ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Κάτω από το στέγαστρο της στοάς, βλέπει κανείς ακόμη την παλιά επιγραφή «Μπρόντγουαιη», με την ιστορική ορθογραφία που ξεχώριζε τα μακρά φωνήεντα. Είναι ένα θραύσμα του εγγύς αστικού παρελθόντος, η είσοδος σε μία στοά που κάποτε ήταν η πιο μοντέρνα, η πιο ποπ ολόκληρης της Αθήνας. Η επιστροφή στο Μπρόντγουαιη ακούγεται σαν τίτλος φανταστικής ταινίας, που δεν θα μπορούσε, βεβαίως, να προβληθεί στον κινηματογράφο της στοάς, καθώς δεν λειτουργεί πλέον. Χθες το πρωί, όμως, κάποιοι δούλευαν εκεί, πέραν από τα ταμεία των δύο θεάτρων και το καφέ που λειτουργεί στην είσοδο. Η κίνηση ελάχιστη, αφού έχουν πλέον κλείσει τα περισσότερα καταστήματα, αλλά η «Φωτεινή Κυψέλη» ήταν εκεί. Με πείσμα και θετική διάθεση απέναντι στην πόλη, όπως λέει ο ιδρυτής και εμπνευστής αυτής της κίνησης, Κώστας Ζαμπέλης, η Στοά Μπρόντγουαιη ανάβει τα φώτα για αυτά τα Χριστούγεννα στέλνοντας συμβολικό μήνυμα. Για όσους γνωρίζουν τη «Φωτεινή Κυψέλη», βλέπουν και σε αυτήν την κίνηση την προέκταση μιας μεγάλης και συστηματικής προσπάθειας τα τελευταία χρόνια που η Αθήνα έχει πάρει την κάτω βόλτα. Με σύνθημα για περισσότερο φως, πρακτικά και συμβολικά, η «Φωτεινή Κυψέλη» του Κώστα Ζαμπέλη, που είναι εκπαιδευτικός, καλλιεργεί τη συνείδηση του πολίτη και την πίστη στις δυνατότητες της πόλης.

Περισσότερο θα έλεγα ότι απηχεί μία πολύ βασική αρχή. Τη δύναμη του πολίτη, το θεμέλιο της δημοκρατίας. Ετσι όπως έβλεπα χθες τον Κώστα Ζαμπέλη και τους συνεργάτες του να δουλεύουν στη Στοά (με τη σύμφωνη γνώμη του ιδιοκτήτη) τοποθετώντας τον φωτισμό στην οροφή, για να στείλουν ένα σήμα σε άλλους πολίτες, σκέφτηκα ότι τελικά όλες οι μάχες θα δοθούν από εκείνους που δίνουν τον χρόνο τους για να «χτίσουν» και όχι για να κατηγορήσουν, να παραπονεθούν ή να γκρεμίσουν. Τα φώτα και τον στολισμό στη Στοά Μπρόντγουαιη αυτά τα Χριστούγεννα τα φέρνει η «Φωτεινή Κυψέλη» ως χειρονομία εξωστρέφειας και υποστήριξης. Τα δύο θέατρα που συνεχίζουν να λειτουργούν («Κάτια Δανδουλάκη» και «Broadway») φέρνουν κόσμο τα βράδια που δίνονται παραστάσεις, διαφορετικά η άλλοτε ζωηρή Στοά Μπρόντγουαιη μοιάζει πλήρως ερημωμένη. Ενα βιβλιοπωλείο που υπήρχε μέχρι πρότινος, με τη ’70s γραμματοσειρά, έκλεισε και αυτό και δύσκολα μπορεί κανείς να ανακαλέσει τις ημέρες της δόξας.

Στη γωνία Πατησίων και Αγίου Μελετίου, σε ένα συγκρότημα του 1969-70, σχεδιασμένο από τον Δημήτρη Παπαζήση, το «Μπρόντγουαιη» ήταν ένα άλμα στη μοντέρνα ζωή εκείνη την εποχή. Ο κινηματογράφος (χειμερινός και θερινός) ήταν πολύ δημοφιλής και έφερνε καλές ταινίες. Οι θεατρικές σκηνές και το νυχτερινό κέντρο διατηρούσαν την κίνηση πυκνή, αρκεί να αναλογιστεί κανείς ότι εκείνη την εποχή οι κινηματογράφοι άρχιζαν προβολές στις 4 μ.μ. (και ορισμένοι στις 2 μ.μ.) και τα θέατρα είχαν παράσταση καθημερινά, πλην Δευτέρας. Η αίθουσα του χειμερινού κινηματογράφου με τις μεγάλων διαστάσεων μαυρόασπρες φωτογραφίες σαν πάνελ, τα φουτουριστικά χρώματα και τις νέες ανέσεις είχε γίνει η αγαπημένη της «νέας γενιάς». Ηταν η επιτομή της αισθητικής της εποχής.

Η αναβίωση της Στοάς Μπρόντγουαιη είναι ένας βασικός στόχος του Κώστα Ζαμπέλη και της «Φωτεινής Κυψέλης». Και είναι πράγματι θλιβερό να βλέπει κανείς την απαξίωσή της, αντανάκλαση της παρακμής που επικρατεί σε ολόκληρη την περιοχή. Υπάρχουν όλο το κτιριακό απόθεμα και το βάθος της αστικής ιστορίας, ώστε η περιοχή της Πατησίων να ανεβεί και πάλι. Αλλά προς το παρόν, οι συνθήκες δεν ευνοούν την αναστροφή του κλίματος, από πλευράς επιχειρηματικού κλίματος. Συμβολικά, όμως, μια φωτεινή «Στοά Μπρόντγουαιη» δείχνει ότι ένας ολόκληρος κόσμος υπομένει και περιμένει χωρίς να καταθέτει τα όπλα.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΑΡΧΕΙΟ

 

 

 Πτυχές 
 

Δείτε τις διαδρομές του Ν. Βατόπουλου στο διαδραστικό χάρτη