ΕΛΛΑΔΑ

Αποψη: Ενα δεύτερο λάθος δεν διορθώνει το πρώτο

ΘΑΝΟΣ Π. ΝΤΟΚΟΣ*

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Δεν είναι σπάνιες οι περιπτώσεις που η κυβέρνηση μιας χώρας βρίσκεται αντιμέτωπη με μια ανεπιθύμητη εξέλιξη, μια «καυτή πατάτα», όπου οι επιλογές διαχείρισης είναι ιδιαίτερα προβληματικές. Στην προκειμένη περίπτωση, η ελληνική κυβέρνηση κλήθηκε να διαχειριστεί την άφιξη και το αίτημα ασύλου οκτώ Τούρκων αξιωματικών που κατηγορούνταν για συμμετοχή στο αποτυχημένο πραξικόπημα του Ιουλίου 2016. Για τον πρόεδρο Ερντογάν το ζήτημα ήταν εξαιρετικά ευαίσθητο και η άσκηση ισχυρών πιέσεων θα έπρεπε να θεωρηθεί δεδομένη.

Αν το ισοζύγιο ισχύος ήταν θετικό ή αν η δυνατότητα της γειτονικής χώρας να μας προκαλέσει προβλήματα ήταν περιορισμένη, η κυβέρνηση θα έπρεπε να ακολουθήσει την «έντιμη οδό» της απόρριψης του αιτήματος λόγω ανησυχιών για τη μεταχείριση των Οκτώ σε περίπτωση επιστροφής της στην Τουρκία. Αυτή, άλλωστε, ήταν η λύση που επέβαλλε ο πολιτικός πολιτισμός και το νομικό πλαίσιο μιας ευρωπαϊκής χώρας. Αν, ωστόσο, οι ανησυχίες για τις πιθανές συνέπειες μιας τέτοιας απόφασης ήταν δικαιολογημένα έντονες (είτε όσον αφορά τις αμιγώς διμερείς σχέσεις είτε σχετικά με τις μεταναστευτικές/προσφυγικές ροές), οι Οκτώ θα έπρεπε να επιστραφούν μέσα σε λίγες ώρες για λόγους εθνικής ασφαλείας, χωρίς να ληφθούν υπόψη ζητήματα δικαίου και ανθρωπίνων δικαιωμάτων και πριν η υπόθεση πάρει την οποιαδήποτε δημοσιότητα. Δυσάρεστη επιλογή, αλλά το εθνικό συμφέρον ενίοτε επιβάλλει τη λήψη δύσκολων αποφάσεων.

Αντί αυτών των ξεκάθαρων επιλογών, φαίνεται ότι ο πρωθυπουργός άφησε να εννοηθεί σε συνομιλία με τον κ. Ερντογάν (σύμφωνα με τουρκικούς ισχυρισμούς, που δεν διαψεύσθηκαν ποτέ κατηγορηματικά) ότι θα έπραττε το δεύτερο πριν τελικά επιλέξει το πρώτο. Και τώρα η κυβέρνηση δίδει την εντύπωση ότι διαφοροποιείται από την αρχική επιλογή της υπό το βάρος των τουρκικών απειλών. Ακόμη και αν δεχθούμε ότι η αρχική απόφαση ήταν λανθασμένη, ένα δεύτερο λάθος δεν θα διορθώσει το πρώτο. Η αίσθηση υποχωρητικότητας (ακόμη και αν είναι για λόγους τακτικής) έναντι τουρκικών πιέσεων δεν συμβάλλει στη διατήρηση της σταθερότητας στις διμερείς σχέσεις, καθώς η άλλη πλευρά την ερμηνεύει ως ένδειξη αδυναμίας (έχει προηγηθεί και η υπόθεση της εκλογής μουφτή, που έδωσε αφορμή για ανάλογες ερμηνείες). Στο σημείο που έφθασε η κατάσταση, μένουμε σταθεροί στις θέσεις μας, ενημερώνουμε τους συμμάχους και εταίρους, ενεργοποιούμε υπάρχοντες διαύλους επικοινωνίας και διαχειριζόμαστε τα απόνερα της κρίσης.

* Ο κ. Θάνος Π. Ντόκος είναι γενικός διευθυντής στο ΕΛΙΑΜΕΠ.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ