Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Δεν είχαν πρόθεση να τον... «μέμψουν»

Κύριε διευθυντά
Ενας ανοίκειος γλωσσικός βαρβαρισμός ακούστηκε τελευταία από τα ΜΜΕ. Δύο ειδικοί επιστήμονες χρησιμοποίησαν, σε τηλεοπτική συνέντευξη, την έκφραση: Δεν έχω την πρόθεση να τον μέμψω(!), αντί του ορθού παθητικού ρήματος να τον μεμφθώ. Είναι, όμως, σε όλους γνωστό και από τη μαθητεία μας στο Λύκειο, ότι το ρήμα μέμφομαι (εμεμψάμην – εμέμφθην και νεοελληνικά μέμφθηκα) = κατηγορώ, επιτιμώ, ψέγω, λοιδορώ, κατακρίνω, αιτιώμαι κ.λπ. είναι μέσο αποθετικό με ενεργητική διάθεση (δεν υπάρχει ρήμα μέμφω), συντασσόμενο με αιτιατική προσώπου και, ενίοτε, με δοτική. Το ρήμα, βέβαια, αν και λόγιο, είναι εύχρηστο στη νεοελληνική μας γλώσσα και ιδιαίτερα τα παράγωγά του: μομφή, μεμπτός, άμεμπτος, επίμεμπτος (διαγωγή), μεμψίμοιρος (=παραπονιάρης), από την αρχαία λέξη μέμψις-εως (η) = επίπληξη, κατηγορία.

Αναστασιος Αγγ. Στεφος, δ. φ., Ειδικός Γραμματέας της Πανελλήνιας Ενωσης Φιλολόγων

Το Γιουγκομακεδονία πώς σας φαίνεται;

Κύριε διευθυντά
Είναι προφανές ότι με την πολιτική που ακολουθούν οι πολιτικοί στα Σκόπια, το Σκοπιανό δεν πρόκειται να λυθεί με τον μόνο σωστό τρόπο, δηλαδή μία ονομασία χωρίς τον όρο Μακεδονία. Από το άλλο μέρος ο ελληνικός λαός, αλλά ούτε και η ελληνική Βουλή μπορούν να αποδεχθούν σύνθετη ονομασία από αυτές που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ και ο φιλοσκοπιανός μεσολαβητής του ΟΗΕ, γιατί θα αποτελεί εθνική προδοσία.

Επομένως το θέμα των Σκοπίων έχει καταντήσει ένας γόρδιος δεσμός που όλοι θέλουν να λυθεί αλλά κουδείς μπορεί να το κάνει. Η λύση πρέπει να δοθεί κατά παρόμοιο τρόπο με αυτόν που ο Μέγας Αλέξανδρος έλυσε τον ομώνυμο δεσμό στην αρχαιότητα. Δηλαδή με έναν απλό και ριζοσπαστικό τρόπο.

Αφού οι πολιτικοί δεν μπορούν, τη λύση πρέπει να δώσουν οι δύο λαοί με δημοψήφισμα.

Η ουσία του όλου προβλήματος είναι η ονομασία του κρατιδίου αυτού, η οποία πρέπει να είναι μία σύνθετη μεν αλλά ενιαία, αδιάσπαστη και αμετάφραστη λέξη, και φυσικά για όλες τις χρήσεις. Η λέξη αυτή πρέπει να διαχωρίζει πλήρως το κράτος αυτό, τον λαό του, τη γλώσσα και την ιστορία του, από την ελληνική Μακεδονία, τους Ελληνες Μακεδόνες, την ιστορία και τη γλώσσα τους.

Το πρόβλημα είναι να βρεθεί μία τέτοια ονομασία που να είναι αποδεκτή και από τους δύο λαούς. Ολα τα άλλα είναι τυπικότητες που μπορούν να λυθούν εφόσον την αποδέχονται οι δύο λαοί.

Προσωπικά, όπως έχω αναπτύξει επανειλημμένως σε άρθρα μου, και για τους λόγους που αναφέρονται σε αυτά, θεωρώ ότι με τις παρούσες συνθήκες, η λέξη Γιουγκομακεδονία (Yugomakedonia) μπορεί να γίνει αποδεκτή από τον ελληνικό λαό, εφόσον τεθεί σε δημοψήφισμα, και δεν έχουν κανένα επιχείρημα να την απορρίψουν τα Σκόπια, και εάν το κάνουν θα χρεωθούν αυτά με την αποτυχία των διαπραγματεύσεων. Ενδεχομένως να υπάρχουν και άλλες πιο κατάλληλες σύνθετες λέξεις που θα μπορούσε να αποδεχτεί ο ελληνικός λαός, αλλά μέχρι τώρα δεν έχει ακουστεί ή προταθεί κάποια τέτοια.

Επομένως, η μόνη λύση του γόρδιου αυτού δεσμού είναι να τεθεί σε δημοψήφισμα στους δύο λαούς η ανωτέρω ονομασία, ή κάποια παρόμοια που θα επιλέξει η Ελλάδα, και εφόσον τελικά κάποια από αυτές εξασφαλίσει τη συναίνεση και των δύο λαών, τότε και μόνο τότε, να προχωρήσουν οι τυπικές διαδικασίες για τον καταρτισμό της συμφωνίας.

Διαφορετικά ο δεσμός δεν πρόκειται να λυθεί, και η Ελλάδα δεν έχει κανένα λόγο να επείγεται για τη λύση του, γιατί δεν έχει κατακτητικές ή επεκτατικές βλέψεις όπως είχε τότε ο Μέγας Αλέξανδρος.

Και με την ευκαιρία θεωρώ απαράδεκτο και προδοτικό Ελληνες πολίτες, και μάλιστα οι πολιτικοί, να αναφέρονται στο θέμα των Σκοπίων με τον όρο μακεδονικό ζήτημα, ενώ το σωστό είναι να το αποκαλούν παντού και πάντα σκοπιανό ζήτημα.

Ιωαννης Γ. Κουλουρης, Δρ Μηχ/γος Ηλ/γος ΕΜΠ

Ανυπεράσπιστοι απέναντι στο έγκλημα

Κύριε διευθυντά
Η απόφαση είναι προ πολλού ειλημμένη από τις Αρχές. Μην ενοχλείτε τους κλέφτες-δολοφόνους όταν μπαίνουν στο σπίτι σας. Επιπλέον, υποκλιθείτε στην καταστροφική τους δράση, δεχθείτε αδιαμαρτύρητα το ύπατο κακό. Οι επιβαλλόμενες ποινές στους ληστές είναι μικρές και αυτές ακόμη δεν εφαρμόζονται λόγω έλλειψης χώρου στις φυλακές. Να γίνουν αυστηρότερες κι ας φτιάξουν νέες φυλακές. Θα υπάρχουν τρόποι και λύσεις. Στο εξωτερικό πώς αντιμετωπίζουν το θέμα; Τέλος, θέλω να χειροκροτήσω τον υπέργηρο 88χρονο για τα κότσια του, να συγχαρώ την 85χρονη κυρία για την μπαστουνιά στο νοσηρό κεφάλι του ληστή, ενώ συμπάσχω στην απόγνωση της οικογένειας του επιχειρηματία που θέλησε να εκτοπίσει τους δαίμονες από το σπίτι του. Αλλιώς θα έπεφτε όμηρος στα χέρια τους κι αυτός ο δρόμος ενέχει άλλες διακλαδώσεις, καθώς το πτώμα του δεν θα βρισκόταν ποτέ, όπως δεν βρέθηκε πουθενά του γνωστού καρδιολόγου από τη Βάρη, που πλήρωσε με τη ζωή του και βύθισε τους δικούς του στην οδύνη.

Τιτικα Βενεζη

Αχαρτογράφητα τα ναρκοπέδια

Κύριε διευθυντά
Για άλλη μια φορά στην ιστορία της περιοχής δοκιμάζονται οι ελληνοτουρκικές σχέσεις. Πιθανόν το «ακατάστατον των καιρών» να συμβάλει στην εν λόγω επιδείνωση. Μπορεί όμως και οι προσωπικότητες που η «φορά του χρόνου» έφερε στο πολιτικό προσκήνιο Τουρκίας και Ελλάδας να μην είναι άξιες των περιστάσεων. Το ανεξέλεγκτο λεξιλόγιο κυβερνητικών παραγόντων αμφοτέρων των πλευρών οξύνει το τεταμένο κλίμα. Η διπλωματική συμπεριφορά παραμερίστηκε για να τονιστεί το «ταπεινό αίσθημα λαϊκισμού» υπέρ της εσωτερικής κατανάλωσης. Αφρονες πολιτικοί προτιμούν τα «αχαρτογράφητα ναρκοπέδια» της έντασης για να συντηρήσουν την προσωρινότητά τους, με πλήρη επίγνωση πως ένα τυχαίο λάθος μπορεί να συνιστά ανάφλεξη σε σύμπασα τη νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ. Κάτι τέτοιο δεν σημαίνει μόνο ότι ανοίγουν οι «πόρτες του ψυχιατρείου», αλλά δηλώνει πως οι «πύλες της Κόλασης» είναι ανοικτές. Κανείς δεν πρόκειται να κερδίσει. Ούτε όσοι ονειρεύονται οθωμανικούς παραδείσους και διά των όπλων ολοκλήρωση των «συνόρων της καρδιάς τους», ούτε όσοι βλέπουν σε τούτη την τρέλα τη «θεόσταλτη» ευκαιρία να επιμηκύνουν τον πολιτικό τους χρόνο. Ακούμε τον αξιότιμο πρόεδρο της συμμάχου στο ΝΑΤΟ και γείτονος Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν, να αναφέρει πως δεν γίνεται σεβαστός ο οθωμανικός πολιτισμός, ευρισκόμενος μέσα στον αυτοκρατορικό (της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας) Ιερό Ναό της Αγίας Σοφίας, που ως γνωστόν έγινε τέμενος απ’ τον Σουλτάνο Μωάμεθ Β΄ τον Πορθητή, αμέσως μετά την άλωση της Βασιλεύουσας (1453) και εξελίχθη σε μουσείο επί ημερών του αναμορφωτή της Τουρκίας, Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ. Αν ήταν ειλικρινής ο σεβαστός κ. Ταγίπ Ερντογάν, θα μιλούσε για οθωμανικό πολιτισμό μέσα π.χ. από το Τζαμί του Σουλτάνου Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς και όχι από χριστιανικό ναό που βίαια μετέτρεψαν σε τζαμί οι κατακτητές ενός τόπου, κατά τις συνήθειες των χρόνων και εποχών μιας ισλαμικής πρακτικής, που η ανάλυσή της δεν είναι της παρούσης. Κανείς δεν πρέπει να αποκαλεί «τρελό» τον πρόεδρο της Τουρκίας! Κάτι τέτοιο είναι αχαρακτήριστο από πολλές απόψεις. Επίσης, δίνει άλλοθι σε μακρόπνοες και μακρόχρονες πολιτικές των φίλων Τούρκων εις βάρος της Ελλάδας και όχι μόνο. Δεν είναι καθόλου «τρελός» ο κ. Ταγίπ Ερντογάν. Ξέρει τι κάνει και τι επιδιώκει. Εφαρμόζει επεξεργασμένες πολιτικές με συνέπεια και επιμονή. Η Ιστορία αποδεικνύει του λόγου το αληθές. Το θέμα είναι, εμείς τι κάνουμε. Σαν κράτος δικαίου, αναπόσπαστο μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης και θεματοφύλακας του ευρωπαϊκού (νομικού) πολιτισμού δεν χρειάζεται να έχουμε άγχος. Φόβο δεν έχουμε ούτως ή άλλως και όποιος ποντάρει στον εκφοβισμό μας, «κακό του κεφαλιού του». Η πολιτική των «κανονιοφόρων» οδηγεί μόνο στον δρόμο για το νεκροταφείο, είτε αυτό είναι ισλαμικό είτε χριστιανικό.

Ιωαννης Α. Μελισσειδης, Δρ Νομικής-Συγγραφέας, Αθήναι

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ