Μιχάλης Τσιντσίνης ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗΣ

Λουκάς Παπαδήμος: Αλυσίδες

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΜΑΣΚΕΣ

Τι σημαίνει να διαδηλώνει κανείς υπέρ του δράστη στην πόρτα του θύματος; Τι σήμαινε ας πούμε η παράσταση, την περασμένη Κυριακή, στο σπίτι του Λουκά Παπαδήμου από ακτιβιστές «αλληλέγγυους» προς τον άνθρωπο που κατηγορείται ότι αποπειράθηκε να τον δολοφονήσει; Τι σήμαινε όμοια παράσταση έξω από το σπίτι της Ντόρας Μπακογιάννη πριν από περίπου ένα χρόνο; Πρόκειται απλώς για «συμβολικές» διαμαρτυρίες, που μεταχειρίζονται το θύμα σαν προπαγανδιστικό καμβά; Ή μήπως πρόκειται για ενέργεια που διεκδικεί εγκληματική συμμετρία με την πράξη που εγκωμιάζει; Που στοχεύει να επαναλάβει το έγκλημα, πλήττοντας το θύμα αναίμακτα μεν, αλλά με ψυχολογικό κανιβαλισμό;

Στην αλυσίδα των επιθέσεων που ακολούθησαν την απόπειρα κατά του Παπαδήμου δεν χρειάζεται να αναζητήσει κανείς τους συμβολισμούς. Μιλούν από μόνα τους τα ρόπαλα και, ενίοτε, οι χειροβομβίδες. Μιλούν, όπως μίλησαν τα ομόλογα ρόπαλα της Ακροδεξιάς στην επίθεση στον Πειραιά, της οποίας θύμα έπεσε και η συνήγορος της οικογένειας του Παύλου Φύσσα.

Ο,τι κι αν πιστεύει κανείς για την καταγωγή –ή τις καταγωγές– της βίας, δεν μπορεί να υποτιμήσει την έξαρσή της. Πρόκειται για έξαρση που ακόμη κι αν εν μέρει οφείλεται σε επιχειρησιακή αδυναμία, έχει προ πολλού ξεπεράσει το βεληνεκές του αστυνομικού προβλήματος· τείνει να εξελιχθεί σε κρίση ασφάλειας.

Ο αρμόδιος υπουργός προσπάθησε να δραπετεύσει από αυτή την πραγματικότητα, επιρρίπτοντας τις ευθύνες στους αξιωματικούς του. Η αγωνία του να αποστασιοποιηθεί είναι στην πραγματικότητα μέρος του προβλήματος. Ο αποσυρόμενος υπουργός είναι γνήσιος εκφραστής της αποσυρόμενης Πολιτείας. Της Πολιτείας που, πολιτικά ακέφαλη, εγκαταλείπει τον δημόσιο χώρο στο έγκλημα – «πολιτικό» και κοινό, «συμβολικό».

Κρίση ασφαλείας; Μήπως η διαπίστωση είναι –όπως λέει σε ανάλογες περιπτώσεις η κυβέρνηση– «ακροδεξιά» υπερβολή;

Αξίζει να αναρωτηθεί κανείς ποιος και τι ωφελεί την Ακροδεξιά. Ενας εύκολος τρόπος είναι να δανειστεί τη λίστα που παρουσίασε σε αυτές τις στήλες (στο φύλλο της 11ης Φεβρουαρίου) ο Νίκος Μαραντζίδης. Σύμφωνα με τη λίστα, συντομευμένη, οι παράγοντες που συντελούν στην άνοδο της Ακροδεξιάς είναι πέντε: η οικονομική δυσπραγία· η μετανάστευση· η εθνική ανασφάλεια· η καταρράκωση των θεσμών λόγω σκανδάλων· η έξαρση της εγκληματικότητας.

Εμείς τι έχουμε; Φορολογική εξάντληση και νέο γύρο επικείμενων, προψηφισμένων, περικοπών. Διαρκή προσφυγική κρίση, με κίνδυνο τουρκοκίνητης επιδείνωσης. Φρονηματική υποτροπή του Μακεδονικού και στρατιωτικο-διπλωματική υποτροπή των ελληνοτουρκικών. Σκανδαλολογική (αυτο)υπονόμευση του πολιτικού συστήματος. Εμπέδωση της ανομίας, που ο Τόσκας φορτώνει στις υπηρεσίες των οποίων προΐσταται. Τσεκ, τσεκ, τσεκ, τσεκ και τσεκ σε όλα τα κουτάκια της λίστας.

Το χειρότερο δεν είναι ότι εκδηλώνονται όλα τα συμπτώματα του συνδρόμου. Το πιο ανησυχητικό είναι ότι κανένα από αυτά δεν αναμένεται να υποχωρήσει μέχρι την τελική, εκλογική διάγνωση.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ