Μόντε Κάρλο, 1958, στο απόγειο της επιχειρηματικής δραστηριότητας του Αριστοτέλη Ωνάση. Ο Έλληνας μεγιστάνας έχει μεταφέρει στο Μονακό την έδρα της ναυτιλιακής αυτοκρατορίας του. Είναι η εποχή που ο Αριστοτέλης Ωνάσης εισβάλλει ορμητικά στο διεθνές τζετ σετ, όντας πια ο ίδιος σταρ της κοσμικής ζωής των πλέον ακριβοθώρητων θερέτρων. 

Αλλά βρισκόμαστε στην άνοιξη του 1958, όταν το ορθόδοξο Πάσχα γιορτάστηκε στις 14 Απριλίου, ημέρες που βρήκαν την οικογένεια Ωνάση στο κοσμοπολίτικο πριγκιπάτο της Γαλλικής Ριβιέρας. Ο φακός συλλαμβάνει πατέρα και γιο σε ένα τρυφερό στιγμιότυπο, που επικοινωνεί σε ένα διεθνές κοινό τα άγνωστα έθιμα του ελληνορθόδοξου Πάσχα. Ο Αλέξανδρος προσφέρει στον πατέρα του, με συγκρατημένη υπερηφάνεια, διακοσμημένα κόκκινα αυγά, σε μια αγορίστικη επίδειξη δημιουργικότητας και καλού γούστου. 

Ποτέ δεν θα μάθουμε αν ο πρόωρα χαμένος Αλέξανδρος είχε φιλοτεχνήσει ο ίδιος τα δώρα του, αλλά μικρή σημασία έχει: αυτό που μένει είναι μια στιγμή εορταστικής ανεμελιάς, μια στιγμή που ο πληθωρικός άντρας της παγκόσμιας ναυτιλίας γίνεται για λίγο ο προσιτός «μπαμπάς» ενός δεκάχρονου αγοριού. ■

Περιοδικό "Κ"

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ