Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Τα πυρά του Ρασέ για τους δημαγωγούς

Κύριε διευθυντά
Στο λυκόφως της ζωής του, ο Γάλλος αρχαιολόγος Γκι Ρασέ ανασύρει τις αναμνήσεις της νιότης του από το πρώτο ταξίδι του στην Ελλάδα του 1958 και γράφει για τους δημαγωγούς, αρχαίους και νεότερους, οι οποίοι αναρριχώνται στους θρόνους της εξουσίας, στο βιβλίο του «Προσκυνητής στην Αρχαία Ελλάδα». Παραθέτω άνευ σχολίων τη σχετική περικοπή.

«Σαν από ειρωνεία της μοίρας, η ιστορία αρέσκεται πάντα να ταπεινώνει τον εγωισμό του πνεύματός τους, χωρίς εν τούτοις ποτέ να χρησιμεύει ως μάθημα σε όλους εκείνους που διαδοχικά χειρίζονται την πολιτική ισχύ. Καθένας απ’ αυτούς θεωρεί τον εαυτό του υπεράνω των υπολοίπων συνανθρώπων του, πιστεύει ότι ανήλθε στην εξουσία χάρι στα ασύγκριτα πνευματικά του προσόντα, ότι διαθέτει σπάνια ιδιοφυΐα που αποτελεί ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του και ότι δεν βρίσκεται στη θέση που κατέχει από μια ιδιοτροπία της τύχης ή εξαιτίας ευνοϊκών περιστάσεων».

Αντωνης Ν. Βενετης, Μοναστηράκι Δωρίδος

Η προπαγάνδα, όπλο των Σκοπιανών

Κύριε διευθυντά
Οι Σλάβοι των Σκοπίων προπαγανδίζουν ότι είναι «Μακεδόνες», μιλούν «μακεδονική γλώσσα» και ονόμασαν τη χώρα τους «Μακεδονία». Σχολιάζω:

– Το κράτος των Σκοπίων έχει στη νότια περιοχή του μικρό μέρος που μπορεί να χαρακτηριστεί γεωγραφικά ως Μακεδονία, όμως γιατί θέλει όλο το κράτος να ονομαστεί Μακεδονία;

– Δεν υπάρχει ιστορικό προηγούμενο ένα νεόκοπο κράτος να παίρνει το όνομα και την ιστορία περιοχής ενός άλλου λαού και μάλιστα γειτονικού. Αρα η επιλογή αυτή των Σκοπίων αποτελεί σαφώς επεκτατισμό εις βάρος της Ελλάδος.

– Το κράτος των Σκοπίων θα μπορούσε να έχει ένα οποιοδήποτε όνομα χωρίς τη λέξη Μακεδονία. Π.χ. Dardania, Paionia, Centrobalcan democracy κ.ο.κ.

– Τα Σκόπια λόγω οικονομικών προβλημάτων επιθυμούν να μπουν στο ΝΑΤΟ και στην Ε.Ε. Αρα τα Σκόπια πρέπει να κάνουν υποχωρήσεις και όχι η Ελλάδα.

– Αλλαγή της εθνικής γραμμής που αποφασίστηκε στη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών το 1992 μπορεί να γίνει με νέα αντιστοίχου επιπέδου σύσκεψη.

– Ο κ. Νίμιτς λαμβάνει σοβαρά υπόψη τα 26 χρόνια που οι βόρειοι γείτονές μας ως κράτος αυτοαποκαλούνται «Μακεδόνες» και «Μακεδονία», αλλά δεν λαμβάνει υπόψη του 3.000 χρόνια ιστορίας και ότι η Βεργίνα, το Δίον, η Αμφίπολη, η Πέλλα, οι Φίλιπποι και τόσα άλλα αρχαιολογικά μακεδονικά μνημεία βρίσκονται στη Μακεδονία μας και όχι στα Σκόπια.

– Είναι απαράδεκτο να επικρατεί σήμερα η πολιτική του κομμουνιστή δικτάτορα Γιόσιπ Μπροζ Τίτο, τόσα χρόνια μετά τον θάνατό του.

– Τα συλλαλητήρια έστειλαν το μήνυμά τους. Διερωτώμαι αν οι πολιτικοί μας το πήραν.

Δημ. Καραμητσος, Ομότιμος καθηγητής ΑΠΘ, συγγραφέας

Οταν ο Μπαλκάν... ζήλεψε τον Ολυμπο

Κύριε διευθυντά
Ενας βουλγαρικός μύθος λέει ότι μια φορά κι έναν καιρό ο Ολυμπος ήταν ψηλότερος από τον Μπαλκάν (τον Αίμο). Οι Βούλγαροι, όμως, δεν το έβαλαν κάτω. Τώρα θα δείτε, είπαν. Μάζεψαν πέτρες, χώματα, ξύλα και τα στοίβαξαν στην κορυφή του Μπαλκάν, και έτσι ο Μπαλκάν έγινε πιο ψηλός από τον Ολυμπο. Οχι μόνον αυτό, αλλά και κάτι επιπλέον, που δεν είναι μύθος, αλλά πραγματικότητα: Η Χερσόνησος του Αίμου των μαθητικών μου χρόνων μετονομάστηκε σε Βαλκάνια. Erga omnes! Αυτό έθιξε το εθνικό μου φιλότιμο, αλλά μετά το καλοσκέφτηκα και είπα: Και τι μ' αυτό; Ο Ολυμπος είναι ο Ολυμπος με ό,τι αυτό σημαίνει και τα Βαλκάνια είναι τα «Βαλκάνια».
Τώρα, αν περάσουμε στο «Μακεδονικό» ανακύπτουν και εδώ κάποιες αναλογίες. Η Μακεδονία αυτοπροσδιορίστηκε από αρχαιοτάτων χρόνων ως ελληνική. Αυτό δηλώνει το όνομά της (Μακεδνών, επίθετο της λεύκας, ο υψηλο/λυγερόκορμος, ρίζα μακ- μάκος και μήκος, μακρός -ά -όν και υπερθετικός μήκιστος και τόσα άλλα). Οσο για την εθνικότητα των Μακεδόνων, το όνομα και η παιδεία του Μεγαλεξάνδρου είναι τόσο πρόδηλα και εμφανή της ελληνικότητάς του όσο και του Δημοσθένη, του οποίου τους Φιλιππικούς επικαλούνται οι Σκοπιανοί για να στηρίξουν την ανόητη προπαγάνδα τους. Αυτή η άλλη Μακεδονία, υπαρκτή κατά χώρο (καθό είχε δικαίωμα, όπως λένε) αυτοπροσδιορίστηκε ωσαύτως ως Μακεδονία, αλλά δεν παύει να είναι η Μακεδονία των Σλάβων, Αλβανών κ.ά., όπως ομολόγησε δημοσίως ο ιδρυτής του κράτους, Γκλιγκόροφ, ο τελευταίος των Σκοπιανών που ήξερε και παραδεχόταν την αλήθεια, οπότε θα έλεγε κανείς... άσ' τους να λένε.

Ωστόσο, η πραγματικότητα υπαγορεύει αλλαγή πλεύσης, καθόσον οι περισσότερες χώρες έχουν αναγνωρίσει de jure το κράτος αυτό ως Μακεδονία, ενώ όλος ο κόσμος, εκτός από εμάς, το ονομάζει επίσης Μακεδονία. Δεύτερον, το όνομα αποτέλεσε το κίνητρο και το όχημα για τη δημιουργία αυτού του ιδιότυπου κρατικού μορφώματος και δίνει υπόσταση στην ύπαρξή του, ειδάλλως το κρατίδιο θα διαλυθεί εις τα εξ ων συνετέθη, δηλαδή σε Αλβανούς και Βουλγάρους, κι αυτό δεν το θέλουμε.

Ας φανούμε, λοιπόν, γενναιόδωροι, αποδεχόμενοι μια σύνθετη ονομασία (εννοώ εμείς οι πολίτες – οι πολιτικοί το πήραν ήδη απόφαση, πλην Λακαιδαιμονίων).

Προσοχή χρειάζεται όσον αφορά τις αλυτρωτικές, δηλαδή επεκτατικές, βλέψεις τους, όχι γιατί φοβόμαστε, αλλά ποτέ δεν ξέρεις πώς έρχονται τα πράγματα. Η Βουλγαρία, προαιώνιος εχθρός, αφού είδε τα χειρότερα επί υπαρκτού, λούφαξε τώρα στην αγκαλιά της μαμάς Ευρώπης και δεν ξαναμίλησε για έξοδο στο Αιγαίο.

Ισως, κάποτε στο μέλλον, όταν όλοι οι Βαλκάνιοι θα γίνουν Ευρωπαίοι, θα πάψουν και οι από Βορρά παρενοχλήσεις. Οσο για τις εξ Ανατολών... έσο έτοιμος.

Ιωαννης Αθ. Μακρης, Καστέλλια Παρνασσίδος

Δείγματα γραφής μας αλλά χωρίς φιλότιμο

Κύριε διευθυντά
Κομπάζουμε εμείς οι νεοέλληνες για το περίφημο φιλότιμο, ένα προτέρημα που μόνο στη δική μας γλώσσα ως λέξη και ως έννοια υπάρχει. Θέτω κάποια ερωτήματα και το αφήνω στην κρίση τους για να δούμε αν όντως υπάρχει ή αν είναι μόνο στα λόγια.

Ημέρα Τρίτη οι εργαζόμενοι του ΟΑΣΑ, μια κατηγορία εργαζομένων που βρέξει χιονίσει ο μήνας έχει εννιά (με σίγουρο μισθό και μονιμότητα), αποφάσισαν να κάνουν τη γενική τους συνέλευση 10.00 - 17.00 και όχι το Σαββατοκύριακο όπως οι κλάδοι του ιδιωτικού χώρου, ταλαιπωρώντας χιλιάδες εργαζομένους που αγωνιούν μήπως χάσουν το μεροκάματο. Τους εκπαιδευτικούς μας δεν τους φτάνει το τετράμηνο των διακοπών και το πενθήμερο, μην τυχόν και θυσιάσουν ένα πρωί Σαββάτου, παρά καλούν τους γονείς των μαθητών σε εργάσιμες μέρες για να δώσουν τους βαθμούς. Και να μάθαιναν τα παιδιά μας γράμματα, χαλάλι τους. Τις προτελευταίες θέσεις καταλαμβάνουν ανάμεσα στις χώρες του ΟΟΣΑ.

Σε ποια άλλη ανεπτυγμένη χώρα από τότε που απαγορεύθηκε το κάπνισμα σε κλειστούς χώρους βλέπουμε να καταστρατηγείται ο νόμος; Και μιας και δεν καταφέραμε να εφαρμόσουμε αυτό το μέτρο, εφαρμόσαμε νέο νόμο για τους οδηγούς που καπνίζουν έχοντας στο αυτοκίνητο μικρά παιδιά. «Πιάσ’ το αυγό και κούρευτο», όπως λέει ο θυμόσοφος λαός μας.

Σε ποια πολιτισμένη χώρα που υπάρχει έστω και λίγο φιλότιμο τα Ι.Χ. παρκάρουν στα πεζοδρόμια, κλείνουν τις διαβάσεις και τις θέσεις των αναπήρων, αδιαφορούν για τους πεζούς και τη δημόσια περιουσία, με ένα κράτος ανοχής έως ανύπαρκτο;

Σε ποια άλλη πολιτισμένη χώρα είδατε τα δημόσια πανεπιστήμια να θυμίζουν καραγκιόζ μπερντέ και προπολεμικούς τεκέδες;

Διαθέτοντας και δεύτερη υπηκοότητα, εδώ και τρεις δεκαετίες σε κάθε εκλογές η πρεσβεία μού στέλνει τα έγγραφα για να ψηφίσω δι’ αλληλογραφίας, χωρίς καμία χρέωση. Για τα εκατομμύρια των Ελλήνων που ξενιτεύτηκαν για βιοποριστικούς λόγους χάθηκε λίγο φιλότιμο για να πράξουμε το ίδιο ώστε να μην αποξενώνουμε αυτούς τους Ελληνες και τους βάζουμε σε μειονεκτική θέση έναντι άλλων λαών;

Οι κάτοικοι αυτής της χώρας που επαίρονται για το φιλότιμο είναι τελευταίοι στον εθελοντισμό, στη δωρεά οργάνων ακόμα και στην αιμοδοσία αφού το αίμα το εισάγουμε από χώρες που υπάρχει πραγματικά φιλότιμο.

Υποδεχόμαστε κάθε χρόνο κοντά στα τριάντα εκατομμύρια τουρίστες. Αν στο φαγητό τους προσφέραμε αγνό ελαιόλαδο ελληνικό αντί για τα εισαγόμενα σπορέλαια, η παραγωγή δεν θα μας έφτανε και θα το μοσχοπουλούσαμε.

Επειτα από όλα αυτά αναρωτιέμαι, όπως κι εσείς, για ποιο φιλότιμο μιλάμε.

Δημητρης Μαυραειδοπουλος

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ