ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Η Ευρωπαία Συνήγορος του Πολίτη στην «Κ»: Η κρίση στην Ελλάδα αύξησε τη δουλειά μου

ΕΛΕΝΗ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗ

Πολλές υποθέσεις από την Ελλάδα αφορούν τη δυσκολία πρόσβασης στο ελληνικό σύστημα Υγείας και τις απώλειες θέσεων εργασίας στον δημόσιο τομέα, λέει στην «Κ» η Ευρωπαία Συνήγορος του Πολίτη Εμιλι Ο’ Ράιλι.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Aν ένας Ευρωπαίος πολίτης θέλει να στραφεί εναντίον των ευρωπαϊκών οργάνων γιατί νιώθει ότι δεν είχε δίκαιη αντιμετώπιση αυτός ή και η εταιρεία του, ή γιατί θέλει να έχει πρόσβαση σε έγγραφα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ή της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και δεν του δίνεται η δυνατότητα ή έχει κάποιο πρόβλημα με τον τρόπο που λειτουργεί η ευρωπαϊκής υπηρεσίας φαρμάκων, πρέπει πρώτα απ’ όλα να στείλει ένα γράμμα στην Εμιλι Ο’ Ράιλι, την Ευρωπαία Συνήγορο του Πολίτη, και αυτή θα ασχοληθεί με την υπόθεσή του.

Η Ιρλανδή Εμιλι Ο’ Ράιλι βρίσκεται από το 2013 στη θέση του Ευρωπαίου Συνηγόρου του Πολίτη και μιλάει στην «Κ», λίγο πριν επισκεφθεί την Αθήνα, για το ποια είναι τα πιο συχνά αιτήματα που της έρχονται από την Ελλάδα, πώς η ελληνική κρίση αύξησε τη δουλειά της και κατά πόσον υπάρχει διαύγεια στις διαδικασίες που ακολουθούν οι ευρωπαϊκοί θεσμοί.

Επιτυχία 90%

«Παίρνω τις καταγγελίες που μου έρχονται από τους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ενωσης για συγκεκριμένα ευρωπαϊκά όργανα, ακούω την πλευρά των οργάνων, κρίνω αν υπάρχει κάποιο θέμα και μετά κάνω μία σύσταση», λέει η κ. Ο’ Ράιλι, που έχει ένα εντυπωσιακό 90% επιτυχίας στις συστάσεις που κάνει στα όργανα. Οταν ξεκίνησε το 2013, η ελληνική κρίση ήταν τεράστιο θέμα, μετά ξέσπασε η μεταναστευτική, μετά το Brexit, και σήμερα, που οι κρίσεις αυτές βρίσκονται σε ύφεση, οι υποθέσεις που φτάνουν στο γραφείο της Ιρλανδής Συνηγόρου του Πολίτη είναι πολύ λιγότερες.

Συχνά οι υποθέσεις που φτάνουν από την Eλλάδα έχουν να κάνουν με τη δυσκολία πρόσβασης στο ελληνικό σύστημα Υγείας, ενώ πολλές υποθέσεις έχουν να κάνουν με απώλειες θέσεων εργασίας στον δημόσιο τομέα.

«Για παράδειγμα, το 2017 είχαμε καταγγέλλοντες να μας απευθύνονται επειδή δεν έλαβαν απαντήσεις από την Επιτροπή για το κατά πόσον προστατεύεται η φέτα στις εμπορικές συμφωνίες της Ε.Ε. ή επειδή δεν έλαβαν απαντήσεις από την Επιτροπή σχετικά με το άνοιγμα του επαγγέλματος των κουρέων και κομμωτών στην Ελλάδα». Ο μεγαλύτερος αριθμός καταγγελιών από την Ελλάδα ήταν το 2014, με 78 υποθέσεις, και άνοιξε έρευνα για 24 από αυτές.

Στις καταγγελίες που είχαν να κάνουν με την τρόικα, η κ. Ο’ Pάιλι μπορούσε να εξετάσει μόνο τα σημεία που είχαν σχέση με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ή την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, αλλά όχι ζητήματα που αφορούσαν ολόκληρη την τρόικα, και αυτό «δημιουργούσε μεγάλη απογοήτευση στους ανθρώπους, καθώς η τρόικα έπαιρνε αποφάσεις που επηρέαζαν την καθημερινότητά τους, ενώ δεν μπορούσε να θεωρηθεί το ίδιο υπεύθυνη όπως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ή το Ευρωκοινοβούλιο», λέει η Ευρωπαία Συνήγορος του Πολίτη.

Η ίδια έχει ασχοληθεί και με τη διαφάνεια του Eurogroup το οποίο, όπως λέει χαρακτηριστικά, «δεν είναι ευρωπαϊκός θεσμός» και δεν έχει τον ίδιο βαθμό λογοδοσίας ή δεν υπόκειται στους ίδιους κανόνες διαφάνειας όπως το Ευρωκοινοβούλιο ή η ΕΚΤ. Iδιαίτερα το 2015, που η ελληνική κρίση βρισκόταν στο απόγειο και μια σειρά από πολύ σημαντικές αποφάσεις «παράγονταν» σε αυτό το επίπεδο, η ίδια είχε προσπαθήσει πολύ στο να γίνουν πιο διαφανείς οι διαδικασίες των συναντήσεων των υπουργών Οικονομικών της Eυρωζώνης, και προς τούτο αντάλλασσε δεκάδες επιστολές με τον τέως επικεφαλής του Eurogroup Γ. Ντάισελμπλουμ παροτρύνοντάς τον οι υπουργοί Οικονομικών να είναι πιο ανοιχτοί όσον αφορά τις διαδικασίες.

Η ίδια κατάφερε πλέον να δημοσιεύονται το ολοκληρωμένο σχέδιο της ημερήσιας διάταξης του Eurogroup, τα συμπεράσματα της συνάντησης και τα σχετικά έγγραφα των χωρών σε πρόγραμμα, πριν από τις αποφάσεις.

Το βασικό πρόβλημα που εντοπίζει η κ. Ο’ Ράιλι όσον αφορά την εμπιστοσύνη που δείχνουν οι πολίτες στους ευρωπαϊκούς θεσμούς έχει να κάνει με τον ιδιαίτερα περίπλοκο τρόπο λειτουργίας της Ε.Ε. «Αν είσαι στην Ελλάδα, γνωρίζεις λίγο-πολύ τι συμβαίνει στη χώρα, υπάρχει ένας πρωθυπουργός, ο υπουργός Οικονομικών, Δικαιοσύνης κ.λπ., και ένα Κοινοβούλιο, τα ΜΜΕ και οι Μη Κυβερνητικές Oργανώσεις να ελέγχουν τις δράσεις τους», αναφέρει. «Οι Βρυξέλλες είναι πολύ δύσκολες», λέει και δίνει ως παράδειγμα την περιπλοκότητα να ξεχωρίσει κάνεις τι κάνει η Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ή το Συμβούλιο της Ευρώπης. «Υπάρχει πρόεδρος εδώ και εκεί, όλα αυτά είναι πολύ δύσκολα να τα εξηγήσεις σε κάποιον».

Εξαιτίας της περιπλοκότητας της δομής των θεσμών, «οι άνθρωποι δεν θέλουν να ακούσουν για την Ε.Ε. γιατί νιώθουν χαζοί, ενώ πολλές φορές γίνονται ακόμα και επιθετικοί».

Εκτός από το παραπάνω πρόβλημα, το πλέον βασικό όσον αφορά τη διαύγεια στη λειτουργία των θεσμών βρίσκεται στο ότι η νομοθεσία που την καθορίζει είναι του 2001 και από τότε δεν έχει αναθεωρηθεί. «Η νομοθεσία ήταν πριν από τα iΡhone, το Twitter, το Facebook, τα WikiLeaks, μια πολύ παλιομοδίτικη νομοθεσία που είναι σε ισχύ σε ένα τελείως διαφορετικό τοπίο», λέει η Ευρωπαία Συνήγορος του Πολίτη. «Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει καταλάβει ότι πρέπει να έχει περισσότερη διαφάνεια καθώς ο έλεγχος είναι άμεσος και συνεχόμενος μέσα από τα δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης. Αν η Κομισιόν θέλει να ελέγξει το ευρωπαϊκό αφήγημα, πρέπει να είναι πιο ανοικτή και διαυγής, περισσότερο από όλα τα κράτη-μέλη», καταλήγει.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ