Πάσχος Μανδραβέλης ΠΑΣΧΟΣ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗΣ

Αλλαξε ο Μανωλιός στη Δυτική Αττική

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Κ​​άτι παθαίνουμε με τα ονόματα σ’ αυτή τη χώρα. Δεν αναφερόμαστε στο όνομα που είναι η ψυχή μας, αλλά στον προσδιορισμό Πανεπιστήμιο, τον οποίο η κυβέρνηση απένειμε στα δύο ΤΕΙ της Αττικής που συγχωνεύθηκαν. Να ξεκινήσουμε, αφήνοντας τη μίζερη αντιπολίτευση, και να πούμε καλά έκανε. Στον διαρκώς μεταβαλλόμενο κόσμο της ανώτατης εκπαίδευσης μικρή σημασία έχει πώς λέγεται ένα ίδρυμα, αλλά τα προγράμματα σπουδών, η έρευνα που κάνει, πόσο καταρτισμένους αποφοίτους βγάζει.

Η δε συζήτηση περί επαγγελματικών δικαιωμάτων αφορά πρωτίστως τον μεγάλο εργοδότη της ελληνικής κοινωνίας που ελπίζουμε ότι δεν θα είναι πλέον το κράτος. Ολα τα υπόλοιπα στην 4.000 λέξεων ομιλία του πρωθυπουργού, περί «τοπικών, κοινωνικών και ταξικών διαχωρισμών», είναι για αριστερή κατανάλωση.

Το πρόβλημα όμως και αυτού του σχεδίου θα σκοντάψει, εκεί που ήδη σκοντάφτει η αναβάθμιση όλων των ελληνικών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Στο γεγονός ότι συγχωνευμένα και ασυγχώνευτα ΑΕΙ τελούν υπό τον ασφυκτικό έλεγχο του κράτους. Στο νομοσχέδιο της συνένωσης «ρυθμίζονται» -τρόπος του λέγειν- τα πάντα: από τα μαθήματα που πρέπει να ολοκληρώσουν οι νυν φοιτητές των ΤΕΙ, μέχρι τα προσόντα των καθηγητών, μέχρι τις υποτροφίες και μέχρι ότι «τα μαθήματα διεξάγονται σε χώρους του οικείου ΑΕΙ, καθώς και σε κτίρια σχολικών μονάδων Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης μόνο απογευματινές ώρες...», λες και θα μπορούσαν τα μαθήματα να γίνονται ταυτόχρονα, ή ότι «οι σεβαστοί δάσκαλοι», όπως απεκάλεσε μέλη της προσωρινής διοικούσας ο κ. Αλέξης Τσίπρας, είναι ανίκανοι ακόμη και να χωρίσουν δύο εκπαιδευτικών μονάδων τα ωράρια.

Αλλά πάλι χωρίς αυτόν τον ασφυκτικό κρατικό εναγκαλισμό πώς θα μπορούσε ο πρωθυπουργός -κάθε πρωθυπουργός, για να είμαστε δίκαιοι- να χαρίζει στους υπηκόους του τίτλους Πανεπιστημίου και να εμφανίζεται ότι πονά για τα ντέρτια του λαού; «Το γεγονός ότι ιδρύεται Πανεπιστήμιο στην Δυτική Αττική, σε μία από τις πλέον αδικημένες περιοχές της Αττικής, δείχνει εξαρχής το ενδιαφέρον της παρέμβασης από πλευράς μας...», είπε στην ομιλία του ο κ. Τσίπρας. Πώς θα έφτιαχνε «Ακαδημαϊκά Περιφερειακά Συμβούλια Ανώτατης Εκπαίδευσης και Ερευνας» για να διορίσει ή να ενισχύσει το εισόδημα κάποιων που θα μετέχουν σε αυτά; Μην παρεξηγηθούμε: μπορεί κάποια σε κάποιες περιφέρειες να χρειάζονται, αλλά τις συνέργειες τις φτιάχνει η ζωή, δεν θεσπίζονται με διατάγματα από το κέντρο.

«Η συγχώνευση των δύο ΤΕΙ και η μετονομασία τους σε Πανεπιστήμιο ήταν δίκαιες και έγιναν πράξη», θα μας πουν στο επόμενο σποτάκι οι ντουντούκες του πρωθυπουργού. Δίκαιο ή άδικο, το πρόβλημα είναι πως και το νέο ίδρυμα θα είναι δέσμιο του εκάστοτε υπουργού και συνεπώς αντιπαραγωγικό.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ