Σεραφείμ Κωνσταντινίδης ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ

Τα παιχνίδια με το δημόσιο χρέος

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Η μείωση του δημοσίου χρέους ήταν από τα αγαπημένα μοτίβα της κυβερνητικής ρητορικής. Οι αναφορές στο θέμα ξεκίνησαν από την πλήρη άρνηση, δηλαδή την απαίτηση να διαγραφεί μέρος του χρέους, και φθάσαμε στη σημερινή διαχείριση του θέματος, που προβλέπει διαπραγματεύσεις με τους εταίρους ώστε «να συγκεκριμενοποιηθεί ο μηχανισμός για να γεφυρωθούν διαφορετικές εκτιμήσεις», όπως είπε ο πρωθυπουργός Αλ. Τσίπρας στο υπουργικό συμβούλιο την Τρίτη.

Ωστόσο, κατά τη διαδρομή από τη ριζοσπαστική μπούρδα έως την υποταγή στους πιστωτές, το δημόσιο χρέος αυξήθηκε! Σύμφωνα με τον κρατικό προϋπολογισμό, το χρέος της κεντρικής διοίκησης αυξήθηκε από 321 δισ. το 2015, στα 326 δισ. το 2016 και προβλέπεται να ξεπεράσει τα 345 δισ. το 2018. Ξεκίνησαν να διαγράψουν το χρέος για να εφαρμόσουν «κοινωνικά δίκαιη» πολιτική, αλλά τελικά το αύξησαν.

Βέβαια, ο πρωθυπουργός μιλώντας στο υπουργικό συμβούλιο, δύο μέρες μετά την Πρωταπριλιά, υπογράμμιζε «ένα σημαντικό επίτευγμα που συνέβη επί των ημερών μας, την αποκατάσταση κοινωνικής ηρεμίας και σταθερότητας. Και συνέβη για έναν απλό λόγο. Διότι είπαμε την αλήθεια στον ελληνικό λαό».

Η ιδέα δεν είναι νέα. Οι πληρωμές για το χρέος θα αυξάνονται την περίοδο ανάπτυξης. Δηλαδή όταν υπάρχει ανάπτυξη, σημαντικό μέρος του οφέλους θα πηγαίνει για το χρέος. Οταν έχουμε ύφεση και δεν μπορούμε να πληρώσουμε, θα δίνουμε λιγότερα. Υπάρχει διευκόλυνση στην περίοδο ύφεσης, αλλά πληρώνουμε περισσότερα όταν η οικονομία πάει καλά. Πιθανό το ενδεχόμενο να έχουμε για χρόνια χαμηλή (ανεπαρκή) ανάπτυξη, γύρω στο 1% και συνεπώς δεν θα πληρώνουμε μεταθέτοντας τις πληρωμές στο μέλλον. Καμία σχέση με «διαγραφή χρέους». Η «γαλλική πρόταση» στοχεύει να μην προκληθεί (πάλι) κρίση εξαιτίας στασιμότητας ή ύφεσης στην ελληνική οικονομία. Οι πληρωμές μετατίθενται στο μέλλον αυτόματα.

Σύμφωνα με την Handelsblatt, που έκανε τη σχετική αποκάλυψη: «Νέος μηχανισμός πρόκειται να συνδέσει την ελάφρυνση χρέους μέχρι το 2050 με την εξέλιξη της ελληνικής οικονομίας. Εάν ο μέσος όρος ανάπτυξης σε ορίζοντα πενταετίας πέσει κάτω από 2,8%, η Ελλάδα προβλέπεται να απαλλάσσεται –κατά τη γαλλική πρόταση– από την εξόφληση δανείων. Με ανάπτυξη μεταξύ 2,8 και 3,4%, η Αθήνα πρέπει να αποπληρώσει ένα μέρος των δανείων και με ανάπτυξη άνω του 3,4%, το σύνολο των υποχρεώσεων (σ.σ.: που προβλέπονται για τη συγκεκριμένη περίοδο)».

Δεν έχει ξεκαθαρίσει ποιο τμήμα του χρέους αφορά η ρύθμιση αυτή γιατί μάλλον δεν θα αφορά το σύνολο. Επίσης δεν είναι βέβαιο ποιο θα είναι το όριο στο ρυθμό ανάπτυξης πάνω από το οποίο θα πληρώνουμε περισσότερα, ούτε το επιτόκιο και η επιμήκυνση της διάρκειας του χρέους. Είναι όπως είπε ο πρωθυπουργός, «οι τεχνικές συζητήσεις αναφορικά με την εξειδίκευση του πλαισίου που ορίζει ο –λεγόμενος– γαλλικός μηχανισμός, συνεχίζονται».

Πότε θα κλείσουν όλα αυτά; Eχουμε καιρό. Ο πρωθυπουργός ήταν σαφέστατος: «Στόχος της κυβέρνησης, είναι να οδηγήσει στη λαϊκή ετυμηγορία στο τέλος της θητείας της. Και τέλος της θητείας μας είναι το φθινόπωρο του 2019. Ούτε καν οι ευρωεκλογές του 2019». Τον πίστεψαν επειδή λέει την αλήθεια; Oχι, τον πιστεύουν επειδή οι κυβερνήσεις που θα χάσουν τις εκλογές εξαντλούν τη θητεία τους. Η εξουσία είναι γλυκιά, ακόμα και την τελευταία μέρα.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ