ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ

Με «όπλο» τη γερμανική σκοτεινιά, το Netflix κατακτά την Ευρώπη

ΑΙΜΙΛΙΟΣ ΧΑΡΜΠΗΣ

Οι έφηβοι διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο στην εξέλιξη και αυτού του τηλεοπτικού θρίλερ μυστηρίου.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Εχουμε ξαναμιλήσει για την πολιτική του Netflix να συστήνει τις υπηρεσίες του στις χώρες όπου εξαπλώνεται μέσω ντόπιων παραγωγών που (φυσιολογικά) ελκύουν παραπάνω το κοινό. Το πιο επιτυχημένο παράδειγμα είναι το «Narcos», το οποίο, εκτός από τη Λατινική Αμερική, κατάφερε να σαγηνεύσει και όλο τον υπόλοιπο πλανήτη με τη μαφιόζικη γοητεία του. Κάτι τέτοιο φαίνεται να κάνει και το γερμανικό «Dark», ένα νέο θρίλερ μυστηρίου, το οποίο ήδη φιγουράρει πολύ ψηλά στις προτιμήσεις, ειδικά των Ευρωπαίων τηλεθεατών.

Η συνταγή του είναι μάλλον αμερικανική: μικρή πόλη στις παρυφές ενός σκοτεινού δάσους, εξαφανίσεις παιδιών, μια παρέα εφήβων που προσπαθούν να λύσουν τα μυστήρια. Τα έχουμε ξαναδεί στον Στίβεν Κινγκ, αλλά και στην τηλεόραση, με πιο πρόσφατο παράδειγμα το δημοφιλέστατο «Stranger Things» από το ίδιο το Netflix. Αυτά ωστόσο είναι μόνο όσα φαίνονται με την πρώτη ματιά. Το «Dark» έχει στον πυρήνα του τον πολύ πιο «ευρωπαϊκό», από κινηματογραφική άποψη, θεσμό της οικογένειας. Συγκεκριμένα τέσσερις οικογένειες, οι οποίες, όπως ανακαλύπτουμε σταδιακά, συνδέονται στενά μεταξύ τους, μέσα από τραγικά και τρομακτικά γεγονότα του παρελθόντος. Και οι σύγχρονοι απόγονοι, όμως, δεν πάνε πίσω. Οι ζωές τους είναι μπλεγμένες και αδιέξοδες –πάντα, κάτω από τη γερμανικά τακτοποιημένη επιφάνεια– όπως ο λαβύρινθος με τις σπηλιές που διατρέχει το τοπικό δάσος.

Και βέβαια υπάρχει και το υπερφυσικό στοιχείο. Ο τρόμος εδώ δεν συμπεριλαμβάνει υβριδικά τέρατα ή σατανικούς κλόουν· έχει να κάνει με ένα κοντινό πυρηνικό εργοστάσιο, με τα μυστήρια του χωροχρόνου και κυρίως με τα σκοτεινά μυστικά του παρελθόντος που στοιχειώνουν τη μικρή κοινωνία. Η αφήγηση άλλωστε ταλαντεύεται συνεχώς μεταξύ παρόντος και παρελθόντος, απαιτώντας, πέραν των άλλων, και την προσεκτική παρακολούθηση για να μη «χαθεί» ο θεατής. Παρά πάντως τη γερμανική (ίσως είναι καλύτερα να πούμε την ευρωπαϊκή) ταυτότητα της σειράς, είναι χαρακτηριστική η προσπάθεια του Netflix να δώσει μια πιο διεθνή χροιά στην παραγωγή του. Οπως συμβαίνει και με άλλες μη αμερικανικές σειρές της πλατφόρμας, δίνει την εντύπωση πως οι ντόπιοι συντελεστές του παίρνουν το Ο.Κ. της υλοποίησης μαζί με ένα σετ κανόνων, σχεδιασμένων ώστε να θέτουν ένα συγκεκριμένο αισθητικό και θεματικό πλαίσιο. Αυτό δεν είναι απαραιτήτως κακό ως προς την ποιότητα, μπορεί ωστόσο μακροπρόθεσμα να οδηγήσει σε αποτελέσματα που υπονομεύουν το μότο της πρωτοφανούς ποικιλίας, που τόσο έντονα προβάλλουν οι εμπνευστές του.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ