Στέφανος Κασιμάτης ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

Η επιστροφή της Δημόσιας Τάξης

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Ανυπότακτος και, εμφανώς, βλαμμένος. Το δείχνει το γραπτό.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΦAΛHPEYΣ

Κ​​ατά τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, η έξαρση της βίας των αναρχικών, που εκδηλώνεται τελευταία στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις, για χάρη μάλιστα ενός κατηγορουμένου ως τρομοκράτη, είναι το φαινόμενο της... «μητροπολιτικής βίας». Μπράβο στον εκπρόσωπο για τη δεινότητά του στην ψευδοτεχνοκρατική, απονευρωμένη γλώσσα της πολιτικής ορθότητας· αλλά οι μπαρούφες δεν αλλοιώνουν την πραγματικότητα. Με αφορμή την υπόθεση Γιαγτζόγλου, οι αναρχικοί έχουν απροκάλυπτα εξαπολύσει ένα κύμα τρομοκρατίας. Δεν υπερασπίζονται τον κατηγορούμενο από την κατηγορία, αλλά την ενέργεια για την οποία κατηγορείται· και δεν το κρύβουν, αλλά το επιδεικνύουν αψήφιστα. Εκβιάζουν ευθέως τη φιλικότερη κυβέρνηση που είχαν ποτέ απέναντί τους – ή, μάλλον, πλάι τους, για να μην κοροϊδευόμαστε. Δεν είναι μόνο η ένταση της βίας, είναι και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της έξαρσης, που δείχνουν ότι οι αναρχικοί έχουν αποθρασυνθεί επικίνδυνα.

Και γιατί να μην έχουν; Ο Νίκος Τόσκας είναι «από τους πιο πετυχημένους υπουργούς», μας λέει ο εκπρόσωπος, έχει μάλιστα «την πλήρη κάλυψη του πρωθυπουργού». Ο Ν. Τόσκας –ο πετυχημένος– αντιδρά στην τρομοκρατία των αναρχικών κατηγορώντας τους αστυνομικούς, οι οποίοι έτσι βρίσκονται να βάλλονται από δύο πλευρές: τους αναρχικούς και τον πολιτικό προϊστάμενό τους. Την ίδια ώρα, αυτό που παρακολουθεί ο κόσμος να εκτυλίσσεται είναι μια άνευ προηγουμένου εκστρατεία των αναρχικών κατά του νόμου, στην ευρύτερη έννοιά του. Βλέπουμε τη συστηματική καταστροφή δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας, τη συστηματική προσβολή των θεσμών και της Ιστορίας μας. (Τα πανεπιστήμια που λυμαίνονται οι αναρχικοί και τα χρησιμοποιούν ως οχυρά είναι αυτό ακριβώς: θεσμοί και Ιστορία μας).

Η κατάσταση έχει γίνει πια ανυπόφορη. Ο κόσμος δεν αντιδρά· φοβάται και δικαιολογημένα, επειδή νιώθει ότι δεν υπάρχει στήριγμα. Η Ν.Δ. έχει το χρέος να προσφέρει στον κόσμο αυτό το στήριγμα που σήμερα λείπει. Η επιστροφή του αγαθού της δημόσιας τάξης πρέπει να γίνει σημαία της. Είναι το πεδίο της πολιτικής στο οποίο μπορεί να έχει απτά αποτελέσματα και μάλιστα γρήγορα. Οι οικονομικές μεταρρυθμίσεις, τις οποίες υπόσχεται, θέλουν χρόνο μέχρι να γίνει αισθητή η ωφέλεια. Οι διοικητικές μεταρρυθμίσεις στο κράτος, τις οποίες επίσης υπόσχεται, θα συναντήσουν λυσσώδη αντίδραση και, μεταξύ μας, αυτή θα είναι μια μάχη με αμφίβολη έκβαση. Ομως η επιστροφή της δημόσιας τάξης, η αποκατάσταση της ασφάλειας στην καθημερινότητά μας, εξαρτάται κυρίως από την πολιτική βούληση των κυβερνώντων.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει δώσει εξαρχής προτεραιότητα στην αντιμετώπιση του προβλήματος. Το έχει φέρει επανειλημμένως στη Βουλή, το αναδεικνύει και τώρα με καίριες πρωτοβουλίες, όπως η επίσκεψη στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο και, προχθές, στην Ερμού. Ολα αυτά, όμως, πρέπει να ενωθούν μεταξύ τους και να γίνουν αιχμή της αντιπολίτευσης, με μια σύγχρονη και οργανωμένη καμπάνια. Οχι μόνο διαφημιστική (η εύκολη λύση πάντα...), αλλά πολιτική εκστρατεία, που θα την αναλάβει προσωπικά ο Μητσοτάκης. Οχι με έξυπνα σλόγκαν βλαμμένων διαφημιστών, αλλά με τη γλώσσα της πραγματικότητας που αναγνωρίζουν όλοι. Με τέτοιο τρόπο, ώστε η θέση της Ν.Δ. να γίνει αντιληπτή ως στήριγμα στον κόσμο. Αλλο το «συμπάσχω» και άλλο το «είμαι μαζί σου». Η Ν.Δ. οφείλει να πείσει τον κόσμο για το δεύτερο.

Οι ρίζες αυτού του κακού πηγαίνουν σαράντα χρόνια πίσω. Δεν ξεριζώνεται από οποιονδήποτε υπουργό, αν δεν έχει την αμέριστη υποστήριξη του πρωθυπουργού· και κανείς πρωθυπουργός δεν μπορεί να το αντιμετωπίσει, αν δεν έχει την υποστήριξη του κόσμου, αν ο πόλεμος κατά του καρκινώματος των Εξαρχείων δεν είναι μέρος της εντολής που του έχει δώσει ο λαός. Γι’ αυτό πρέπει το θέμα να γίνει αιχμή της Ν.Δ. Η απάθεια των πολλών είναι φαινομενική και οφείλεται στον φόβο. Από κάτω ο κόσμος βράζει και λαχταρά να απελευθερωθεί από τη διαρκή απειλή της βίας των αναρχικών. Κάποιος πρέπει να εκφράσει την ελπίδα του – και δεν είναι ο Κικίλιας...

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ