Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Γκλάσνοστ, Βουλή και Δικαιοσύνη

Κύριε διευθυντά
Γκλάσνοστ. Πρόκειται για μία από τις δύο ρωσικές λέξεις που μάθαμε τη μακρινή εποχή Γκορμπατσόφ (μαζί με την περεστρόικα) και που σημαίνει «διαφάνεια». Μετά την πρόσφατη συνεδρίαση της «ρωμαϊκής αρένας» που ακούει στο όνομα ελληνικό Κοινοβούλιο, αποτελεί ζητούμενο στη σκανδαλοσκευωρία (ίσες αποστάσεις, παρακαλώ!) που κυριαρχεί στην πολιτική ζωή της χώρας. Πώς μπορεί να επιτευχθεί; Πολύ απλά. Ολοι οι πολιτικοί, κάθε χρώματος, να παραιτηθούν εκουσίως από τη βουλευτική ασυλία για τη συγκεκριμένη υπόθεση και να αφήσουν μόνη τη Δικαιοσύνη να ασχοληθεί με τη διαλεύκανσή της. Αλλωστε, κανείς δεν έχει να φοβηθεί τίποτε: Ούτε οι κυβερνητικοί ως καταγγέλλοντες (αφού για όλα φταίνε «οι άλλοι») ούτε οι απέναντι, οι καταγγελλόμενοι (αφού όλοι διακήρυξαν την αθωότητά τους). Εφόσον όλοι –κατά δήλωσή τους– έχουν εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη, ας δεχθούν την ετυμηγορία της μετά τήρηση όλων των προβλεπομένων διαδικασιών. Με μία ακόμη προϋπόθεση: Να σβήσουν τη λέξη «παραγραφή» από το λεξιλόγιό τους. Ούτε τα χρέη μας ούτε τα άλλα «προαπαιτούμενα» (γράφε επιβαρύνσεις) της χώρας παραγράφονται. Για ποιο λόγο να παραγραφούν τα όποια ενδεχόμενα σοβαρά οικονομικά αδικήματα;

Αντωνης Παπαγιαννης, Ιατρός, Θεσσαλονίκη

Ο εμβολισμός ως συμβολισμός

Κύριε διευθυντά
Το «πλοίο της πολιτείας», ως μεταφορά ή αλληγορία, έχει μακρόχρονη λογοτεχνική παράδοση, στη διάρκεια της οποίας υπέστη πρωτεϊκές μεταμορφώσεις: από τους αρχαίους λυρικούς, το δράμα, τον Πλάτωνα και τη ρωμαϊκή λογοτεχνία έως τις πλούσιες χριστιανικές απεικονίσεις και τον Walt Whitman («O Captain! My Captain!», για τον δολοφονηθέντα Αβραάμ Λίνκολν).

Από τις πρώτες και πιο γλαφυρές εκδοχές είναι αυτή του λυρικού Αλκαίου, που ήδη στην αρχαιότητα ερμηνεύτηκε ως πολιτική αλληγορία και συνδέθηκε με «τυραννική συνωμοσία» εναντίον της πατρίδας του της Μυτιλήνης: το πλοίο δοκιμάζεται από φοβερή θαλασσοταραχή, οι άνεμοι και τα κύματα το χτυπούν πότε από τη μια και πότε από την άλλη πλευρά, το νερό έχει φτάσει στο κατάστρωμα, τα πανιά του έχουν σχιστεί κτλ. Στον Πλάτωνα, το «πλοίο της πολιτείας» έχει πηδαλιούχο που είναι βαρήκοος, μύωπας και αμαθής περί τη ναυσιπλοΐα και ανάμεσα στο πλήρωμα επικρατεί διχόνοια.

Αν φανταστούμε το «πλοίο της Ελλάδας» αντί για το σκάφος του Λιμενικού και τον εμβολισμό αντί για τη θαλασσοταραχή, το συμβάν των Ιμίων εμπλουτίζεται νοηματικά. Τουλάχιστον από το 1996 το πλοίο έχει αφήσει την πλευρά του εκτεθειμένη στον «στοχευμένο» τουρκικό επεκτατισμό, καθώς ακολουθεί κατευναστική και φοβική πολιτική έναντι του εξ ανατολών γείτονα (και δεν υποστηρίζω φυσικά τους ανόητους παλικαρισμούς). Καιρός να διαμορφώσουμε μια νέα, ρεαλιστική και μακρόπνοη στρατηγική. Αξίζει επίσης να θυμηθούμε ότι τον καιρό που η τουρκική ακταιωρός εμβόλιζε το σκάφος με πρόθεση να το βυθίσει, το πλήρωμα είχε μαζευτεί στη αντίθετη πλευρά του καραβιού, απορροφημένο σε φλογερή συνομιλία με τη «Γοργόνα, την αδελφή του Μεγαλέξαντρου» (σύμφωνα με μια εμπνευσμένη γελοιογραφία). Ως προς την εσωτερική πολιτική, αυτόν τον καιρό πάνω στο «πλοίο της Ελλάδας» έχει εξυφανθεί και εξελίσσεται μία από τις πιο κυνικές και επαίσχυντες πολιτικοδικαστικές σκευωρίες που γνώρισε ο τόπος (πβ. τη «συνωμοσία» στην αλκαϊκή αλληγορία). Την αποκλειστική ευθύνη έχει ο κυβερνήτης του σκάφους. Ο κυβερνήτης «ούτε ακούει ούτε βλέπει ούτε αντιλαμβάνεται» το συμφέρον του πλοίου, παρά μόνο φροντίζει για την εξόντωση των πολιτικών αντιπάλων του (πβ. τον κυβερνήτη στον Πλάτωνα). Με τέτοιον κυβερνήτη το «πλοίο της Ελλάδας» κινδυνεύει να έχει την τύχη του σκάφους του Αλκαίου, καθώς το κύμα από τις ασιατικές ακτές διογκώνεται και πλησιάζει απειλητικά και τη χώρα μας και την Κύπρο.

Μιχαηλ Πασχαλης, Ομότιμος καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας Πανεπιστημίου Κρήτης, Τμήμα Φιλολογίας

Διπλωματία της κουμπαριάς

Κύριε διευθυντά
Γεωπολιτική αστάθεια με θερμά επεισόδια κοντά στα Ιμια. Τουρκική επιθετικότητα και στα νότια με επιχειρήσεις στο Αφρίν. Καλά σχεδιασμένες και ακόμα καλύτερα εκτελεσμένες για να εξυπηρετήσουν ένα μόνο σκοπό: τον αντιπερισπασμό. Η Τουρκία ετοιμάζεται να ξεκινήσει τις πολεμικές επιχειρήσεις της εναντίον της χώρας μας. Είναι πλέον ζήτημα χρόνου. Το πώς θα κριθεί το αποτέλεσμα της σύρραξης είναι αμφίσημο. Αν αιφνιδιαστούμε θα χάσουμε και θα συρθούμε σε νέα Λωζάννη. Αν τους περιμένουμε και η ΤΦΑ (τελευταία φορά Αριστερά) ξεχάσει τα δοξάσματα περί ειρήνης μεταξύ των λαών κάτω από το σφυροδρέπανο και στηρίξει το στράτευμα, υπάρχει περίπτωση να υπάρξει ισοπαλία. Το μόνο καλό είναι ότι τα γεγονότα πιθανόν θα γίνουν πριν παραληφθούν τα F35 και οι S400 από τους Τούρκους.

Ολα αυτά σε πείσμα της διπλωματίας του ζεϊμπέκικου και της κουμπαριάς. Η ζημιά που έκαναν στη χώρα μας οι ντόπιοι Τσάμπερλεϊν είναι πολύ μεγάλη. Αποκοίμισαν έναν ολόκληρο λαό. Ας αφυπνιστούμε στο παρά πέντε και ας αγρυπνούμε.

Νικος Ψαροπουλος, Αξιωματικός Ε.Α. Πολεμικού Ναυτικού

Οι γείτονές μας και το συμφέρον μας

Κύριε διευθυντά
Κάνοντας προς στιγμή στην άκρη τη συναισθηματική φόρτιση και τη δικαιολογημένη αγανάκτηση που μας προκαλεί η παραχάραξη της ιστορίας της Μακεδονίας από τα Σκόπια, και σκεπτόμενοι μόνο με τη λογική, καλούμαστε να απαντήσουμε στο ερώτημα εάν μας συμφέρει η ύπαρξη του κράτους των Σκοπίων ή είναι προτιμότερο να περιμένουμε τη διάλυση αυτού του κράτους και την ενσωμάτωση των δύο συνιστωσών του σε Βουλγαρία και Αλβανία αντιστοίχως. Παραθέτω παρακάτω μερικά από τα επιχειρήματα, που νομίζω ότι συνηγορούν στο ότι μας συμφέρει απόλυτα η ύπαρξη του κράτους των Σκοπίων.

1) Η Ελλάδα είναι σταθερά αντίθετη στην αλλαγή των υπαρχόντων συνόρων. Τυχόν αλλαγή των συνόρων θα ενίσχυε την τουρκική επιθετικότητα, η οποία απροκάλυπτα πλέον αμφισβητεί τα υπάρχοντα σύνορα και τις διεθνείς συμφωνίες. 2) Η ύπαρξη ενός μικρού σχετικά κράτους στα σύνορά μας είναι προτιμότερη από την ύπαρξη δύο μεγαλύτερων και ισχυρότερων κρατών (Βουλγαρία και Αλβανία). Μη λησμονούμε ότι η Βουλγαρία έχει μεγάλη τουρκικής συνειδήσεως μειονότητα, η οποία είναι συχνά κατευθυνόμενη από την Αγκυρα. 3) Η ύπαρξη των δύο εθνικών ομάδων που αποτελούν τα Σκόπια, και που δεν έχουν τις καλύτερες μεταξύ τους σχέσεις, μας δίνει τη δυνατότητα μεγάλου φάσματος διπλωματικών κινήσεων.  4) Δεδομένου ότι τα Σκόπια θα υφίστανται στο μέλλον την όλο και μεγαλύτερη πίεση του αλβανικού παράγοντα, αυτό θα τα οδηγήσει αργά ή γρήγορα στη πλέον φιλική αντιμετώπιση της Ελλάδας, ως του μόνου γείτονά τους που δεν έχει επεκτατικές βλέψεις εις βάρος τους. 5) Η συνεργασία με την Ελλάδα θα εξασθενίσει και την ανάγκη βοήθειας που τώρα επιζητούν από την Τουρκία. 6) Επειδή τα Σκόπια είναι ένα περίκλειστο κράτος, δεν έχει δηλαδή έξοδο στη θάλασσα, το λιμάνι της Θεσσαλονίκης αποκτά την ενδοχώρα που είναι απαραίτητη σε κάθε λιμάνι, και η οποία υπολογίζεται σε μια ακτίνα 500 χιλιομέτρων. 7) Η ύπαρξη του κράτους των Σκοπίων, και με την προϋπόθεση της επιλύσεως των μεταξύ μας διαφορών, θα συνεχίσει να αποτελεί χώρο για την οικονομική επέκταση της χώρας μας, με την προϋπόθεση βέβαια ότι θα εξακολουθήσουμε να έχουμε τέτοια δυνατότητα.

Αυτά είναι μερικά από τα επιχειρήματα που, νομίζω, δείχνουν την ανάγκη ύπαρξης του κράτους των Σκοπίων. Από την άλλη μεριά, ας μην κρυβόμαστε. Ο κίνδυνος για την Ελλάδα δεν προέρχεται από τα Σκόπια. Ο πραγματικός κίνδυνος προέρχεται από την Τουρκία, ο οποίος κίνδυνος θα αυξάνεται συνεχώς, όσο η Τουρκία αναπτύσσεται και τα μεγέθη της αυξάνονται τόσο, ώστε να καθιστούν μια ένοπλη σύγκρουση μαζί της απαγορευτική.

Γιαννης Αναστ. Νταλιπης, Πολιτικός μηχανικός ΕΜΠ

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ