ΕΛΛΑΔΑ

Παίζοντας ράγκμπι με αμαξίδιο

ΛΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΡΟΥ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

«Βοηθήστε τους Ελληνες να παίξουν ράγκμπι με αμαξίδιο». Ο τίτλος αυτής της έκκλησης (https://goto.gg/32181) ξεχώρισε μεμιάς μέσα στον γνωστό διαδικτυακό κατακλυσμό από εκστρατείες χρηματοδότησης. Πίσω από την πρωτοβουλία, μια από τις πιο δραστήριες οργανώσεις στην Ελλάδα, ο σύλλογος «Περπατώ» από την Κομοτηνή, που από το 2002 υποστηρίζει τα άτομα με κινητική αναπηρία. «Υπάρχουν 6.000 άνθρωποι στην Ελλάδα με τραυματισμούς στη σπονδυλική στήλη», γράφουν καλώντας το κοινό να στηρίξει τον σκοπό, τη δημιουργία ομάδας 12 παικτών, που θα μπορεί να συμμετέχει στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα. «Η πλειονότητα μένει σπίτι εξαιτίας έλλειψης δραστηριοτήτων και όσοι ήδη ασχολούνται με το ράγκμπι με αμαξίδιο χάνουν το κίνητρό τους: η ελληνική οικονομία δεν μπορεί να υποστηρίξει τη συμμετοχή σε πρωταθλήματα».

Γιατί όμως ράγκμπι με αμαξίδιο; «Δύο είναι τα ομαδικά αθλήματα που μπορεί να παίξουν άτομα με αμαξίδιο και είναι αναγνωρισμένα από τη Διεθνή Παραολυμπιακή Επιτροπή», λέει στην «Κ» ο πρόεδρος του «Περπατώ» και παραολυμπιονίκης κολύμβησης Αλεξ Ταξιλδάρης. «Το μπάσκετ και το ράγκμπι. Ομως το μπάσκετ μπορούν να το παίξουν μόνο όσοι έχουν πλήρη κινητικότητα στα άνω άκρα. Οπότε η μόνη διέξοδος ομαδικού αθλήματος για αθλητές με κινητικό έλλειμμα στα άνω άκρα είναι το ράγκμπι».

Μεμονωμένες προσπάθειες

Στις ΗΠΑ πραγματοποιείται δύο χρόνια πριν από τους παραολυμπιακούς τουρνουά με συμμετοχή 1.500 αθλητών για την ανάδειξη των 12 καλύτερων, στον Καναδά το πρωτάθλημα ράγκμπι με αμαξίδιο έχει τρεις κατηγορίες, ενώ στην Ευρώπη υπάρχουν τρεις κατηγορίες εθνικών ομάδων. Η Ελλάδα δεν συμμετέχει πουθενά. Υπάρχουν μόνο μεμονωμένες προσπάθειες ανά τη χώρα, μικροί θύλακοι που προσπαθούν να ξυπνήσουν το ενδιαφέρον και να δώσουν κίνητρο στους νέους να συμμετέχουν. Υπολογίζεται ότι σήμερα οι αθλητές ράγκμπι με αμαξίδιο δεν ξεπερνούν τους 25 σε όλη τη χώρα (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Κομοτηνή). «Η τετραπληγία στην Ελλάδα αφορά πολύ περισσότερους», λέει ο κ. Ταξιλδάρης. «Γι’ αυτό ξεκινήσαμε αυτήν την προσπάθεια. Να καταφέρουμε να συγκεντρώσουμε τα χρήματα, να δημιουργήσουμε την υποδομή και τον εξοπλισμό μιας ομάδας που θα μπορεί να μας εκπροσωπήσει σε μια διεθνή διοργάνωση». Ο ίδιος το ξέρει πολύ καλά, ο αθλητισμός είναι το καλύτερο μέσο αποκατάστασης. Μέσα από την αθλητική δραστηριότητα, το άτομο κερδίζει αυτονομία και χτίζει αυτοπεποίθηση. «Ενα νέο παιδί που αρχίζει να ασχολείται, γνωρίζει άλλους ανθρώπους με τετραπληγία, βλέπει τι έχουν κατακτήσει, πώς μετακινούνται, τι αμαξίδιο χρησιμοποιούν, δεν χρειάζεται να τα ανακαλύψει όλα μόνος του. Αυτό λειτουργεί ευεργετικά και για εκείνον που δίνει την πληροφορία. Παίρνει μεγάλη ικανοποίηση».

Το ράγκμπι με αμαξίδιο γεννήθηκε το 1997 στον Καναδά από μια ομάδα τετραπληγικών αθλητών που δεν μπορούσαν να παίξουν μπάσκετ. Το άθλημα συνδυάζει χαρακτηριστικά από το ράγκμπι, το μπάσκετ και το χάντμπολ. Οι παίκτες διαγωνίζονται σε ομάδες των 4 ατόμων που πρέπει να μετακινήσουν την μπάλα κατά μήκος του γηπέδου και μέσα από τη γραμμή του τέρματος της αντίπαλης ομάδας.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ