ΚΟΣΜΟΣ

Ζιβανσί: Ηθελε να ομορφαίνει τις γυναίκες

ΕΛΙΣ ΚΙΣ

Με την άσπρη ποδιά του και ανάμεσα στα μοντέλα ο Ζιβανσί, στο φινάλε ενός ντεφιλέ.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Η επιβλητική προσωπική κομψότητα του Ιμπέρ ντε Ζιβανσί λειτουργούσε πάντα σαν καθρέφτης της δουλειάς του, η οποία, όπως έλεγε ο ίδιος, ήταν να «ομορφαίνει» τις γυναίκες. Ο κόμης Hubert James Marcel Taffin de Givenchy πέθανε στην ηλικία των 91 ετών το περασμένο Σάββατο, όπως ανακοίνωσε χθες η οικογένειά του.

«Η τέχνη της δουλειάς μας, όπως και ενός ζωγράφου, είναι να δώσει την αίσθηση ότι το έργο μας εκφράζεται μια κι έξω. Ο μόνος τρόπος για να το καταφέρεις αυτό είναι να κατέχεις πλήρως την τεχνική», σημείωνε. Η δική του ιδέα ήταν ένα πιο χαλαρό chic, το οποίο ανέπτυξε μέσα από καθαρότητα, απλότητα, αρμονία και πολυτελείς λεπτομέρειες.

Ενας από τους πιο αγαπητούς couturiers της εποχής που η υψηλή ραπτική είχε ακόμα «βιώσιμο» κοινό και δημιουργικό στίγμα με τη δυνατότητα να κατευθύνει τη μόδα, ο Ζιβανσί έντυσε γυναίκες όπως η πριγκίπισσα Γκρέις του Μονακό, η δούκισσα του Γουίνσορ και η Τζάκι Κένεντι-Ωνάση. Για το παγκόσμιο κοινό παραμένει εκείνος που έχτισε την κινηματογραφική γκαρνταρόμπα της Οντρεϊ Χέπμπορν στο «Πρόγευμα στο Τίφανις» (1961) και στο «Ενα αστείο κορίτσι» (1968).

Ο Ζιβανσί γεννιέται στο Μποβέ της Γαλλίας το 1927. Ο πατέρας του, ο οποίος είχε τίτλο μαρκήσιου, πεθαίνει όταν ο Ιμπέρ είναι πολύ μικρός. Η οικογένεια δεν έχει οικονομική άνεση, αλλά ο νεαρός Ζιβανσί φοιτά στη Σχολή Καλών Τεχνών στο Παρίσι, ενώ δουλεύει τα πρώτα του σχέδια για τον σχεδιαστή μόδας Jacques Fath. Εργάζεται και σε άλλους οίκους προτού αποφασίσει να ξεκινήσει τον δικό του. Στο πρώτο του σόου το 1952 προτείνει κάτι καινούργιο, τα «separates», κομμάτια που φοριούνται μαζί αλλά και χωριστά.

Ενα χρόνο αργότερα συναντά πρώτη φορά δύο ανθρώπους που θα σημαδέψουν την πορεία του, τη «μούσα» Χέπμπορν και τον Ισπανό μόδιστρο Κριστόμπαλ Μπαλενσιαγκά. Η φιλία του με την Χέπμπορν θα επισφραγιστεί όταν εκείνη θα γίνει το «πρόσωπο» της καμπάνιας της πρώτης του συλλογής αρωμάτων, ενώ με τον Μπαλενσιαγκά, τον οποίον θαυμάζει όσο κανέναν στον χώρο, θα γίνουν φίλοι ζωής. Το 1988 ο Ζιβανσί πούλησε τον οίκο στο γκρουπ LVMH και τον Μπερνάρ Αρνό έναντι 45 εκατ. δολαρίων, σηματοδοτώντας την έλευση μεγαλοσυμφερόντων στον χώρο και την υπερ-παγκοσμιοποίηση της βιομηχανίας. Ο ίδιος συνέχισε να εργάζεται στον οίκο βάσει της συμφωνίας με τον όμιλο, προτού αποσυρθεί ολοκληρωτικά το 1995. Πρώτος του αντικαταστάτης ήταν ο Τζον Γκαλιάνο, ο οποίος αργότερα έδωσε τη θέση του στον Αλεξάντερ Μακουίν. Τα ηνία κατέλαβαν αργότερα κι άλλοι σχεδιαστές, όπως ο Ρικάρντο Τίσι. Σήμερα τον οίκο διευθύνει καλλιτεχνικά η Clare Waight Keller.

Είχα το προνόμιο να βρίσκομαι στην αίθουσα όταν ο Ζιβανσί αποχαιρέτησε τον δικό του κόσμο της μόδας με την τελευταία του κολεξιόν υψηλής ραπτικής το 1995. Στο φινάλε, ο Γάλλος δημιουργός περπάτησε στην πασαρέλα μαζί με την ομάδα του ατελιέ του, όλοι τους ντυμένοι με τις άσπρες ποδιές τους. Το κοινό, στο οποίο συμπεριλαμβάνονταν συνάδελφοί του όπως ο Ιβ Σεν Λοράν, αλλά και τόσες καλές πελάτισσες-φίλες, χειροκροτούσε εκείνον αλλά και μια εποχή που έμοιαζε να φεύγει μαζί του. Η αναμνηστική βεντάλια που δόθηκε στους καλεσμένους του αποχαιρετιστηρίου σόου υπάρχει ακόμα, όπως και η συγκίνηση που επανέρχεται με τέτοιου είδους αναμνήσεις.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ