ΘΕΑΤΡΟ

Μια παράσταση - απάντηση στο απεγνωσμένο ερώτημα «Τι ζούμε;»

MΑΡΙΑ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

Με τον ταλαντούχο Λάμπρο Φισφή σε ρόλο συντονιστή –ή κονφερασιέ– μια ομάδα γνωστών νέων ηθοποιών θέτει την ερώτηση «Τι ζούμε;», με λίγη ελπίδα να βρει την απάντηση, αλλά με τη φιλοδοξία να γελάσει προσπαθώντας.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

«Τι ζούμε;». Δύο λέξεις, μία ερώτηση, ένα κοινωνικό σχόλιο συχνά, μια έκφραση απορίας ή και απογοήτευσης άλλες φορές, σε τόνο κάποτε μάγκικο, άλλοτε απελπισμένο, μερικές φορές και περιπαικτικό. Σαν τα δρώμενα στη σκηνή του ιστορικού θεάτρου «Βέμπο», όπου συναντώνται μικρές καθημερινές ιστορίες, απλοί, συνηθισμένοι –ή όχι και τόσο– άνθρωποι και τα κωμικοτραγικά γεγονότα της ζωής τους στην Ελλάδα του 2018. Με τον ταλαντούχο Λάμπρο Φισφή σε ρόλο συντονιστή, ή ίσως καλύτερα κονφερασιέ, μια ομάδα γνωστών νέων ηθοποιών θέτει την ερώτηση «Τι ζούμε;», με λίγη ελπίδα να βρει την απάντηση, αλλά με τη φιλοδοξία να γελάσει προσπαθώντας.

Η παράσταση χαρακτηρίζεται επιθεώρηση, συνδυάζει ωστό­σο stand up comedy, σκετς, αυτοσχεδιασμούς, καλή κωμωδία, σε ένα σύνολο δεμένο με ταλέντο και δημιουργική διάθεση. «Το “Τι ζούμε;” είναι κωμωδία, έχει παρουσιαστή που μιλάει απευθείας στο κοινό και αποτελείται από ένα σύνολο κωμικών, θεατρικών κομματιών που αγγίζουν μια γενική επικαιρότητα, χαρακτηριστικά που βρίσκουμε και στην επιθεώρηση. Iσως θα ήταν πιο σωστό βέβαια να πούμε ότι η παράσταση είναι ένα “stand up and sketch comedy show”, αλλά χρησιμοποιήσαμε επίτηδες τον όρο “επιθεώρηση”, για να προκαλέσουμε κατά κάποιον τρόπο το κοινό μας. Για να δώσουμε ένα σαφές στίγμα ότι προσπαθούμε να επανασυστήσουμε ένα πολύ ωραίο και πολύ χρήσιμο θεατρικό είδος… με τον τρόπο μας», μας εξηγεί ο σκηνοθέτης της παράστασης Γιάννης Σαρακατσάνης. Ο Λάμπρος Φισφής ανέλαβε τα κείμενα θέλοντας, όπως λέει, «να βρω έναν τρόπο να βάλω τις νέες μορφές κωμωδίας στο φορμάτ της επιθεώρησης. Να κόψω όλα αυτά με τα οποία ο κόσμος δεν ταυτίζεται πλέον και να φτιάξουμε μια παράσταση γρήγορη, με πολλές εναλλαγές και με χιούμορ που ταιριάζει περισσότερο στον νέο κόσμο».

Τα αστεία είναι έξυπνα, συνυπάρχουν οι χιουμοριστικές ατάκες με την κωμωδία καταστάσεων, λείπει η προσωποποιημένη σάτιρα, η πολιτική σάτιρα, οι βωμολοχίες. Το δυνατό σημείο της παράστασης είναι το stand up του Λάμπρου Φισφή στα μεσοδιαστήματα των σκετς. Γρήγορο, εύστοχο, πνευματώδες, ζωηρό, διαδραστικό και κυρίως αστείο, συχνά ξεκαρδιστικό. Την ομάδα συμπληρώνουν οι Γιώργος Αγγελόπουλος, Μιχάλης Μαθιουδάκης, Δημήτρης Μακαλιάς, Αλεξάνδρα Ούστα, Ζήσης Ρούμπος, Ειρήνη Ψυχράμη, οι οποίοι υποδέχονται στα πρώτα λεπτά της παράστασης τους θεατές ενσαρκώνοντας έναν συναισθηματικό ταβερνιάρη, μια απελπισμένη γιαγιά, ένα φιλοσοφημένο πρεζάκι, μια έφηβη ερωτευμένη με τον νικητή του Survivor, έναν ομοφυλόφιλο Αλβανό χωρικό, την πληγωμένη Ελλάδα και το αθάνατο ελληνικό κέφι. Στο έκτο λεπτό της παράστασης βέβαια σκοτώνονται όλοι! Ευτυχώς όχι για πολύ. Επιστρέφουν, για να θυμίσουν τι ζούμε όταν χαλάει το κινητό μας, όταν μας εξυπηρετεί ένας φιλόζωος σερβιτόρος, όταν πετάμε με εταιρείες χαμηλού κόστους, όταν γυρίζονται τα ελληνοκυπριακά σίριαλ, όταν η πραγματικότητα μας ξεπερνά.

Η παράσταση «Τι ζούμε;» μοιάζει με ένα αρκετά φιλόδοξο στοίχημα που έχει μια δόση παιχνιδιάρικου ρίσκου. Νέοι άνθρωποι, ταλαντούχοι, ανήσυχοι προσπαθούν να «επανεφεύρουν» την επιθεώρηση, κρατώντας τον παλιό κλασικό κορμό και αφήνοντας να ξεφυτρώσουν καινούργια «κλαδιά», για να πιαστούν και να ενσωματωθούν νέα είδη κωμωδίας.

​​Θέατρο «Βέμπο», Καρόλου 18, Αθήνα.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ