ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Δύο «λεκέδες» στην καθαρή έξοδο από το μνημόνιο

ΕΙΡΗΝΗ ΧΡΥΣΟΛΩΡΑ

Το μήνυμα που μετέφερε ο Πιερ Μοσκοβισί (φωτ.) στον Ευκλείδη Τσακαλώτο την περασμένη εβδομάδα είναι ότι πολλά κράτη τάσσονται υπέρ της εφαρμογής των μέτρων ελάφρυνσης του χρέους υπό όρους.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Η εποπτεία μετά το τέλος του μνημονίου και η υπό όρους ελάφρυνση του χρέους είναι τα δύο σημεία που σκιάζουν την εικόνα της καθαρής εξόδου, όπως προκύπτει από τις πληροφορίες που διαμηνύουν τις τελευταίες μέρες σε συνομιλητές τους κυβερνητικά στελέχη, καθώς τα κομμάτια του μεταμνημονιακού παζλ αρχίζουν να μπαίνουν στη θέση τους.

Στο οικονομικό επιτελείο έχουν αποδεχθεί ότι το πρώτο, η εποπτεία, είναι αναπόφευκτο. Συγκεκριμένα, αναφέρουν ότι για την Ελλάδα προβλέπεται «ενισχυμένη μεταμνημονιακή εποπτεία», που θα διαρκέσει περίπου τέσσερα χρόνια, με σταδιακή χαλάρωση. Το ΔΝΤ θα είναι μέρος αυτής της εποπτείας, εφόσον φυσικά επιστρέψει στο πρόγραμμα.

Για την υπό όρους ελάφρυνση του χρέους, τα ίδια στελέχη ελπίζουν ότι το ΔΝΤ –εφόσον επιστρέψει στο πρόγραμμα– ίσως την αποτρέψει, με το επιχείρημα ότι η αβεβαιότητα δεν του επιτρέπει να κάνει αξιόπιστη ανάλυση της βιωσιμότητάς του. Σε περίπτωση που δεν αποτραπεί εντελώς, μιλούν ακόμη για πιθανότητα μερικής «αιρεσιμότητας», η οποία θα αφορά μόνο την επιστροφή των κερδών των κεντρικών τραπεζών (SMP, ANFA). Ωστόσο, το μήνυμα που μετέφερε, σύμφωνα με πληροφορίες, ο επίτροπος Πιερ Μοσκοβισί στον υπουργό Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτο, την περασμένη εβδομάδα, είναι ότι πολλά κράτη τάσσονται υπέρ της εφαρμογής των μέτρων ελάφρυνσης του χρέους υπό όρους. Σε ανάλογο πνεύμα κινήθηκε πρόσφατα και ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM) Κλάους Ρέγκλινγκ (συνέντευξη στην «Κ» 28/1/2018). Εκτιμάται ότι με την ενεργοποίηση της νέας γερμανικής κυβέρνησης οι φωνές υπέρ της «αιρεσιμότητας» θα ενισχυθούν.

Η Γερμανία και τα άλλα κράτη-μέλη που ζητούν πειστήρια μεταρρυθμιστικής συνέπειας ως αντάλλαγμα για τα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους, αναμένεται να επικεντρωθούν στην εφαρμογή ενός συγκεκριμένου αριθμού δεσμεύσεων (στην κυβέρνηση μιλούν για 6-7) των οποίων την τήρηση θα παρακολουθούν. Είναι βασικά αυτές που είχε αναφέρει πρόσφατα, μιλώντας σε Ολλανδούς βουλευτές, ο επικεφαλής της αποστολής της Κομισιόν στις διαπραγματεύσεις Ντέκλαν Κοστέλο: Μεταξύ άλλων, ολοκλήρωση του κτηματολογίου, προώθηση συγκεκριμένων ιδιωτικοποιήσεων, απελευθέρωση αγορών, εκσυγχρονισμός Δημοσίου.

Στο οικονομικό επιτελείο θεωρούν, πάντως, ότι η κυβέρνηση θα μπορέσει παρ’ όλα αυτά να δώσει το δικό της στίγμα, μετά το τέλος του μνημονίου, μέσα από το «ολιστικό πρόγραμμα ανάπτυξης» που ετοιμάζεται να παρουσιάσει ώς το Πάσχα. Αλλωστε και ο κ. Μοσκοβισί τόνισε, κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα, ότι η Ελλάδα θα μπορεί στο εξής να έχει τη δική της στρατηγική. Σύμφωνα με πληροφορίες, το κυβερνητικό πρόγραμμα θα προβλέπει μεταξύ άλλων αύξηση του κατώτατου μισθού.

Η πρόθεση, ωστόσο, κύκλων της κυβέρνησης να ζητηθεί από τους θεσμούς να εφαρμοστεί πρώτα, το 2019, η μείωση του αφορολόγητου και μετά, το 2020, των συντάξεων (βλ. «Κ» 4/2/2018) αντί του αντίστροφου που προβλέπει η υφιστάμενη συμφωνία, αντιμετωπίζεται με επιφύλαξη από υψηλόβαθμα στελέχη του οικονομικού επιτελείου. Σύμφωνα με πληροφορίες, αυτά υποστηρίζουν ότι σε περίπτωση επιστροφής του ΔΝΤ στο πρόγραμμα, ένα τέτοιο αίτημα θα μπορούσε να ανοίξει το «κουτί της Πανδώρας», επιτρέποντας στο Ταμείο να υποβάλει νέα αιτήματα για επιπλέον μέτρα. Τα ίδια εκτιμούν, εξάλλου, ότι τα «αντίμετρα» που προβλέπονται για το 2019 και αφορούν μέτρα κοινωνικής πολιτικής (επίδομα στέγασης, βρεφονηπιακοί σταθμοί, σχολικά γεύματα κτλ.) είναι αρκετά ισχυρά ώστε να αντισταθμίσουν ενδεχόμενες αρνητικές πολιτικές επιπτώσεις από τη μείωση των συντάξεων. Μάλιστα, θεωρούν ότι οι εκλογές πρέπει να γίνουν «το αργότερο δυνατόν», ώστε να προλάβει να γίνει αισθητό στην κοινωνία το όφελος που θεωρούν ότι θα υπάρξει από την αλλαγή σελίδας στην οικονομία.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ