ΕΛΛΑΔΑ

Στο μικροσκόπιο οι «ενδιάμεσοι»

TΑΣΟΣ ΤΕΛΛΟΓΛΟΥ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Στις ενδιάμεσες εταιρείες δημοσίων σχέσεων και οργάνωσης συνεδρίων που χρησιμοποιούσε η Novartis για «προσέγγιση» με εμπλεκομένους στο σύστημα Υγείας έχει προσανατολιστεί εδώ και μήνες η έρευνα της Εισαγγελίας Διαφθοράς, χωρίς ωστόσο να υπάρχουν στοιχεία που να πείθουν για ροή πολιτικού χρήματος έως τη μεταβίβαση της δικογραφίας στη Βουλή.

Ο προκάτοχος του Κωνσταντίνου Φρουζή, Διονύσης Φιλιώτης, ήταν ένας άνθρωπος που του άρεσε να κρατάει μόνος του την μπαγκέτα των δημοσίων σχέσεων στην προεδρία του Συνδέσμου Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Ελλάδος. Αντίθετα, ο κ. Φρουζής εκπόνησε με τον στενό του συνεργάτη Φιλίστορα Δεσταμπασίδη ένα φιλόδοξο σχέδιο καμπάνιας στην κοινή γνώμη με τη βοήθεια παλιών και νέων εταιρειών στον χώρο των δημοσίων σχέσεων, με στόχο να ανακόψει τη ραγδαία μείωση των τιμών των φαρμάκων. Η κεντρική ιδέα ήταν να δοθεί η μάχη στο όνομα ολόκληρου του κλάδου και όχι απλώς της μεγαλύτερης εταιρείας του, που ήταν η Νovartis. Ετσι γεννήθηκε η ιδέα να είναι ο κ. Φρουζής υποψήφιος για την προεδρία του ΣΦΕΕ.

Το σχέδιο αφορούσε πολλές δημόσιες πρωτοβουλίες, όπως π.χ. το Harvard Project – ένα φόρουμ που συνήλθε στο King George και αφορούσε την «τροφοδοσία» των ασθενών με φάρμακα. H εκδήλωση ήταν δημόσια και όπως αποκάλυψε μιλώντας την Τετάρτη στη Βουλή ο διοικητής της ΤτΕ Γιάννης Στουρνάρας, τιμολογήθηκε από την Mindwork (την εταιρεία της συζύγου του, Λίνας Νικολοπούλου) στα 20.875 ευρώ και από αυτά, τα κόστη υπέρ τρίτων ήταν 18.449,24 ευρώ. Συνεπώς, απέμεινε υπέρ της Mindwork μεικτό κέρδος 2.426 ευρώ. Κι όμως, ένας προστατευόμενος μάρτυρας υποστηρίζει ότι μέσω της εκδήλωσης ξεπλύθηκαν χρήματα προς τον κ. Στουρνάρα από τη Novartis, κάτι που μοιάζει πολύ μακριά από την πραγματικότητα.

Η ιδέα των κ. Φρουζή και Δεσταμπασίδη ήταν να κινητοποιήσουν τους ασθενείς και την κοινότητα των επαγγελματιών Yγείας διά του Τύπου με πολλές εκπαιδευτικές συγκεντρώσεις και ταυτόχρονη πίεση της κυβέρνησης, όποτε εκείνη αργούσε τις πληρωμές στις φαρμακευτικές. Ετσι, το καλοκαίρι του 2012 η Νovartis αποφάσισε να «κόψει» έξι φάρμακα από την ελληνική αγορά χωρίς να πάρει τη δημοσιότητα της αντίστοιχης περίπτωσης της Roche, λίγους μήνες νωρίτερα. Για τον λόγο αυτό είχε δημιουργηθεί «δωμάτιο πολέμου» σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας, ενώ το θέμα πέρασε σχεδόν απαρατήρητο στον Τύπο. Στη συνέχεια ο ΕΟΠΥΥ πλήρωσε –όχι μόνο τη Νovartis– και τα σκευάσματα επανήλθαν στην ελληνική αγορά.

Στην αναφορά του FBI της 13ης Δεκεμβρίου 2017 γίνεται λόγος για τέσσερις εταιρείες. Μία των αδελφών Β., μία του μαθηματικού Ν.Μ., εκείνη της κυρίας Νικολοπούλου και του αποθανόντος εκδότη Μ.Η. Ελληνική έρευνα προσέθεσε και την εταιρεία Prestige. Ομως κύκλοι της αγοράς αλλά και νομικοί παρατηρούν ότι υπήρχαν εταιρείες ανάμεσα σε αυτές με πραγματικό έργο – όπως εκείνη της κυρίας Νικολοπούλου. To ίδιο συμβαίνει και με την εταιρεία Prestige, που κατέθεσε στην Εισαγγελία τα παραδοτέα και τους λογαριασμούς της. Σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ», από τον έλεγχο των λογαριασμών του μαθηματικού Ν.Μ. (έπαιζε ρόλο στην τιμολόγηση φαρμάκων έως το 2012) και των συγγενικών του προσώπων στην Ελλάδα τον περασμένο χρόνο, δεν έχει προκύψει το παραμικρό. Η εταιρεία του ΜΙΝΤ ΕΠΕ είναι ελληνική και όχι μια σκοτσέζικη εταιρεία... ειδών υγιεινής, όπως αναφέρει το επίμαχο κατηγορητήριο.

Στη δικογραφία ένας μάρτυρας συνδέει την ενδιάμεση εταιρεία Prestige με την εισαγωγή στο σύστημα τιμολόγησης του φαρμάκου για τη σκλήρυνση κατά πλάκας Gilenia, λέγοντας ότι δόθηκαν 200.000 ευρώ από τον κ. Φρουζή στον υπουργό Ανδρέα Λοβέρδο. Ο τελευταίος είπε επανειλημμένως ότι ενέκρινε την εισαγωγή του σκευάσματος για ανθρωπιστικούς λόγους. Το πρωτοποριακό φάρμακο εγκρίθηκε στην Ελλάδα έναν χρόνο μετά τον αμερικανικό FDA και έδινε τη δυνατότητα σε ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας να παίρνουν θεραπεία από το στόμα και να μην υφίστανται την ταλαιπωρία των ενέσιμων θεραπειών.

Η έγκριση

Το συμπληρωματικό δελτίο τιμών για το Gilenia βγήκε τον Αύγουστο του 2011 με ανατιμολογήσεις παλαιότερων φαρμάκων, όμως πηγές του ΕΟΦ διευκρίνιζαν στην «Κ» ότι το σκεύασμα που κόστιζε 1.900 ευρώ είχε πάρει αριθμό φακέλου, όδευε δηλαδή ούτως ή άλλως προς έγκριση, αλλά όχι μέσα στο καλοκαίρι του 2011, όπως έγινε τελικά. Η συνεργασία πάντως του κ. Φρουζή με την Prestige, που τον είχε βοηθήσει στην επιτυχή εκλογική του καμπάνια για την προεδρία του ΣΦΕΕ, διεκόπη αργότερα, καθώς υπήρχαν τριβές σχετικά με την πολιτική δημόσιας προβολής του συνδέσμου φαρμακοβιομηχανιών.

Σε «μάστερ πλαν» που συνέταξαν τον Μάιο του 2012 οι κ. Φρουζής και Δεσταμπασίδης και βρίσκεται στο σώμα της δικογραφίας, γίνεται αναφορά στην υπόθεση αυτού του φαρμάκου ως «βέλτιστη πρακτική της εταιρείας» για «επιτυχή πρόσβαση στην αγορά», χωρίς όμως αναφορά σε πρακτικές παράνομων πληρωμών. Σύμφωνα με στοιχεία που υπάρχουν στη δικογραφία που έχει διαβιβασθεί στη Βουλή, αμέσως μετά την εισαγωγή του φαρμάκου στο σύστημα αποζημίωσης από τα Ταμεία πουλήθηκαν 6.500 τεμάχια (τζίρος για τη Νovartis 12,5 εκατ. ευρώ). Να σημειωθεί ότι πριν από την έγκριση του φαρμάκου η ελβετική πολυεθνική το έφερνε ως εισαγωγή και οι ασθενείς το πλήρωναν ιδιωτικά σε πολύ υψηλότερη τιμή.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ