Βασίλης Νέδος ΒΑΣΙΛΗΣ ΝΕΔΟΣ

Υβριδικές οι νέες απειλές

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Οι δυσοίωνες εξελίξεις στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο τις τελευταίες εβδομάδες έχουν οδηγήσει σε μια έκρηξη συζητήσεων σχετικά με το ποιες πρέπει να είναι οι πρακτικές κινήσεις που μπορεί να κάνει η Ελλάδα, ευρισκόμενη σε συνθήκες οικονομικής κρίσης και δημοσιονομικής στενότητας, προκειμένου να αυξήσει την αποτρεπτική ισχύ της, ως βασικό συστατικό θωράκισης της διπλωματικής θέσης της χώρας. Σε αυτή τη δύσκολη στιγμή, έχει έρθει αδιαμφισβήτητα η ώρα για ουσιαστική αλλαγή στην επιχειρησιακή και λειτουργική δομή των Ενόπλων Δυνάμεων. Προφανώς, η Ελλάδα ως θαλάσσια χώρα πρέπει να ενισχύσει το Πολεμικό Ναυτικό με μονάδες που θα μπορούν να αντεπεξέλθουν τόσο στο Αιγαίο όσο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Αναλόγως, η Πολεμική Αεροπορία πρέπει να μην μείνει – από κάθε άποψη– εκτός του αγώνα δρόμου για μαχητικό πέμπτης γενιάς. Ενώ ο Στρατός Ξηράς πρέπει να διατηρήσει, ως αιχμή του δόρατος, τη μηχανοκίνητη υποδομή του σε καλή κατάσταση.

Μόλις πριν από λίγες ημέρες οι υπηρεσίες του ΓΕΣ κατόρθωσαν να αποκόψουν περί τις 140.000 προσπάθειες εισόδου στην ιστοσελίδα του Στρατού Ξηράς. Υπενθυμίζοντας, με αυτόν τον τρόπο, ότι η ασφάλεια δεν κρίνεται μόνο στις τρεις διαστάσεις (Ξηρά, Θάλασσα, Αέρας) αλλά και στον κυβερνοχώρο. Ως εκ τούτου, η έννοια της διακλαδικότητας δεν μπορεί να παραμένει εγκλωβισμένη στη λογική της συνεργασίας μεταξύ των τριών κλάδων με «καπέλο» το ΓΕΕΘΑ. Αλλά πρέπει να αποκτήσει ουσιαστικότερη έννοια, με το ΓΕΕΘΑ να μετατρέπεται σε αποκλειστικό φορέα σχεδιασμού και υλοποίησης ενός νέου δόγματος, με έμφαση στις υβριδικές απειλές. Η ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων σήμερα (ΓΕΕΘΑ, ΓΕΣ, ΓΕΝ, ΓΕΑ) αποτελείται από στελέχη με βαθιά γνώση των τελευταίων εξελίξεων στους τομείς ευθύνης τους. Γνωρίζουν πως υπάρχουν οικονομικοί τρόποι αποτροπής στο Αιγαίο, με χρήση των γεωγραφικών πλεονεκτημάτων, αλλά και του γεγονότος ότι με τη χρήση της υψηλής τεχνολογίας, μικρές μη επανδρωμένες μηχανές μπορεί να επιτύχουν εκεί που αποτυγχάνουν μεγάλες, κοστοβόρες μονάδες με προσωπικό που διακινδυνεύει τη ζωή του επί του πεδίου. Προφανώς, αυτό δεν σημαίνει ότι ο ανθρώπινος παράγοντας χάνει τη σημασία του. Αντιθέτως. Σε επίπεδο Ε.Ε./ΝΑΤΟ παρέχονται πια δυνατότητες εκπαίδευσης και, κυρίως, συμμετοχής της Ελλάδας σε δομές αντιμετώπισης των υβριδικών απειλών. Το μόνο που χρειάζεται είναι ένα βήμα μπροστά. Τώρα.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ