ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Η καύση λίπους, εχθρός της πολικής αρκούδας

KENDRA PIERRE-LOUIS / THE NEW YORK TIMES

Πολικές αρκούδες στην Αλάσκα, στο αρκτικό εθνικό καταφύγιο άγριας ζωής.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Δεν θα μπορούσε κανείς να το γνωρίζει κοιτώντας απλώς το στρουμπουλό σχήμα μιας πολιτικής αρκούδας, αλλά το μοναδικό αυτό θαλάσσιο είδος στον κόσμο είναι μια άοκνη μηχανή καύσης λίπους. Οι πολικές αρκούδες μπορούν να χάσουν μέχρι και δύο κιλά καθαρό λίπος την ημέρα, σύμφωνα με τον Αντονι Παγκάνο, βιολόγο μελετητή στο Γεωλογικό Ινστιτούτο Ερευνας των ΗΠΑ. Ενώ όσοι κάνουν δίαιτα θα ήθελαν να γνωρίζουν το μυστικό, αφού για να χάσουν ένα κιλό την ημέρα θα έπρεπε να τρέξουν μαραθώνιο χωρίς να φάνε περισσότερο από ό,τι συνήθως, αλλά ο υψηλός μεταβολισμός των αρκούδων δεν είναι απαραίτητα προσόν.

Οπως αναφέρει ο Παγκάνο στην επιθεώρηση Science, για να διατηρήσουν τις αποθήκες λίπους πρέπει να εξορμήσουν στα παγωμένα νερά της Αρκτικής και να πιάσουν φώκιες. Οσο όμως η κλιματική αλλαγή καθιστά σπανιότερες τις παγοκρηπίδες, οι αρκούδες είναι υποχρεωμένες να ψάχνουν όλο μακρύτερα για τροφή. Κι όσο περισσότερο ψάχνουν, τόσο περισσότερο λίπος καίνε με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν με εξασθένηση και λιμό. «Κάποιες από αυτές τις αρκούδες διήνυσαν μέχρι και 250 χλμ. σε διάστημα οκτώ έως έντεκα ημερών, μπορούν δηλαδή να καλύψουν τεράστιες αποστάσεις σε μικρό χρονικό διάσημα», επισημαίνει ο Παγκάνο.

Ελάχιστα είναι γνωστά για τον τρόπο συμπεριφοράς των πολικών αρκούδων. Τα μακρινά ταξίδια τους στις παγοκρηπίδες ιστορικά έκαναν δύσκολη την παρακολούθησή τους. «Κατά το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους, αν έχουν επιλογή, οι πολικές αρκούδες βρίσκονται στους πάγους», εξηγεί η Τέα Μπίτσοφτ, ερευνήτρια στο Πανεπιστήμιο Ααρχους στη Δανία. Οι πολικές αρκούδες είναι μοναχικό είδος, εκτός από την περίοδο του ζευγαρώματος. «Είναι απλωμένες κι είναι δύσκολο να τις βρούμε και να είμαστε αρκετά διακριτικοί ώστε να μην μας προσέξουν και αλλάξουν συμπεριφορά», προσθέτει.

Στη μελέτη του ο Παγκάνο και οι συνάδελφοί του στερέωσαν βιντεοκάμερες σε κολάρα, εφοδιασμένα με GPS, τα οποία τοποθέτησαν σε εννέα θηλυκές πολικές αρκούδες ανοικτά της Αλάσκα. Οι επιστήμονες χρειάστηκαν ελικόπτερα για να εντοπίσουν τις αρκούδες, να τις ναρκώσουν, να τους βάλουν τα κολάρα, να τις ζυγίσουν και να πάρουν δείγματα αίματος. Οκτώ έως έντεκα μέρες αργότερα αφαίρεσαν τις κάμερες και έκαναν μετρήσεις.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ