ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

Διεθνή βραβεία αρχιτεκτονικής σε ελληνικά σχέδια

ΣΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ

Η φύση μπαίνει στο επίκεντρο και αποτελεί τη βάση του σχεδιασμού στην πρόταση του φοιτητή Σ. Κοντάκη, ο οποίος κέρδισε το πρώτο βραβείο στον διεθνή διαγωνισμό «ISARCH».

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Οι προτάσεις για τον δημόσιο χώρο, την κατοικία και τη διατροφή από τέσσερις νέους Ελληνες αρχιτέκτονες ξεχώρισαν ανάμεσα σε 168 φοιτητικά πρότζεκτ απ’ όλο τον κόσμο και κατέκτησαν τα τρία πρώτα βραβεία του διεθνούς φοιτητικού αρχιτεκτονικού διαγωνισμού «ISARCH».

Ο φοιτητής του Τμήματος Αρχιτεκτόνων του ΑΠΘ Σοφοκλής Κοντάκης, διερευνώντας τις έννοιες του ορίου και της ρευστότητας, επανασχεδίασε ένα πάρκο της ανατολικής Θεσσαλονίκης και δημιούργησε μια πρόταση αξιοποίησης του δημόσιου χώρου τοποθετώντας στο κέντρο της σχεδίασης τη φύση. «Στην πρότασή μου, αφήνω τα δέντρα της πλατείας στη θέση τους και με βάση αυτά σχεδίασα ένα σύστημα που προσαρμόζεται εκείνο στη φύση αντί να συμβαίνει το αντίθετο», μας λέει. Τα μονοπάτια και οι δρόμοι, που μοιάζουν να κάνουν σλάλομ ανάμεσα στα δέντρα, αποτελούνται από ένα κοκτέιλ μπετόν και τούβλου συμβάλλοντας στην επαναχρησιμοποίηση άχρηστων υλικών και στην προστασία του περιβάλλοντος, όπως αναφέρεται στο σκεπτικό της πρότασης.

Εμπνευσμένη από την πόλη του Εσεξ και τα προβλήματα από την υπερχείλιση του ποταμού Τάμεση, η Ελένη Βαγιάνου, απόφοιτος του Πανεπιστημίου Πατρών, κατέκτησε το δεύτερο βραβείο με την πρότασή της για μια νέα φιλοσοφία της κατοικίας. Μια λιτή κατασκευή σε σχήμα σταυρού που μοιάζει με τον σκελετό μιας οικοδομής «χτίζεται» ανάλογα με τις ανάγκες των ενοίκων της και προσαρμόζεται στο μεταβαλλόμενο τοπίο της περιοχής.

Μια διαφορετική πρόταση που «χτίζει» στην πολιτισμική κοινωνικοποίηση μέσω του φαγητού κέρδισε το τρίτο βραβείο του διαγωνισμού από τις αποφοίτους του ΑΠΘ Μαρία Κοϊνίδου και Ελένη Παπαντωνίου. Το «FoodRail» είναι ένα φουτουριστικό τρένο που διατρέχει την Ευρώπη και μεταφέρει τον κύκλο της τροφής από τον ζεστό Νότο μέχρι τα παγωμένα βουνά στον Βορρά της Γηραιάς Ηπείρου. «Τα βαγόνια έχουν σχεδιαστεί με τέτοιον τρόπο ώστε να καλλιεργείται και να παράγεται τροφή, να αποθηκεύεται και να δοκιμάζεται φυσικά στους σταθμούς των χωρών. Μας απασχολεί η έννοια του slow food, του φαγητού που είναι σωστά καλλιεργημένο, έχει γεύση και εποχικότητα», μας λέει η κ. Παπαντωνίου.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ