ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

Το πορτρέτο μιας χώρας αντιθέσεων

ΑΙΜΙΛΙΟΣ ΧΑΡΜΠΗΣ

Η λεγόμενη «white trash» Αμερική περνά μπροστά από τον φακό του Σον Μπέικερ, σε μία από τις πιο ευαίσθητες ταινίες της χρονιάς.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Για όσους αναρωτιούνται ακόμα, πώς στην ευχή κάποιος σαν τον Ντόναλντ Τραμπ κατάφερε να γίνει πρόεδρος των ΗΠΑ, το «Florida Project» του Σον Μπέικερ έχει, τουλάχιστον σε επίπεδο κινηματογραφικής μυθοπλασίας, μια πολύ καλή απάντηση. Είναι το μεγεθυντικό πορτρέτο μιας χώρας που το παραμύθι βρίσκεται στην ίδια γειτονιά με την εξαθλίωση και το ανθρώπινο όνειρο φτάνει μόνο μέχρι εκεί που του επιτρέπει η νεοαμερικανική εκδοχή του.

Στην Disneyworld του Ορλάντο, δίπλα από τα πολυτελή ξενοδοχεία και τα μαγευτικά κάστρα με τους ήρωες των παιδιών, βρίσκεται μία σειρά από φθηνότερα μοτέλ. Εξυπηρετούν τους λιγότερο εύπορους τουρίστες, αλλά κυρίως στεγάζουν εκατοντάδες ημιμόνιμους κατοίκους, κατά κανόνα παρίες της αστραφτερής αμερικανικής κοινωνίας. Στο πιο κιτς από αυτά ζει η Χέιλι, μια νεαρή κοπέλα με μπλε μαλλιά και αμέτρητα τατουάζ, μαζί με τη μικρή της κόρη, τη Μούνεϊ. Καθώς το ζεστό καλοκαίρι προχωρά, το εξάχρονο κοριτσάκι και η παρέα της, θα εξερευνήσουν τον συναρπαστικό αλλά και παράταιρα σκληρό μικρόκοσμο της γειτονιάς τους.

Η ταινία του Μπέικερ αποτελείται επί της ουσίας από δύο ώρες επαναληπτικών επεισοδίων: τα μικρά παιδιά, με επικεφαλής την τρομερή πιτσιρίκα που προαναφέραμε (Μπρούκλιν Πρινς) αλωνίζουν στους δρόμους γύρω από το μοτέλ, παίζοντας και επινοώντας κάθε λογής σκανταλιά για να τη φέρουν στον αυστηρό αλλά καλόκαρδο μάνατζερ του μοτέλ, Μπόμπι (υποψήφιος για Χρυσή Σφαίρα ο Γουίλεμ Νταφόε). Ταυτόχρονα, οι «μεγάλοι» ψάχνουν τρόπους να εξασφαλίσουν το μόνο αγαθό που μπορούν στην πραγματικότητα να διεκδικήσουν: την καθημερινή επιβίωση.

Ο κόσμος του λεγόμενου «white trash» αποκαλύπτεται εδώ μέσα από τα αθώα μάτια των παιδιών, τα οποία, ως γνωστόν, στα σημαντικά σπάνια λαθεύουν. Το κοινωνικό τέλμα, η παραίτηση, οι μικροπαρανομίες, ακόμα και η (βολική) αποβλάκωση είναι όλα εκεί. Οταν ένα συγκρότημα εγκαταλελειμμένων κτιρίων παίρνει... τυχαία φωτιά, μια κάτοικος αναφωνεί «αυτό είναι καλύτερο και από την τηλεόραση!». Γενικώς, η κωμική ελαφράδα και το δράμα εναλλάσσονται συνεχώς στη θέση του οδηγού μιας ταινίας που φέρει ανάγλυφη τη σφραγίδα του καλύτερου αμερικανικού ανεξάρτητου κινηματογράφου.

Η αλήθεια είναι πως τα τελευταία χρόνια, ενώ υπάρχουν αρκετές αμερικανικές ταινίες οι οποίες ασχολούνται με το θέμα του ρατσισμού, της μαύρης ταυτότητας κ.ο.κ., λείπουν αντίστοιχες για άλλες κοινωνικές ομάδες· εκείνες που δεν αποτελούν ακριβώς μειονότητες, όμως για διάφορους λόγους βρίσκονται σταδιακά στο περιθώριο μιας χώρας που, αν και πανίσχυρη, τείνει κυνικά να αφήνει πίσω της τα περίσσια «βάρη». Για όποιον, πάντως, ενδιαφέρεται για το θέμα, τέτοιες ταινίες είναι η εξαιρετική «Νεμπράσκα» του Αλεξάντερ Πέιν, όπως και το λιγότερο γνωστό, αλλά εξίσου αξιόλογο «Ενα καλοκαίρι», με την υπέροχη ερμηνεία του Μάθιου Μακόναχι.

Το βαρόμετρο της εβδομάδας

Στο «Ολα τα λεφτά του κόσμου», ο σπουδαίος Ρίντλεϊ Σκοτ μεταφέρει στην οθόνη το μυθιστόρημα του Τζον Πίρσον, δημιουργώντας ένα δραματικό θρίλερ, με πρωτοκλασάτους πρωταγωνιστές, όπως ο Μαρκ Γουόλμπερκ, η Μισέλ Γουίλιαμς και ο Κρίστοφερ Πλάμερ. Οταν ο Τζον Πολ Γκέτι ο Γ΄, πέφτει θύμα απαγωγής, ο παππούς του, ο οποίος τυγχάνει να είναι ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο, αρνείται να πληρώσει τα λύτρα. Τότε, η μητέρα του δεκαεξάχρονου παιδιού αναλαμβάνει μόνη της μια απελπισμένη προσπάθεια για τη διάσωσή του. Η ταινία είναι υποψήφια για τρεις Χρυσές Σφαίρες.

Στην «Τζαμάικα», ο γνωστός από τις τηλεοπτικές του επιτυχίες Ανδρέας Μορφονιός δημιουργεί μια κομεντί με πρωταγωνιστές δύο αταίριαστα αδέρφια: τον επιτυχημένο τηλεπαρουσιαστή Τίμο (Φάνης Μουρατίδης) και τον οδηγό ταξί Ακη (Σπύρος Παπαδόπουλος). Οταν ο πρώτος θα αντιμετωπίσει σοβαρό πρόβλημα υγείας, εκείνος και ο αδερφός του θα ξαναέρθουν κοντά.

Στον «Στόχο» βλέπουμε άλλη μια κινηματογραφική εκδοχή της περίφημης επιχείρησης «Ανθρωποειδές» του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η οποία είχε ως στόχο τη δολοφονία του υψηλόβαθμου ναζί Ράινχαρντ Χάιντριχ. Αυτή τη φορά η αφήγηση
μοιράζεται μεταξύ των δύο νεαρών στρατιωτών που ανέλαβαν την εκτέλεση, αλλά και της ιστορίας του ίδιου του «Χασάπη της Πράγας», περιγράφοντας τις συνθήκες της ανόδου του στη χιτλερική ιεραρχία. Οπως είναι γνωστό, ο Χάιντριχ υπήρξε, εκτός των άλλων, και ένας εκ των βασικών εισηγητών της «τελικής λύσης» και του εβραϊκού Ολοκαυτώματος.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ