Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Βλέπουμε το δέντρο, χάνουμε τον Σχινιά

Κύριε διευθυντά
Η κατεδάφιση παρανόμων κτισμάτων στην παραλία του Μαραθώνα έφερε πάλι στην επικαιρότητα τους ορατούς κινδύνους της υποβάθμισης και της διάλυσης του δάσους του Σχινιά. Αρκεί να αναλογισθεί κανείς ότι τις αυγουστιάτικες Κυριακές εκεί συρρέουν έως 7.000 επισκέπτες, οι οποίοι διασπείρονται ανάμεσα στα πεύκα και στην παραλία μαζί με τα αυτοκίνητά τους και τα σύνεργά τους για ένα πικνίκ, δηλαδή τις ψησταριές. Σημειωτέον ότι το πλήρες πυροσβεστικό σύστημα της περιοχής από την εποχή των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 έχει από καιρό εντελώς αχρηστευθεί.

Η Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού αγωνίζεται από χρόνια για την αποτελεσματική προστασία του Σχινιά και την ορθολογική του απόλαυση από τον κόσμο. Ολοι οι εμπλεκόμενοι φορείς υποστηρίζουν αυτές τις προσπάθειες ως τις πλέον αποτελεσματικές, πλην όμως διστάζουν στην εφαρμογή τους.

Πράγματι, όπως όλοι έχουν παραδεχθεί, μόνο η κατάργηση του δρόμου, ο οποίος φέρνει ανάμεσα στα πεύκα και πάνω στην άμμο τις μυριάδες των αυτοκινήτων (μην τυχόν περπατήσουν λίγο οι επισκέπτες) θα σώσει τον Σχινιά, βέβαια με την τεκμηριωμένη εξασφάλιση των απαιτούμενων χώρων στάθμευσης και της συνεχούς δημόσιας συγκοινωνίας.

Γιαννης Μιχαηλ, Αντιπρόεδρος Ελληνικής Εταιρείας Περιβάλλοντος και Πολιτισμού

Καρλομάγνος, Βυζάντιο και Σκόπια

Κύριε διευθυντά
Είπα να προσπεράσω αδιαφόρως τον αφορισμόν ο οποίος εδημοσιεύθη στη σελίδα 2 του φύλλου της 21ης Δεκεμβρίου, ότι το ζήτημα του ονόματος της ΠΓΔΜ είναι «σαχλό». Αλλά ένα γεγονός το οποίο συνέβη προ 1.200 ετών με υποχρεώνει να παρέμβω. Χριστούγεννα του 800 και ο Πάπας Λέων ο Γ΄ υποκλέπτει τον τίτλο του μόνου βασιλέως και αυτοκράτορος Ρωμαίων ο οποίος εδρεύει στη Νέα Ρώμη, στην Κωνσταντινούπολη δηλαδή, και στέφει στον Ναό του Αγίου Πέτρου στη Ρώμη τον βασιλέα των Φράγκων και Λογγοβάρδων Κάρολο τον Μέγα, αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Ετσι ξεπληρώνει και την υποχρέωση που έχει προς τον Καρλομάγνο ο οποίος τον αποκατέστησε στον παπικό θρόνο της Ρώμης.

Πάπας και Κάρολος θεωρούν το Βυζάντιο εύκολον λείαν, εφόσον συνεχείς αγώνες κατά των Αράβων και των Βουλγάρων και των Σλάβων, αλλά και οι εσωτερικές αναταραχές λόγω της περί τις εικόνες έριδος, πρέπει να το έχουν εξαντλήσει. Αλλά το κυριώτερον, στον θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως ευρίσκεται μία γυναίκα. Ομως η γυναίκα αυτή, η αυτοκράτειρα Ειρήνη, αποδεικνύεται τολμηρωτέρα και αποτελεσματικώτερη ανδρός. Η Κωνσταντινούπολις καταδικάζει την πράξη του Πάπα, αρνείται την ανάρρηση του Καρόλου σε αυτοκράτορα Ρωμαίων, εφόσον ο μόνος νόμιμος αυτοκράτωρ Ρωμαίων είναι αυτός που εδρεύει στη Νέα Ρώμη. Αλλεπάλληλες συζητήσεις θα καταλήξουν στη συνθήκη του Ακυισγράνου του 812. Εν τέλει ο Κάρολος και οι διάδοχοί του θα κατορθώσουν να διασώσουν μόνο τον τίτλο του βασιλέως όχι και του βασιλέως Ρωμαίων. Τον τίτλο αυτόν θα κατέχη και θα επιμείνη περισσότερο η Κωνσταντινούπολις. Τα γεγονότα ωδήγησαν στον θρίαμβο της πολιτικής των Βυζαντινών, της πολιτικής σημασίας των ονομάτων. Το πραξικόπημα των Χριστουγέννων του έτους 800 δεν θα ευδοκιμήση. Μετά από μία, δύο γενεές, ουδείς πλέον θα ομιλεί για ενιαία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία στη Δύση. Υπάρχουν διάφορα επιμέρους κράτη, το Φραγκικόν, η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκατορία αλλά μόνον του Γερμανικού Εθνους, το παπικό κράτος. Μόνο στην Ανατολή, το Βυζάντιο και ο βασιλεύς του εξακολουθεί να είναι ρωμαϊκή αυτοκρατορία και μάλιστα έως την 29η Μαΐου 1453.Λοιπόν δεν είναι καθόλου «σαχλό» το ζήτημα της ονομασίας της ΠΓΔΜ. Η πολιτική των ονομάτων, την οποία εφήρμοζαν οι Βυζαντινοί, αποδεικνύεται ότι διασφαλίζει τη συνέχεια της κρατικής υποδομής αλλά και την ενότητα του έθνους.

Παναγιωτης Γ. Νικολοπουλος, Ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών, διευθυντής της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος, ε.τ. πρόεδρος της ελληνικής επιτροπής για το πρόγραμμα της UNESCO «Μνήμη του Κόσμου»

«Η άποψη ενός γέροντα Μακεδόνα»

Κύριε διευθυντά
Στην «Καθημερινή» της 6-7/1/2018 δημοσιεύθηκε το άκρως ενδιαφέρον και λίαν επίκαιρο άρθρο του εξαίρετου δημοσιογράφου και συγγραφέα Νίκου Μέρτζου με τον τίτλο «Εντιμος συμβιβασμός με το κράτος των Σκοπίων». Στο ολοσέλιδο κείμενο ο έμπειρος δημοσιογράφος κάνει εκτεταμένη και πλήρως τεκμηριωμένη ανάλυση του αποκαλουμένου «σκοπιανού» ή «μακεδονικού» προβλήματος, που δεκαετίες τώρα ταλανίζει τη χώρα και προτείνει, ορθώς, ότι είναι πλέον μοναδική ευκαιρία να επιλυθεί προς όφελος αμφοτέρων των χωρών με ένα έντιμο συμβιβασμό, διότι «αύριο θα είναι πολύ αργά», σύμφωνα με τα βάσιμα επιχειρήματα που παραθέτει.

Ο Νίκος Μέρτζος, τον οποίο γνωρίζω από τα χρόνια που συνυπηρετούσαμε στο γραφείο Τύπου του Γ΄ Σώματος Στρατού, είναι αγνός και μαχητικός πατριώτης, που έχει το θάρρος της γνώμης και εκφράζει χωρίς δισταγμούς τις απόψεις του επί των εθνικών μας θεμάτων. Ως γνήσιος Μακεδών αγωνίστηκε τόσο με την αρθρογραφία του στην ιστορική εφημερίδα «Ελληνικός Βορράς», της οποίας διετέλεσε εκδότης, όσο και με τα βιβλία και διαλέξεις του προς υπεράσπιση του ονόματος και των λοιπών δικαιωμάτων της μαρτυρικής μακεδονικής γης.

Ενδεχομένως, κάποιοι αναγνώστες να ανέμεναν μια σκληρή στάση του αρθρογράφου, προς ξεσηκωμό του κόσμου σε διαδηλώσεις και συλλαλητήρια για μη αποδοχή κάποιας λύσης ως προς την επίμαχη ονομασία, που όπως δείχνουν τα πράγματα θα οδηγηθεί σε σύνθετο τοπωνυμικό προσδιορισμό. Θεωρώ ότι στην παρούσα κατάσταση η θέση που παίρνει ο Μέρτζος, «ένας γέρων Μακεδών», όπως αυτοχαρακτηρίζεται, είναι μετριοπαθής, σοφή και συνετή και χρήζει ιδιαίτερης μελέτης και αξιοποίησης από όσους υπεύθυνα χειρίζονται το ζήτημα.

Δημητριος Δημηνας, Δικηγόρος Κατερίνης

Διάκριση εξουσιών, «έλεγχοι» των νόμων

Κύριε διευθυντά
Στην «Καθημερινή» της 31-12-2017 διάβασα άρθρο του κ. Φίλη Αρναούτογλου, επιτίμου αντιπροέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας, με τίτλο «Περί ελέγχου της αντισυνταγματικότητας των νόμων».
Η διατυπούμενη άποψη του κ. Αρναούτογλου, ότι θα ήταν σκόπιμο τα προς ψήφιση από τη Βουλή νομοσχέδια να αποστέλλονται πριν από την ψήφισή τους στο ΣτΕ, το οποίο θα προέβαινε στην επεξεργασία τους και, εφ’ όσον δεν διεπιστούτο κάποια αντίθεσή τους προς το Σύνταγμα, θα μπορούσαν εν συνεχεία με τη σύμφωνη γνωμοδότηση του ΣτΕ να ψηφισθούν από τη Βουλή, κατά τη γνώμη μου είναι εσφαλμένη.
Επ’ αυτού θα ήθελα να παρατηρήσω ότι, εάν μπορούσε να γίνει τούτο –πράγμα που και πρακτικώς θεωρείται ανέφικτο– προφανώς η προηγούμενη επεξεργασία του πλήθους των σχεδίων νόμων και των σχετικών τροπολογιών από το ΣτΕ, όπως αυτό γίνεται για Προεδρικά Διατάγματα κανονιστικού χαρακτήρα, θα ερχόταν σε πλήρη αντίθεση με τη συνταγματική αρχή της διάκρισης των εξουσιών, καθότι το ΣτΕ θα ιδιοποιείτο κατ’ ουσίαν το έργον της νομοθετικής εξουσίας.

Αλλωστε το ίδιο το Σύνταγμα και ο Κανονισμός της Βουλής καθορίζουν λεπτομερώς τη διαδικασία ψήφισης και προηγούμενης επεξεργασίας των νομοσχεδίων μετά προηγούμενο έλεγχο του έργου των αρμοδίων νομοπαρασκευαστικών επιτροπών.

Εξάλλου πολύ ορθώς η αντισυνταγματικότητα των νόμων κρίνεται εντέλει από το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο, το ΣτΕ, το οποίο εάν ήθελε αυτό τούτο να στερηθεί τη δικαιοδοτική κρίση του στο θέμα του ελέγχου της αντισυνταγματικότητας των νόμων, θα μπορούσε να επιδιώξει την ίδρυση Συνταγματικού Δικαστηρίου στην επομένη αναθεώρηση του Συντάγματος.

Γεωργιος Ιω. Παπασωτηριου, Νομικός Σύμβουλος του Κράτους ε.τ.

Η τέχνη της αισθητικής, τα λέιζερ και τα μυστικά της αποτρίχωσης

Κύριε διευθυντά
Στις 19-12-2017 δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα σας άρθρο του δημοσιογράφου κ. Απόστολου Λακασά με τον χλευαστικό τίτλο «Αποτρίχωση... πανεπιστημιακού επιπέδου», όπου στο περιεχόμενό του χλεύαζε την προσπάθεια του κλάδου μας να ενταχθεί το ΤΕΙ Αισθητικής στο υπό σύσταση Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής. Η προχειρότητα και ο ωχαδελφισμός με τα οποία αντιμετωπίζει το επάγγελμα της αισθητικού γενικότερα ο συντάξας το επίμαχο άρθρο δημοσιογράφος δεν μας ξενίζουν. Αλλωστε, εξαιτίας των συγκεκριμένων χαρακτηριστικών έχουμε οδηγηθεί ως λαός στη σημερινή δεινή οικονομική θέση. Θεωρούμε όμως υποχρέωσή μας προς τον σκοπό της αμφίπλευρης ενημέρωσης του αναγνωστικού σας κοινού να αναφέρουμε τα εξής:

Η παροχή υπηρεσιών αισθητικής, όσο απλή διαδικασία κι αν φαίνεται στα μάτια του κ. Λακασά, αποτελεί στις περισσότερες περιπτώσεις μια παρέμβαση στο ανθρώπινο σώμα που, αν δεν πραγματοποιηθεί από εξειδικευμένο και κατάλληλα εκπαιδευμένο προσωπικό, μπορεί να έχει ολέθρια αποτελέσματα για την υγεία του πελάτη-ασθενούς. Ως γνωστόν το επάγγελμα της αισθητικής τέχνης κατοχυρώθηκε επαγγελματικά με το Ν.Δ. 361/69, που εξακολουθεί να ισχύει μέχρι σήμερα, και διδάσκεται στα ΤΕΙ Αισθητικής Αθηνών και Θεσσαλονίκης. Η επιλογή του Ελληνα νομοθέτη να διδάσκεται η αισθητική στα ΤΕΙ και όχι στις ιδιωτικές σχολές (ΙΕΚ κ.λπ.) δεν ήταν τυχαία: η τέχνη της αισθητικής επεμβαίνει στο ανθρώπινο σώμα με εργαλεία, τεχνικές και μεθόδους που εγκυμονούν σοβαρούς κινδύνους για την υγεία, αν δεν χρησιμοποιηθούν με τον κατάλληλο τρόπο. Ειδικά με τη ραγδαία τεχνολογική εξέλιξη και την εισαγωγή νέων μηχανημάτων αισθητικής (π.χ. laser, κρυολιπόλυσης, ηλεκτροθεραπείας, ραδιοσυχνότητες κ.λπ.) καθίσταται απαραίτητη όσο ποτέ η έγκυρη επιστημονική εκπαίδευση των αισθητικών. Αξίζει να σημειωθεί ότι στα ΤΕΙ Αισθητικής, ανάμεσα σε άλλα μαθήματα, διδάσκονται Ανατομία, Δερματολογία, Φυσιολογία, Ανόργανη και Οργανική Χημεία, Βιολογία, Νοσολογία, Ενδοκρινολογία, Ηλεκτροθεραπεία, Κοσμετολογία, Διαιτολογία-διατροφή, Μακιγιάζ, Αισθητική Γυμναστική, Αποτρίχωση (Προσωρινή και μόνιμη), Ειδικά θέματα Φυσικής, Laser κ.ά.

Η έννοια της αισθητικής δεν περιλαμβάνει μόνο την αποτρίχωση. Βέβαια, και η αποτρίχωση δεν αποτελεί μια εύκολη διαδικασία και απαιτεί ειδικούς χειρισμούς. Η τρίχα δεν είναι μια τόσο απλή δομή, όσο φαίνεται. Είναι εξάρτημα του μεγαλύτερου και σπουδαιότερου οργάνου του σώματος. Ο τριχοσμηγματογόνος θύλακας, εκτός από την τρίχα που βλέπουμε, έχει κι έναν σμηγματογόνο αδένα, έναν ιδρωτοποιό αδένα και πλήθος νευρικών απολήξεων. Η αποτρίχωση αν δεν γίνει με τον ενδεδειγμένο τρόπο, από ειδικό, που έχει σπουδάσει αυτό το αντικείμενο, μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την ισορροπία αυτής της δομής. Η κακή αποτρίχωση μπορεί να προκαλέσει ερεθισμό, φλεγμονή, μελαγχρωματικές βλάβες, εγκαύματα, ακόμα και μόνιμες βλάβες. Η διάγνωση και μόνο του είδους του τριχώματος, αλλά και του φωτοτύπου του δέρματος, προκειμένου να επιλεχθεί η κατάλληλη μέθοδος αποτρίχωσης, μαζί με τις γνώσεις ανατομίας και φυσιολογίας του δέρματος, κάνει την αποτρίχωση επιστήμη.

Είναι νωπές ακόμη οι μνήμες της έκδοσης της περίφημης εγκυκλίου του υπουργείου Υγείας, που ανέθετε αρχικά τη χρήση τεχνικών laser μόνο σε ιατρούς και η οποία ανεκλήθη έπειτα από παρέμβαση-υπόμνημα του Συλλόγου Αισθητικών Ελλάδος. Η συγκεκριμένη εγκύκλιος και η μετέπειτα ανάκλησή της ουσιαστικά έδειξαν την παραδοχή του αρμόδιου υπουργείου στα εξής: πρώτον, ότι οι τεχνικές με μηχανήματα laser (αποτρίχωση, λιποαναρρόφηση κ.λπ.) δεν είναι μια απλή υπόθεση, αλλά απαιτούνται ειδικές γνώσεις ιατρικής επιστήμης και δεύτερον, οι αισθητικοί ως κατέχοντες αυτές τις γνώσεις από την πανεπιστημιακή τους εκπαίδευση είναι σε θέση, παράλληλα με τους ιατρούς, να χρησιμοποιούν αυτά τα μηχανήματα.

Δικαίως, λοιπόν, αιτούμαστε να ενταχθεί ο κλάδος μας στο Πανεπιστήμιο Αττικής ως παραϊατρικό επάγγελμα υγείας!

Κατερινα Παπασαββα-Λαμπαδακη, Αισθητικός, πτυχιούχος Αθηνών και Βιέννης, πρώην πρόεδρος του Συλλόγου Επαγ/τιών Αισθητικών Δωδ/σου και Κυκλάδων Νοτίου Αιγαίου επί 12 έτη, αντιπρόεδρος της ΟΕΒΕΕ Δωδεκανήσου, μέλος του Δ.Σ. της ΟΣΕΔΑ Ελλάδος, κάτοικος Ρόδου

Πώς να λησμονήσεις τέτοιους δασκάλους;

Κύριε διευθυντά
Είχα το προνόμιο να είμαι σπουδαστής του ΕΜΠ ανάμεσα στις δεκαετίες ’50-’60, τότε που το Πολυτεχνείο ήταν ένα αξιοσέβαστο διεθνώς Ιδρυμα και η εικόνα του δεν είχε καμιά απολύτως σχέση με την οικτρή και πανάθλια φωτογραφία που δημοσίευσε πρόσφατα η «Καθημερινή». Τότε, μεταξύ των άλλων είχαμε καθηγητή στο μάθημα της Οδοποιίας τον αείμνηστο Χατζηνικολή, έναν πράγματι σοφό δάσκαλο οποίος δεν είχε ιδιαίτερα θεωρητικές δάφνες, ήταν όμως ένας κατ’ εξοχήν αποτελεσματικός και πρακτικός δάσκαλος.

Συνήθιζε, λοιπόν, να μας λέει στο μάθημά του: «Κύριοι, το άθροισμα πολλών αριθμών λανθασμένων είναι αριθμός σωστός». Η φράση αυτή ίσως αποτελεί τη μόνη εξήγηση στην απορία πολλών, δηλαδή πώς συμβαίνει η σημερινή κυβέρνηση έχοντας κάνει τόσο πολλά και αλλεπάλληλα λάθη να μακροημερεύει.

Γιωργος Παπαδημητριου, Αγρονόμος-Τοπογράφος, Μηχανικός ΕΜΠ

Ελεεινός λαϊκισμός και Βατοπέδι

Κύριε διευθυντά
Πέρασαν εννέα μαρτυρικά χρόνια για τους ανθρώπους που βρέθηκαν κατηγορούμενοι για την υπόθεση Βατοπεδίου. Η αθωωτική απόφαση του δικαστηρίου, την 21η Μαρτίου 2017, ήλθε να επισφραγίσει την ηθική δικαίωση όσων ευρέθησαν κατηγορούμενοι και οι οποίοι προσπαθούσαν επί εννέα έτη να καταλάβουν ποιο ήταν το έγκλημα για το οποίο κατηγορούντο. Η ζημία την οποία υπέστη η χώρα μας από τη σύνθεση και εκτέλεση του σχεδίου δημιουργίας σκανδάλου είναι ανυπολόγιστη, τόσο σε οικονομική όσο και σε ηθική βάση. Η εκβιαστική πτώση της εξασθενημένης κυβέρνησης Κώστα Καρμανλή είχε ως συνέπεια τη μόλυνση του πολιτικού βίου και την ενδυνάμωση όλων των παραγόντων εκείνων οι οποίοι αποσκοπούσαν στην απόκτηση πολιτικής δύναμης και επιρροής διά της κατασυκοφαντήσεως των αντιπάλων. Εκείνο που παρέμεινε όμως και θλίβει ήταν «ο πολιτικός εκβιαστικός τζόγος» που επικράτησε και τον οποίο πλήρωσε κατά πολύ άσχημο τρόπο η μετέπειτα κυβέρνηση. Και τούτο διότι τα στελέχη τού τότε κυβερνώντος κόμματος, βουλευτές οι οποίοι συμμετείχαν στις εξεταστικές και ανακριτικές επιτροπές, έγιναν όλοι υπουργοί –επιβραβεύτηκαν δηλαδή–, αλλά ήσαν και οι πρώτοι οι οποίοι εγκατέλειψαν το αυτoβυθιζόμενο κυβερνητικό σκάφος, ευθύς ως οι εκβιασμοί, ο καιροσκοπισμός και η κανιβαλιστική πολιτική άλλων κομμάτων δημιούργησαν την πρώτη και καθοριστική τρικυμία. Η βύθιση του κυβερνητικού σκάφους παρέσυρε και ολόκληρη τη χώρα σε κρίση, οικονομική αλλά και κυρίως κοινωνική. Οι «έξαλλοι» νίκησαν, και το έφερε η μοίρα και ο πολιτικός ευτελισμός, μαζί με την ταλαιπωρία τη δικαστική, οι τότε κατηγορούμενοι να βιώσουν μια βαθύτερη ηθική κρίση, που ακόμη και σήμερα ταλαιπωρεί και όλους τους κατοίκους αυτής της χώρας από το 2009 μέχρι σήμερα.

Εκτός από τους πολιτικούς που εκμεταλλεύτηκαν κατά βάρβαρο τρόπο μια υπόθεση που πρώτοι εκείνοι, χρονικά και ουσιαστικά, δημιούργησαν (2000-2003) και θα έπρεπε να δικαστούν, κυρίως για την αποδειχθείσα πολιτική ατιμία τους, υπήρξαν και ιδιώτες επιχειρηματίες, δημοσιογράφοι, εκφωνητές, παρουσιαστές, διασκεδαστές χαμηλής και ελαφράς… ποιότητος θεάματος, οι οποίοι κατακρεουργώντας ανθρώπους, υπολήψεις και ατομικά δικαιώματα, θέλησαν να αποκτήσουν ερείσματα στην πολιτική και οικονομική ζωή του τόπου καθώς άλλαζε το πολιτικό σκηνικό. Το «σκάνδαλο Βατοπεδίου» έδωσε την ευκαιρία σε πολλούς να αναδειχθούν ή να αποκτήσουν ακροαματικότητα ή να αποκομίσουν κέρδη ή και όλα μαζί.

Ενας χρόνος, σχεδόν, πέρασε από την έκδοση της αθωωτικής απόφασης, και όλοι αυτοί, το ελάχιστο που θα έπρεπε να κάνουν και δεν το έχουν πράξει μέχρι σήμερα, είναι να εκφράσουν δημόσια συγγνώμη, γραπτή και προφορική, προκειμένου να αισθανθούν ως άνθρωποι με υπόληψη και με την αναγνώριση του λάθους των. Ενδεχομένως να αποδείξουν ότι έχουν και κάποια συστολή και αυτοσεβασμό.

Το Τριμελές Δικαστήριο Κακουργημάτων δίκασε επί δύο και πλέον έτη και απήλλαξε πάσης κατηγορίας τους κατηγορουμένους, οι οποίοι, μαζί με τις οικογένειές τους, δικάστηκαν, ταλαιπωρήθηκαν, μάτωσαν οικονομικά και ηθικά, έμειναν στο περιθώριο, εξαντλήθηκαν ψυχολογικά και, το χειρότερο, έχασαν αγαπημένα πρόσωπα, που δεν βρίσκονται εν ζωή για να ακούσουν την αθωωτική απόφαση. Οι κατηγορούμενοι δικάστηκαν και αθωώθηκαν, τους κατήγορους, πάσης κατηγορίας και συμφέροντος, ποιος θα δικάσει; Την έλλειψη θάρρους –δικαιοσύνης– των εισαγγελικών και ανακριτικών οργάνων ποιος θα ελέγξει;

Τον σεβασμό προς τη Δικαιοσύνη διέσωσε η θαρραλέα απόφαση των τριών δικαστών της έδρας και η αξιοσημείωτη εισαγγελική αγόρευση, και θα αποτελούν υπόδειγμα ανεξαρτησίας για τους νεότερους δικαστές και εισαγγελείς λειτουργούς.

Πετρος Π. Παπαγεωργιου, Ομοτ. καθηγητής Πανεπ. Πειραιώς, τ. πρόεδρος ΚΕΔ

Ενα προσκλητήριο προς αρίστους

Κύριε διευθυντά
Η κυβέρνηση που θα προκύψει από τις επόμενες εθνικές εκλογές έχει μπροστά της ένα τιτάνιο έργο να επιτελέσει. Να ανατάξει την οικονομία, να αποκαταστήσει το κράτος δικαίου, των ατομικών δικαιωμάτων, το κράτος του νόμου και της ελευθερίας. Η μεγάλη αυτή μάχη της εθνικής ανορθώσεως χρειάζεται επίλεκτο και άριστο ανθρώπινο δυναμικό. Η Νέα Δημοκρατία η οποία φαίνεται ότι θα αναλάβει αυτή την προσπάθεια της εθνικής αναγεννήσεως πρέπει να σαλπίσει το εθνικό προσκλητήριο των επιλέκτων και των αρίστων, οι οποίοι υπάρχουν στη χώρα μας σε όλους τους τομείς της επαγγελματικής και της επιστημονικής δραστηριότητας.

Νέοι Ελληνες, επιστήμονες με εξαιρετική ικανότητα, με ακέραιο ήθος και χαρακτήρα, με αδαμάντινη ηθική και επιστημονική συνείδηση. Η νέα κυβέρνηση πρέπει να πλαισιωθεί με εξαιρετικές προσωπικότητες, ώστε με τα εξαιρετικά προσόντα τους να προμαχήσουν στον ωραίο αγώνα της εθνικής ανορθώσεως και λυτρώσεως – εθνικό προσκλητήριο λοιπόν προς τους επίλεκτους και άριστους Ελληνες. Η χώρα τώρα τους χρειάζεται.

Γ. Σταραντζης, Δικηγόρος στον Αρειο Πάγο και στο ΣτΕ, πρ. επιστημονικός συνεργάτης «Αρχείου Νομολογίας»

Οι αλχημείες τους, τα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ

Κύριε διευθυντά
Το καθεστώς των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛΛΗΝΩΝ, μετά την μερική κατάλυση της ασφάλειας του κράτους, των καταστροφών, των πυρπολήσεων, των καταδρομών και τον ξυλοδαρμό καθηγητών, με την ανοχή δηλαδή των δράσεων του αντάρτικου πόλεων –«αγωνιστών των Εξαρχείων», «Ρουβίκωνα», «μπαχαλοβανδάλων», «δενπληρώνω-καταστρέφω», «πλειστηριασμορομπέν»– επιχειρεί τώρα να καταλύση και την ακαδημαϊκή-πανεπιστημιακή τάξη εξισώνοντας τα ΤΕΙ με τα πανεπιστήμια και τα πολυτεχνεία. Συνενώνει το ΤΕΙ Πειραιώς με το ΤΕΙ Αθηνών και βαπτίζει το υβρίδιο «Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής»!

Το ανακάτεμα της επαγγελματικής και της πανεπιστημιακής εκπαιδεύσεως με αυτήν την τραγελαφική συγκόλληση, την «πανεπιστημιοποίηση» των ΤΕΙ Αθηνών και Πειραιώς για ψηφοθηρικούς σκοπούς, είναι εκπαιδευτικώς εσφαλμένη, κοινωνικώς άστοχη και οικονομικώς καταστροφική· ακολουθεί την πεπατημένη λαϊκιστική πρακτική των προηγουμένων κομμάτων της δημιουργίας προβλημάτων, αντί της επιλύσεώς των.

Εκποιεί το κράτος για ιδιοτελείς σκοπούς. Αν γίνη αυτό το ακαδημαϊκό έγκλημα, θα πρέπει να ανατραπή αμέσως από την επόμενη κυβέρνηση.

Αυτό το πραξικοπηματικό εγχείρημα, αυτή η παράταιρη και ερμαφρόδιτη συνένωση, είναι επιστημονικώς καταγέλαστη και δεν πρέπει να επιτραπή να επιτύχη, διότι θα επιφέρη αφ’ ενός ακαδημαϊκό χάος και αφ’ ετέρου πολλαπλές οδυνηρές εκπαιδευτικές, οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες. Θα επιφέρη και άλλου είδους διαταράξεις, όπως ανισορροπία στην ιεραρχική κατάταξη των ικανοτήτων και το κύρος των επαγγελμάτων. Ενας υφέρπων εξισωτισμός και κατακρημνισμός διαπνέει αυτό, καθώς και άλλα συναφή ενεργήματα του, κατά τα άλλα, εξαίρετου υπουργού Γαβρόγλου.

Η ορθή αποστολή των πανεπιστημίων και των πολυτεχνείων είναι η θεραπεία των επιστημών, η διάδοση επιστημονικών γνώσεων και η ανακάλυψη νέων· η επιστημονική εξειδίκευση και η καλλιέργεια των διαφόρων κλάδων· η προαγωγή των γνώσεων και η εφαρμογή των σε νέους τομείς. Συγκεκριμένα: Η θεωρητική κατάρτιση των φοιτητών, γενική και ειδική, οι εργαστηριακές δοκιμές, οι πειραματισμοί και η αναζήτηση εναλλακτικών προσεγγίσεων, ως και η προαγωγή των γνώσεων.

Αντιστοίχως, αποστολή των τεχνολογικών επαγγελματικών ιδρυμάτων είναι η επίτευξη της τεχνικής και της επαγγελματικής αριστείας σε επιλεγμένους τομείς. Συγκεκριμένα: Η εστιασμένη θεωρητική κατάρτιση των σπουδαστών· η εργαστηριακή εκπαίδευση και δοκιμασία των και η πρακτική εξάσκησή των στο αντικείμενο της εξειδικεύσεως. Με άλλα λόγια, τα ΤΕΙ να εκπαιδεύουν με επάρκεια τους μελλοντικούς επαγγελματίες, με βάση τις υπάρχουσες γνώσεις, προσεγγίσεις και αποτελεσματικές μεθόδους εργασίας, ώστε να καταστούν παραγωγικοί στον κλάδο και τομέα που επιλέγουν. Δεν πρέπει να είναι σκοπός των η διεξαγωγή πρωτογενούς έρευνας και η παραγωγή πρωτότυπων γνώσεων και ανακαλύψεων. Στόχος των είναι η επαγγελματική επάρκεια και η αυξημένη παραγωγική δυνατότητα των αποφοίτων. Η εργασιακή απόδοση, η παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών, δεν είναι υποδεέστερη επιδίωξη έναντι της πρωτότυπης έρευνας και της εκπονήσεως διατριβών.

Για την χώρα μας η πρακτική εφαρμογή έχει προτεραιότητα. Η καινοτομικότητα και η πρακτικότητα, καθώς και η αυξημένη παραγωγικότητα στην εργασία, είναι στόχοι υψηλοί, οικονομικώς αναγκαίοι και κοινωνικώς επιδιωκτέοι. Είναι θέμα εξειδικεύσεως και επιμερισμού των διαφόρων εργασιακών ρόλων. Μία ορθώς λειτουργούσα οικονομία και κοινωνία χρειάζεται παραγωγικούς εργάτες, τεχνίτες, μεσαία στελέχη, ανώτερα και ανώτατα, εφευρέτες, καθώς και τολμηρούς και καινοτόμους επιχειρηματίες. Και μία αποτελεσματικώς λειτουργούσα πολιτεία χρειάζεται ορθολογική, υπεύθυνη και παραγωγική κυβέρνηση, όχι καιροσκοπική, τυχοδιωκτική και ταξική.

Πανος Πολυχρονοπουλος, Συνταξιούχος καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών, Νέα Σμύρνη

«Εδώ παπάς, εκεί παπάς, ο παπατζής»

Κύριε διευθυντά
Διαβάζοντας με προσοχή (Οικονομική Κ, 30 Δεκ. 2017) το τεκμηριωμένο άρθρο του εξαίρετου συνεργάτη σας κ. Κ. Καλλίτση αλλά και τη δήλωση του δρος W. Piccoli, σχετικών με την έλλειψη εθνικού προγράμματος οικονομικής ανάπτυξης ως και ολοκληρωμένης αναπτυξιακής στρατηγικής για τα οποία όλοι ανεξαιρέτως οι πολιτικοί «ειδήμονες...» ή αδαείς ομιλούν όπου κι αν βρεθούν, μου ήλθε αυθόρμητα στον νου το γνωστό «εδώ παπάς, εκεί παπάς, πού είναι ο παπάς;», ήτοι κατ’ αντιστοιχίαν «εδώ ΠΕΑ (Πρόγραμμα Εθνικής Ανάπτυξης), εκεί ΠΕΑ, πού είναι το ΠΕΑ;».

Ανατρέχοντας σε παλαιότερα άρθρα μου (Τα Γιάννινα, 7 Σεπτ. 2010) και (Πρωινός Λόγος Ηπείρου, 28 Δεκ. 2010), έγραφα αντιστοίχως: α. «...χρειάζεται πρόγραμμα ανάπτυξης με συγκεκριμένους στόχους, συγκεκριμένες δράσεις, σαφείς τακτικές και στρατηγικές, συνοδευόμενο από συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα και συγκεκριμένες χρηματοδοτικές πηγές», β. «...ο λαός όμως το περιμένει (το πρόγραμμα). Το θέλει συγκεκριμένο με στόχους και δράσεις που θα έχουν, βάσει χρονοδιαγράμματος, αρχή και τέλος και θα αναφέρονται τόσο οι πηγές χρηματοδότησης όσο και τα αναμενόμενα οφέλη. Το να μιλάμε όλοι υπεύθυνοι και ανεύθυνοι ότι η μόνη ελπίδα είναι η ανάπτυξη, χωρίς συγκεκριμένες προτάσεις, είναι σαν να μη λέμε τίποτα απολύτως. Η ευθύνη για την έλλειψη αυτή βαρύνει συλλογικά όλα τα κόμματα και καταδεικνύει την ανικανότητά τους να σχεδιάσουν πλήρες πρόγραμμα ανάπτυξης της χώρας, σε αντίθεση με την ομολογουμένως αναγνωρισμένη ικανότητά τους να χειραγωγούν τον λαό με στόχο την ψηφοθηρία.

Με άπειρους μαθητευόμενους μάγους, κανένα αξιόπιστο πρόγραμμα δεν πρόκειται να δει ο δύσμοιρος αυτός λαός. Ιδού λαμπρό πεδίο συναίνεσης, συνεργασίας και υπευθυνότητας. Επιτέλους, δεινοί ψηφοθήρες, τολμήστε, γιατί αν συνεχίσετε το ίδιο βιολί, ο λαός θα σας μαντρώσει στα σπίτια σας. Θα αυτοφυλακιστείτε...». Σε πιο πρόσφατα άρθρα (Πρωινός Λόγος Ηπείρου, 4 Μαρτίου 2015 και «Καθημερινή», 1 Ιουλίου 2017), έγραφα: α. «...Είναι ανάγκη να συσταθεί Εθνική Ομάδα Εργασίας, από ό,τι καλύτερο διαθέτει η χώρα μας (οικονομολόγους, τεχνοκράτες, περιβαλλοντολόγους, κοινωνιολόγους, νομικούς, εργατολόγους, επιχειρηματίες, εμπειρογνώμονες επί των διεθνών αγορών του χρήματος, επί του διεθνούς εμπορίου και των τραπεζικών διακανονισμών, εμπειρογνώμονες γνώστες των ισχυόντων στην Ε.Ε. κ.ά.). Μόνο μια τέτοια ομάδα θα δώσει αξιόπιστο πρόγραμμα ανάπτυξης, το οποίο με αγωνία περιμένει ο ελληνικός λαός για να δει αν υπάρχει φως στο βάθος του τούνελ».

Φωνές και άρθρα, σαν τα αναφερθέντα, υπήρξαν πάρα μα πάρα πολλά, μα δυστυχώς όλα εν τη ερήμω. Οπως αναφέρει ο κ. Καλλίτσης, η χώρα μας έπρεπε να είχε καταρτίσει αναπτυξιακό πρόγραμμα μέχρι τον Μάρτιο του 2016. Πού είναι; Το είδε κανείς; Και όμως, όλοι μιλούν γι’ αυτό γενικώς, αορίστως και ανευθύνως, σαν να πρόκειται για λογοπαίγνιο που θυμίζει τους παπατζήδες της οδού Σταδίου. Αλλά ποιος είναι τόσο αφελής που να πιστεύει ότι ο παπατζιδισμός μπορεί να βγάλει τη χώρα από τη βαθιά κρίση που τη μαστίζει οκτώ ολόκληρα χρόνια;

Παναγιωτης Καρακατσουλης, Ομότιμος καθηγητής του Γεωπο-νικού Πανεπιστημίου Αθηνών

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ