Μιχάλης Τσιντσίνης ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗΣ

Θεοδώρα Μαγαλοοικονομου: Τσαμπίκες

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΜΑΣΚΕΣ

Την έλεγαν Τσαμπίκα. Είχε εκλεγεί με τους ΑΝΕΛ, αλλά στη δεύτερη ψηφοφορία για την προεδρική εκλογή το 2014 είχε ψηφίσει Σταύρο Δήμα. Ηταν τότε που οι επιτελείς του Σαμαρά μετρούσαν κουκί κουκί τον καημό τους. Και –περισσότερο για να ντοπαριστούν οι ίδιοι ενόψει του ορατού αδιεξόδου, παρά για να ντοπάρουν τους συνομιλητές τους– διαβεβαίωναν ότι «πάμε καλά». «Αυξανόμεθα».

Την Τρίτη, μετά τη συζήτηση για τον προϋπολογισμό, ήταν η σειρά του Τσίπρα να πανηγυρίσει το δικό του «Tσαμπίκα-moment»: να υποδεχτεί τη θετική ψήφο της Θεοδώρας Μεγαλοοικονόμου – της βουλευτίνας που κάποτε ανήκε στο κόμμα του Λεβέντη, αλλά προχθές δέχτηκε τη φιλοτσιπρική επιφοίτηση, με αποτέλεσμα ο πρώην αρχηγός της να τη χαρακτηρίσει «αλλοπρόσαλλη». Δεν είναι δύσκολο να εξελιχθεί η ψήφος Μεγαλοοικονόμου σε μόνιμη ενίσχυση της συμπολίτευσης. Θα είναι μια ενίσχυση τόσο αναζωογονητική για τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, όσο ήταν για την κυβέρνηση Σαμαρά οι στρατολογήσεις της τελευταίας στιγμής. Δηλαδή καθόλου.

Εσχάτως τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ συγκρίνουν τους εαυτούς τους με την ύστερη φάση της κυβέρνησης Σαμαρά – χωρίς να συνειδητοποιούν ποια ανομολόγητη αγωνία φέρνει στην επιφάνεια αυτή η σύγκριση. Αν σε κάτι μοιάζουν με την κυβέρνηση του 2014, είναι μόνο στα συμπτώματα πολιτικής κόπωσης.

Η κυβέρνηση Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ είχε να επικαλεστεί μακροοικονομικά επιτεύγματα, τα οποία, όμως, δεν ήταν δυνατόν να εξαργυρωθούν στην κάλπη. Η κυβέρνηση Τσίπρα επικαλέστηκε για πρώτη φορά τόσο επίμονα με νούμερα, στον τρίτο της προϋπολογισμό, αυτά που νομίζει κατορθώματά της – κυρίως το ότι μας βγάζει από τη δευτερογενή κρίση που η ίδια προκάλεσε. Αυτά τα «επιτεύγματα» –η ασθματική ανάπτυξη, η δειλή υποχώρηση της ανεργίας, η άπορη αναβίωση των επιδοματικών tsovolanomics– θα έχουν ακριβώς την ίδια επίδραση που είχε και η επίκληση των μακροοικονομικών μεγεθών στην τύχη της κυβέρνησης Σαμαρά. Δηλαδή καμία.

Εχουν οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ μπει στις ράγες εκείνης της νομοτέλειας που οδηγεί τις κυβερνήσεις σε αφλογιστία – στην κατάσταση εκείνη που ό,τι κι αν πουν, ό,τι κι αν κάνουν χάνεται σαν μπαλοθιά στον αέρα; Ισως είναι νωρίς για να το πει κανείς, χωρίς να ξέρει τον χρόνο των εκλογών. Εκείνο που πάντως φαίνεται σίγουρο είναι ότι, σε αντίθεση με την προηγούμενη κυβέρνηση, οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ δηλητηριάζουν οι ίδιοι το μήνυμά τους. Υποσκάπτουν την κανονικότητα που επαγγέλλονται.

Δεν χρειάζεται να επικαλεστεί κανείς το ρεπερτόριό τους στην οικονομία. Αρκεί να δει συμβολικά τι έγινε προχθές στη Βουλή. «Αυτός είναι προϋπολογισμός ομαλότητας», έλεγε ο ελάσσων κυβερνητικός εταίρος. Και αμέσως μετά, ως ενσάρκωση της ομαλότητας, έβριζε τους αντιπάλους του και εξηγούσε τίνος δικτάτορα ήταν η λιμουζίνα που πούλησε.

Είναι το είδος του πολιτικού προϊόντος που δεν χρειάζεται ενέσεις «αλλοπροσαλλοσύνης». Εχει επάρκεια.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ