ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΑΘΗΝΑΪΚΑ PLUS

Ημέρα βαριά και δύσκολη. Γεμάτη οδύνη, συγκίνηση, γεμάτη μνήμες. Σύσσωμη η οικογένεια της «Κ», οι παλιοί και οι καινούργιοι συνάδελφοι, η διεύθυνση, συνοδεύσαμε τον αγαπημένο μας Μιχάλη Κατσίγερα στην τελευταία του κατοικία, στο Α΄ Νεκροταφείο. Σταθήκαμε δίπλα στο φέρετρό του, σαν μια μεγάλη αγκαλιά, προσπαθήσαμε να ανακουφίσουμε τον πόνο που ένιωθαν οι δικοί του άνθρωποι, σαν να ήταν οι οικείοι μας. Ενωθήκαμε με την πολυαγαπημένη σύζυγό του Νάνσυ, τις λατρευτές του θυγατέρες Αννα και Μυρτώ, τους συγγενείς του, για να θρηνήσουμε που τον χάσαμε πρόωρα και ακόμα αδυνατούμε να το πιστέψουμε.


Η οικογένεια του Μιχάλη Κατσίγερα για το ύστατο χαίρε. Από αριστερά, η δευτερότοκη Μυρτώ, η σύζυγός του Νάνσυ, η πρωτότοκη Αννα και ο αδελφός του Γιάννης. «Μπαμπά, δεν σε αποχαιρετώ διότι, όπου και αν είσαι, θα είσαι πάντα πλάι μου», είπε η Αννα στον επικήδειο για τον πατέρα της.

«Νομίζω ότι θα γυρίσω και θα τον βρω στο γραφείο να μας περιμένει για τα “σύντομα” της πρώτης σελίδας», άκουγες από τα συναδελφικά χείλη στο προαύλιο του κοιμητηρίου. Αλήθεια είναι. Εμείς, που η δουλειά μας είναι να καταγράφουμε με ακρίβεια τα γεγονότα, πολλές φορές αδυνατούμε να πιστέψουμε αυτό που συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας. Οπως η μία έκδοση διαδέχεται την άλλη καθημερινά, έτσι και εμείς αποκτάμε την ψευδαίσθηση της αδιάσπαστης πραγματικότητας. Και ρήξεις σαν την απότομη «φυγή» ενός τόσο αγαπημένου συναδέλφου, μας θυμίζουν ότι η ζωή δεν είναι σαν την επικαιρότητα, συνεχής και ανανεούμενη. Μας θυμίζουν και κάτι ακόμα: Η «Καθημερινή», με το σταθερό, πολιτισμένο εργασιακό της περιβάλλον, δημιουργεί ανυπόκριτες σχέσεις δεσίματος και στοργής ανάμεσα στους ανθρώπους της. Ο Μιχάλης ήρθε στην οικογένεια της «Κ» στις αρχές της δεκαετίας του ’80 και υποδέχθηκε εμάς τους νεότερους με αγάπη και προστατευτικότητα. Με το μεράκι και τον επαγγελματισμό του, ήταν εκείνος που διαμόρφωνε το πιο καίριο σημείο του φύλλου: το πρωτοσέλιδο.

Πώς λοιπόν να μη συνειδητοποιήσει κανείς, χθες, πως δεν χάθηκε μόνο ένα σπουδαίο στέλεχος, αλλά ένα κομμάτι από την «ψυχή» της ίδιας της εφημερίδας, όπως επεσήμανε και ο διευθυντής Αλέξης Παπαχελάς, στον σύντομο και φορτισμένο λόγο του για το καλό κατευόδιο. «Φανταζόμαστε ότι αν βρεθείς με τον Αντώνη Καρκαγιάννη, θα σου κάνει πλάκα και θα σε ρωτήσει αν είχες κόσμο στην κηδεία σου», είπε αναφερόμενος στην τεράστια αφοσίωση που είχε ο Μιχάλης για την «Κ» και στο πως ανήκε σε μια παλαιότερη γενιά δημοσιογράφων που συνέχισαν την πνευματική παράδοση της έκδοσης. Τη σκυτάλη πήρε, ύστερα, ο οικογενειακός φίλος, ο δικηγόρος Γιάννης Θεοδωρόπουλος, που μίλησε για τη βαθιά μόρφωση και την ευρυμάθειά του, την αγάπη προς την οικογένειά του.


Παλιοί και νέοι συνάδελφοι, που έζησαν τον Μιχάλη από κοντά, ήρθαν στο Α΄ Νεκροταφείο.

Οι δύο κόρες του, πρώτα η Αννα και ύστερα η Μυρτώ, στάθηκαν και αυτές μπροστά στο στολισμένο με λευκά άνθη φέρετρο για το ύστατο χαίρε. «Μπαμπά, δεν σε αποχαιρετώ διότι, όπου και αν είσαι, θα είσαι πλάι μου», είπε η πρωτότοκη Αννα. Μίλησαν για τις ανθρώπινες στιγμές που περνούσαν μαζί του όταν επέστρεφε από τη δουλειά, τις κουβέντες, τις πνευματικές αναζητήσεις, το πόσο τρυφερός γονιός υπήρξε. Ως γνήσιες κόρες του Μιχάλη, δεν παρέλειψαν να πουν «ευχαριστώ» σε όλους τους συναδέλφους της «Κ» αλλά και στους γιατρούς, οι οποίοι κατέβαλαν κάθε δυνατή προσπάθεια. Την ευγνωμοσύνη την πήραν από τον πατέρα τους, που απολάμβανε τις μεγάλες και μικρές χαρές της ζωής. Με αυτήν την ευγνωμοσύνη που τον γνωρίσαμε, λέμε και εμείς: «Καλό ταξίδι, Μιχάλη μας».

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΑΡΧΕΙΟ