Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Αποκάλυψη τώρα για Ναυμαχία του 480 π.Χ.

Κύριε διευθυντά
Διάβασα το έξοχο ιστορικό-λαογραφικό πόνημα του υποστρατήγου Γιάννη Πλατιά με τον τίτλο «Ελληνικά, πατρώα γη», όπου αναφέρει κάτι καταπληκτικό. Στο Πολεμικό Ναυτικό του Ιράν –παλαιά αυτοκρατορία των Περσών– υπάρχει φρεγάτα με την επωνυμία «ΑΡΤΕΜΟΥΣ», Αρτεμίσιον, σε ανάμνηση προφανώς της ναυμαχίας των αρχαίων προγόνων τους που είχαν δώσει στο Αρτεμίσιο της Β. Εύβοιας το 480 π.Χ., όπου και συνετρίβη ο κύριος όγκος των πολεμικών τους πλοίων. Ο δόκιμος ιστοριοδίφης και λαογράφος αναφέρει ότι εκεί, στο Αρτεμίσιον, εδόθη η μάχη για την ελευθερία και τη Δημοκρατία όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και της Ευρώπης. Το Αιγαίο λοιπόν, κατά τον συγγραφέα, είναι τα σύνορα της Ευρώπης. Εκεί συνετρίβη ο ασιατικός ολοκληρωτισμός και η βαρβαρότητα του Ανατολίτη ανθρώπου, ο οποίος θα κατέκλυζε και την Ευρώπη εάν επικρατούσε. Με αφορμή αυτό το έξοχο βιβλίο και τις αναφορές του στο σημερινό ιρανικό πολεμικό πλοίο, προτείνω στο ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό να ονοματίσει ένα πολεμικό μας πλοίο με το όνομα «ΑΡΤΕΜΙΣΙΟΝ» σε ανάμνηση μιας Ναυμαχίας για την ελληνική και ευρωπαϊκή ελευθερία και Δημοκρατία. Θα είναι και ιστορική ασέβεια να υπάρχει πλοίο των ηττημένων με το όνομα αυτό και οι νικητές Ελληνες να μην έχουν ονοματίσει ένα πλοίο τους με τον τόπο της ιστορικής Ναυμαχίας του Αρτεμισίου.

Γ. Σταραντζης, Δικηγόρος στον Α. Πάγο και στο ΣτΕ, τ. επιστημονικός συνεργάτης του «Αρχείου Νομολογίας»

Απτές αποδείξεις για την Ελλάδα του αύριο

Κύριε διευθυντά
Μια προσεκτική ματιά στη σ. 19 της «Κ» του Πάσχα γεννά στον αναγνώστη μια εύλογη παραλληλία. Αφού δακρύσει με τον τραγικό σαρκασμό του σκίτσου του Ανδρέα Πετρουλάκη καθώς ο Ρωμαίος εκατόνταρχος απευθύνεται καθησυχαστικά στον Εσταυρωμένο, θα συμφωνήσει με την παρατιθέμενη εκτίμηση του David Brooks στους New York Times ότι ο πρόεδρος Πούτιν επιβάλλεται στις διεθνείς σχέσεις όχι επειδή είναι δίκαιος ή ισχυρός ή δημοφιλής, ούτε επειδή το ΑΕΠ στη Ρωσία (η οποία παραμένει μια φτωχή οικονομία) έχει ανέβει σημαντικά, αλλά κυρίως επειδή είναι ηγέτης, επειδή ξέρει να κυβερνά και να εμπνέει ως ηγέτης ταυτισμένος με τα πολιτιστικά και ιδεολογικά δεδομένα της χώρας του. Το ποσοστό του δεν πέφτει πότε κάτω από το 70% των Ρώσων ψηφοφόρων.

Δίπλα στη ρεαλιστική αυτή εκτίμηση των ΝΥΤ, παρατίθεται η εξίσου ρεαλιστική εκτίμηση του καθηγητή Στάθη Καλύβα για τα αξιόλογα ποσοστά που διατηρεί ο ΣΥΡΙΖΑ στη χώρα μας μετά τρία χρόνια άθλιας διακυβέρνησης – 20% σχεδόν ακατέβατα, ίσως και 23% στις επόμενες εκλογές, μετά τις ήδη εξαγγελθείσες παροχές και τις θριαμβολογίες. Ο Τσίπρας σίγουρα δεν είναι Πούτιν. Αλλά και βεβαίως η ταπεινωμένη, αδύναμη, μνημονιακή Ελλάδα δεν είναι Ρωσία.

Πού οφείλεται λοιπόν η εύνοια ενός στους πέντε ψηφοφόρους στον ΣΥΡΙΖΑ; Οχι βέβαια στις ηγετικές ικανότητες του πρωθυπουργού Τσίπρα, στην πολιτιστική και ιδεολογική ταύτισή του με τον ελληνικό λαό. Η οικονομία της χώρας σίγουρα δεν τον έχει ευνοήσει. Δεν μου φαίνεται αβάσιμη η εκτίμηση ότι το σταθερό 20% οφείλεται κυρίως στην ανικανότητα της Νέας Δημοκρατίας. Δεν επιθυμώ να κρίνω προσωπικά τον Κυριάκο Μητσοτάκη – όλοι ελπίζουμε ότι θα τα καταφέρει. Αλλά έχουμε όλοι κουραστεί να ακούμε οξείες και ατελέσφορες αντιπαραθέσεις στη Βουλή και στον δημόσιο βίο γενικότερα. Οι άξιοι και σοβαροί της Νέας Δημοκρατίας πρέπει να μιλήσουν ελεύθερα, εθνικά, με επίγνωση και ευθύνη! Οχι μια-δυο φωνές μόνο – πολλές φωνές, με όραμα, βούληση, φαντασία, δημιουργικότητα, εθνική υπερηφάνεια, συνεργατικότητα, αξιοκρατία και αξιοπρέπεια. Οχι τι θέλει το κόμμα, αλλά τι χρειάζεται η χώρα! Επιτέλους, πώς είναι δυνατόν να ακούμε καθημερινά μόνο ψέματα και καβγάδες; Πού είναι η Ελλάδα του μέλλοντος, η Ελλάδα των παιδιών μας;

Μιχαλης Μοσχος, Λονδίνο

Scripta manent... α λα ΣΚΡΙΠ

Κύριε διευθυντά
Εν όψει της εξαγγελθείσης τροποποιήσεως του Συντάγματος, προτείνω στη σεβαστή κυβέρνηση, την επικαιροποίηση των συνταγματικών προβλέψεων της εβδομαδιαίας σατιρικής εφημερίδας «ΣΚΡΙΠ», τις οποίες ανεύρον στο φύλλο αυτής της 24.10.1893, κατά τις οποίες:
Αρθρον 5. Ουδείς συλλαμβάνεται ή φυλακίζεται, εάν είναι φίλος της κυβερνήσεως. Επίσης ουδεμία ποινή επιβάλλεται άνευ αδείας των συμπολιτευομένων βουλευτών. Αρθ. 6. Οι Ελληνες έχουσι το δικαίωμα του συνέρχεσθαι, εάν πρόκειται να ομιλήση ο Γεννάδιος (επικαιροποίηση: ο Παύλος Πολάκης για να τρομάζουν οι αστοί). Αρθ. 9. Ουδείς δύναται να εκδίδη εφημερίδα, αι δε υπάρχουσαι –πλην του ΣΚΡΙΠ– διακόπτονται. (Επικαιροποίηση: Ουδείς δύναται να εκδίδη εφημερίδα ή να διαθέτη τηλεοπτικόν δίαυλον, εάν αύτη ή τούτο δεν έχει «προοδευτικόν πρόσημον».) Αρθ. 18. Εάν είναι παραμοναί εκλογών ο διάδοχος δύναται να ενηλικιωθή και από το τρίτο έτος της ηλικίας. (Η επικαιροποίηση: Το όριο ηλικίας των ψηφοφόρων είναι το 13ον έτος της ηλικίας των). Αρθ. 24. Οι εκπληρώσαντες τα χρέη βουλευταί λαμβάνουσι αποζημίωση... και τρεις χιλιάδας ρουσφέτια, εάν είναι κυβερνητικοί (ή εάν τους χαρακτηρίζει «προοδευτική αντίληψη»). Αρθ. 25. Οι υπουργοί διορίζονται κατά τας ανάγκας του κόμματος. Αρθ. 28. Ανευ νόμου στρατός ξένος δεν δύναται να διαμείνη εις το κράτος. Προκειμένου περί χρεοκοπίας δύναται να έλθωσι και θωρηκτά. (Επικαιροποίηση: Προκειμένου περί χρεοκοπίας δύναται να εκποιείται εν τω συνόλω η χώρα, εφ’ όσον η κυβέρνηση είναι αριστερής προέλευσης και, κατ’ αμάχητον τεκμήριον, εξ αυτού του λόγου διαθέτει και «ηθικό πλεονέκτημα»)...

Αντωνης Ν. Βενετης, Μοναστηράκι Δωρίδος

Τρώγοντας ψεύδη ανοίγει η όρεξη

Κύριε διευθυντά
Πρέπει να ομολογήσουμε ότι οι πολιτικοί είναι άριστοι σε έναν τομέα: Στο να λένε ψέματα. Εμείς οι φουκαράδες, μη έχοντας μαντικές ικανότητες, δεν υποπτευόμαστε την εξαπάτηση. Αυτή αποδεικνύεται εκ των υστέρων. Επειδή οι τελευταίες κυβερνήσεις κυβερνούν για σχετικά σύντομο διάστημα και τα ψέματα δεν έχουν ακόμη προφτάσει να ξεχαστούν, ας έχουμε τον νου μας σε κάτι νέου τύπου εφευρήματα· γιατί ξέχασα να σας πω ότι, εκτός από άριστοι ψεύτες, είναι άριστοι και σε πρωτοτυπία ψευδών. Ετσι: Με τους προηγούμενους θα ξεχειλίζαμε από πρόοδο και από πράσινη ανάπτυξη. Oι νυν θα έσκιζαν τα μνημόνια μέρα με τη μέρα, ώρα με την ώρα. Θα καταργούσαν (εδώ αλλάξαμε το ρήμα για πρωτοτυπία) τα μνημόνια μ’ έναν νόμο. Εμείς θα παίζαμε τον ταμπουρά και η Μέρκελ θα χόρευε. Και κει που πήγαμε να ξεχάσουμε τα ψέματα των προηγούμενων, να σου έσκασε μύτη ο προετοιμαζόμενος για είσοδο στη Βουλή υπερπατριώτης, που το πρωί το κανάλι του βάζει εμβατήρια, ύμνους, σημαίες, ξωκλήσια, μοναστήρια, ηγούμενους και το βράδυ το ρίχνει στην... τσόντα. Αυτός έχει φρέσκιες ιδέες: Θα καταργήσει το Δουβλίνο· θα εφαρμόσει σεισάχθεια· θα χαρίσει από 30 στρέμματα στον κάθε νέο· τα καράβια κάθε μέρα θα εκτελούν δρομολόγια: Λέσβος - Αττάλεια. Χίος - Αττάλεια. Κως - Αττάλεια. Καλή μας όρεξη...

Δαναη Πανοπουλου

Η... αμυντική στάση Τσίπρα προς Καμμένο

Κύριε διευθυντά
Θα ήθελα να πω στον κ. υπουργό Αμυνας ότι στις ενέργειές του και στις δηλώσεις του πρέπει να έχει οδηγό το συμφέρον του έθνους και όχι το πώς θα εξασφαλίσει το 3% στις επόμενες εκλογές, διότι αυτή την εντύπωση μου δίνει. Ισως η θέση αυτή απαιτούσε έναν πιο έμπειρο πολιτικό, πείρα που λόγω ηλικίας θεωρώ ότι δεν μπορεί να διαθέτει. Η τοποθέτησή του όμως αυτή είναι, δυστυχώς, το αποτέλεσμα του παζαρέματος για τη δημιουργία κυβέρνησης συνεργασίας.  Ομως ο κ. πρωθυπουργός μήπως πρέπει να του βάλει κάποιο φρένο πριν έχουμε δυσμενείς εξελίξεις; Ή μήπως δεν μπορεί;

Δημητριος Βανδωρος, Αθήνα

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ