Ηλίας Μαγκλίνης ΗΛΙΑΣ ΜΑΓΚΛΙΝΗΣ

Ο σερ Ουίνστον Τσώρτσιλ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Ο σερ Ουίνστον Τσώρτσιλ πέθανε 91 ετών, αυτό που συχνά λέμε «πλήρης ημερών». Λίγο καιρό προτού εγκαταλείψει τον μάταιο τούτο κόσμο, ρωτήθηκε από δημοσιογράφους πού κρύβεται, κατά τη γνώμη του, το μυστικό της μακροζωίας. Λέγεται πως έδωσε μια μονολεκτική, κοφτή απάντηση: «No sports».

Μια άλλη παραλλαγή του ανεκδότου θέλει τον σερ Ουίνστον να προσθέτει στην αποχή από την άθληση ουίσκι ή τζιν ή και τα δύο αυτά μαζί. Προσωπικά όμως προτιμώ αυτό το ξερό «Ουδεμία άθλησις» κι ας μην ανταποκρίνεται με απόλυτη ακρίβεια στο τι ακριβώς ελέχθη. Βλέπετε, αυτή η μνημειώδης μορφή της πολιτικής στη Δύση του εικοστού αιώνα ήταν μετρ της παραδοξολογίας και του καυστικού βρετανικού χιούμορ.

Για παράδειγμα: σε μια δεξίωση, κάποια κυρία των τιμών τού είπε για να τον πειράξει: «Σερ Ουίνστον, αν ήμουν σύζυγός σας θα έριχνα δηλητήριο στο τσάι σας» (ή στο ποτό σας), όπου ο σερ Ουίνστον της απάντησε: «Κυρία μου, εάν ήμουν ο σύζυγός σας, θα το έπινα».

«Το σόου είναι των Ελλήνων», είχε σχολιάσει, δηκτικότατα βεβαίως βεβαίως, ο Τσώρτσιλ όταν έκανε το πέρασμά του από τα μέρη μας τον Δεκέμβριο του 1944. Η κριτική που είχε δεχθεί στη Βουλή των Κοινοτήτων από το Εργατικό Κόμμα για τους χειρισμούς των Βρετανών στην Ελλάδα ήταν σφοδρή και οπωσδήποτε, όσο και αν τον σέβονται, νομίζω ότι οι Ελληνες αριστεροί ουδέποτε συμπάθησαν τον Βρετανό πρωθυπουργό του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Εάν πάντως είχε δει τι συνέβη στην Αθήνα τον Δεκέμβριο του 2008 ή στις πλατείες των «αγανακτισμένων», ο σερ Ουίνστον θα χαμογελούσε με νόημα...

Σπάνια ένας πολιτικός άσκησε τόση γοητεία, ακόμα και δέος. Ισως γι’ αυτό και είναι γεγονός για κάθε ηθοποιό που τον υποδύεται στη μεγάλη ή τη μικρή οθόνη, με πιο πρόσφατους τον σπουδαίο Γκάρι Ολντμαν στη «Σκοτεινή ώρα», που προβάλλεται στις αίθουσες, και τον εξαιρετικό (Αμερικανό!) Τζον Λίθγκοου στην άκρως επιτυχημένη τηλεοπτική σειρά «The Crown» που προβάλλεται από το Netflix.

Το πιο γνωστό, ίσως, (αληθινό) ανέκδοτο με πρωταγωνιστή τον Bρετανό αυτό ογκόλιθο (μεταφορικώς και κυριολεκτικώς) είναι αυτό όπου σε μιαν άλλη δεξίωση, κάποια άλλη κυρία εξεμάνη όταν τον είδε μεθυσμένο. «Σερ Ουίνστον, είστε μεθυσμένος!», του είπε γεμάτη αποστροφή. «Το ξέρω, κυρία μου», απάντησε εκείνος. «Και εσείς είστε άσχημη. Η διαφορά μας είναι ότι εγώ αύριο θα είμαι ξεμέθυστος, ενώ εσείς θα παραμένετε άσχημη».

Στους σημερινούς καιρούς της ταλιμπανικής πολιτικής ορθότητας στον αγγλοσαξονικό κόσμο, τέτοιου τύπου σχόλια θα προκαλούσαν κακό χαμό στους άπειρους μικρόκοσμους των social media και όλων ημών των απανταχού μετριοτήτων. Οπως και το επόμενο: όταν ρωτήθηκε αν μετά το 2000 θα κυβερνούν τον κόσμο οι γυναίκες, απάντησε με ερώτημα, παίρνοντας ένα έκπληκτο, σχεδόν τρομαγμένο ύφος: «Τι εννοείτε; Οτι και μετά το 2000 θα κυβερνούν οι γυναίκες;».

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ