπει «τέλος στο μνημόνιο» και μια άλλη που ενδιαφέρεται πρωτίστως για τους «πελάτες» της. Οσο υπάρχει αυτή η ομάδα, το τέλος των μνημονίων είναι επισφαλές.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ