ΒΙΒΛΙΟ

Παίρνοντας τα βουνά, μαθαίνεις

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΘΗΝΑΚΗΣ

Οι περιγραφές του Παντελή Καψή –από τη διαδρομή και το φυσικό σκηνικό έως την κατάσταση σώματος και πνεύματος– απεικονίζουν έναν κόσμο που πολλοί δεν γνωρίζουμε.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΚΑΨΗΣ
My long run.
Ενα προσωπικό ταξίδι στον κόσμο του ορεινού τρεξίματος
εκδ. Athens Voice, σελ. 240

Είναι μια διαδρομή στο χώμα, στον εσωτερικό εαυτό και στα εξωτερικά ερεθίσματα. Είναι η απόσταση που πρέπει να διανύσεις και εκείνη στην οποία καλείσαι καθημερινά να αντεπεξέλθεις. Το τρέξιμο είναι ένας τρόπος να βοηθάς το σώμα και την καρδιά σου – κυριολεκτικά και μεταφορικά. Ο δημοσιογράφος Παντελής Καψής έχει κάνει τα δικά του πολλά χιλιόμετρα, έχει ανεβοκατέβει βουνά και λόφους, έχει δημιουργήσει φιλίες, έχει θαυμάσει τοπία, έχει μάθει τον εαυτό του και τους άλλους – τρέχοντας.

Το «Long Run» είναι ένα ημερολόγιο για δύο πόδια που τρέχουν, ένα μυαλό και μια καρδιά που νιώθουν και δύο χέρια που γράφουν. Ο Παντελής Καψής μετατρέπει τις μεγάλες, συχνά κακοτράχαλες και επικίνδυνες αποστάσεις σε λίγα μαθήματα ζωής και κατανόησης ανθρώπων και γεγονότων, δοκιμασίας των σωματικών ορίων και των νοητικών λειτουργιών. Σαν μία ολιστική κατάσταση, το τρέξιμο σε βουνά και δάση, μέσα στις πόλεις ή στα νησιά και στην επαρχία, ο δρομέας καταλαβαίνει τον εαυτό του και τον κόσμο γύρω του: πώς εξελίσσονται οι πόλεις, πώς συνυπάρχουν οι πολίτες, τι είναι η πατρίδα μας...

«Μια φορά δημοσιογράφος, για πάντα δημοσιογράφος», όμως. Ο Παντελής Καψής μεταφέρει ρεπορτάζ από τη δική του ζωή και των άλλων. Οι περιγραφές του –από τη διαδρομή και το φυσικό σκηνικό που τη συνοδεύει έως την κατάσταση σώματος και πνεύματος– απεικονίζουν έναν κόσμο που πολλοί δεν γνωρίζουμε: την αφοσίωση που απαιτεί, την αγάπη που γεννάει και τη χαρά που προσφέρει το γρήγορο... ρεπεράζ από τόπους και ανθρώπους.

Αυτοσαρκασμός

Ο Παντελής Καψής μιλάει με τρυφερότητα και αυτοσαρκασμό για τα νέα κεφάλαια που ανοίγει κάποιος στη ζωή του, όπως συνέβη με τον ίδιο στα 54 του. Είναι οι νέοι ορίζοντες και η καινούργια προοπτική για το «από εδώ και πέρα», οι νέες προϋποθέσεις της καθημερινότητας, ένας καινούργιος τρόπος να παρατηρείς εαυτόν και αλλήλους. Ο δρομέας μαθαίνει τις αντοχές του, ξέρει τι σημαίνει προπόνηση και τι επίδοση, γνωρίζει τη διαφορά μεταξύ του πνεύματος που επιθυμεί και του σώματος που μπορεί.

Στο μεταξύ, μαθαίνουμε περισσότερα για τον Παρνασσό, τον Ταΰγετο, τη Σίφνο, για την Αθήνα από ψηλά, για τους γκρεμούς που παραμονεύουν στις ορεινές διαδρομές, για την επικαιρότητα που διυλίζεται από την ευφροσύνη που προσφέρει το τρέξιμο – για την ελευθερία της σκέψης και του σώματος. Και για να αντιληφθούμε την αφοσίωση των δρομέων στο τρέξιμο, ένα από τα πιο διασκεδαστικά αποσπάσματα φυλάσσεται για το τέλος, στη συνέντευξη του φωτορεπόρτερ Γιάννη Κόντου στον Παντελή Καψή για τον γάμο του πρώτου που έλαβε χώρα... τρέχοντας.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ