ΚΟΣΜΟΣ

Ο Βίκτορ Ορμπαν προκαλεί την Ε.Ε.

ΞΕΝΙΑ ΚΟΥΝΑΛΑΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Ο Βίκτορ Ορμπαν και το κόμμα του, το Fidesz, απέσπασαν συντριπτική πλειοψηφία στις 8 Απριλίου, με αποτέλεσμα να έχουν μια ενισχυμένη πλειοψηφία στη νέα ουγγρική Βουλή. Οι δημοσκοπήσεις είχαν υποτιμήσει τελικά την υποστήριξη που θα εξασφάλιζε, ενώ και η συμμετοχή στην αναμέτρηση ήταν υψηλότερη από ό,τι αναμενόταν, κοντά στο 69%.

Την επομένη της εκλογικής του νίκης, που βασίστηκε σε μια ξενοφοβική ατζέντα και στην άρνησή του να αποδεχθεί το σχέδιο της Ε.Ε. για τη δίκαιη κατανομή των προσφύγων στις χώρες της Ενωσης, διακήρυξε ότι ήρθε επιτέλους η ώρα να προωθήσει το πακέτο με το συνοπτικό τίτλο «Στοπ στον Σόρος». Στόχος του είναι να ελέγξει τη δράση ΜΚΟ που δεν απολαμβάνουν κυβερνητική έγκριση, ειδικά εκείνων που ασχολούνται με τη μετανάστευση και άρα –κατά τον Ούγγρο πρωθυπουργό– εγκυμονούν κινδύνους για την εθνική ασφάλεια.

Ευθεία πρόκληση

Ο πρόεδρος του Εurasia Group, Ιαν Μπρέμπερ, με άρθρο του στο περιοδικό ΤΙΜΕ έκανε λόγο για ευθεία πρόκληση στους κανόνες και στις αξίες της Ε.Ε., καθώς το μοντέλο της «μη φιλελεύθερης δημοκρατίας» (illiberal democracy) που προωθεί ο Ορμπαν εδραιώνεται πλέον στην καρδιά της Ευρώπης. Με την πλειοψηφία που εξασφάλισε ο Ούγγρος πρωθυπουργός μπορεί να προβεί σε τροποποιήσεις του Συντάγματος, ενισχύοντας τις δικές του εξουσίες και περιορίζοντας ταυτόχρονα την ανεξαρτησία «ενοχλητικών» θεσμών, όπως η Δικαιοσύνη και τα ΜΜΕ. Γι’ αυτό, άλλωστε, πολλοί αναλυτές χαρακτήρισαν την αναμέτρηση της Κυριακής, «την τελευταία ελεύθερη αναμέτρηση στην Ουγγαρία».

Οπως είχαν εξάλλου προβλέψει μαζί με την Ουγγαρία, η Πολωνία, η Τσεχία και εσχάτως και η Ιταλία υπονομεύουν τις γαλλογερμανικές προσπάθειες για εμβάθυνση της ενοποίησης στην Ε.Ε. και η πάλαι ποτέ πόλωση μεταξύ ευρωπαϊκού Βορρά και Νότου υποκαθίσταται από εκείνη μεταξύ Ανατολής και Δύσης.

Κατά τους Financial Times, ο ρόλος της Βουδαπέστης δεν είναι μόνο πρωταγωνιστικός σε αυτόν τον τομέα. Θέτει παράλληλα την ατζέντα για τη βασική αντιπαράθεση στους κόλπους της Ε.Ε. και του μέλλοντός της: το ερώτημα της εθνικής ταυτότητας. Ο Ορμπαν κέρδισε παρουσιάζοντας τη χώρα του να τελεί υπό διαρκή απειλή: από τις φιλελεύθερες ΜΚΟ, τον ΟΗΕ, τον Σόρος και την Ε.Ε. Η καμπάνια του εμφάνισε ορδές μουσουλμάνων μεταναστών έτοιμες να ξεχυθούν στη χώρα, διασχίζοντας τα ουγγρικά σύνορα. Οσο και αν οι ευρωπαϊκές ελίτ θεωρούν τέτοιου είδους απόψεις αποτρόπαιες και ρατσιστικές, ανακαλώντας μνήμες της δεκαετίας του 1930, αποδείχθηκε ότι είχαν τεράστια απήχηση. Τις απόψεις αυτές και ειδικά την αντίθεση στο πρόγραμμα μετεγκατάστασης και ποσοστιαίας αναδιανομής των μεταναστών συμμερίζονται σχεδόν όλοι οι γείτονες του Ορμπαν: η Σλοβακία, η Πολωνία, η Τσεχία. Μια παρόμοια συζήτηση βρίσκεται σε εξέλιξη και στη Δυτική Ευρώπη: δεν είναι τυχαίο ότι η Βαυαρία, το γερμανικό κρατίδιο που διατηρούσε άριστες προσωπικές σχέσεις με τον Ούγγρο πρωθυπουργό, διεκδίκησε από την καγκελάριο Αγκελα Μέρκελ τη θέσπιση πλαφόν στην ετήσια υποδοχή προσφύγων.

«Βλέπουμε τους Δυτικούς φιλελεύθερους σαν τους νέους μαρξιστές. Είναι πεπεισμένοι για το ιστορικό τους δίκιο, βέβαιοι ότι η Ιστορία πορεύεται προς τη δική τους κατεύθυνση και πως οι αξίες τους θα θριαμβεύσουν στο τέλος. Δεν συμφωνούμε», δήλωσε πρόσφατα στέλεχος του Fidesz, απηχώντας την απέχθεια του κυβερνώντος κόμματος γι’ αυτό που αντιμετωπίζει ως τον νέο πολιτισμικό και ιδεολογικό ιμπεριαλισμό.

«Οι Κεντροευρωπαίοι παρακολουθούν με φρίκη ανάμεικτη με έκπληξη πώς η ιδεολογία αυτή κυριαρχεί στο μεγαλύτερο μέρος της δημόσιας συζήτησης στη Δύση, προκαλώντας ένα αέναο ανθρωπιστικό κυνήγι κατά της καταπίεσης, περιορίζοντας την ελευθερία έκφρασης στα πανεπιστήμια και εμμονικές αντιπαραθέσεις για την προσφώνηση των φύλων. Αυτού του είδους η γραμμή σκέψης θεωρεί ότι η μαζική μετανάστευση είναι θετική εξέλιξη και τα ασφαλή σύνορα αρνητική, πως η εθνική κυριαρχία και περηφάνια για την κοινή ιστορία είναι παρωχημένες αξίες, πως ο πατριωτισμός είναι ντροπιαστικός αν όχι επονείδιστος, ενώ η πολυπολιτισμικότητα εξ ορισμού επωφελής. Και πως μαζικά κύματα νεοφερμένων μπορούν εύκολα να ενσωματωθούν χωρίς κοινωνικές εντάσεις», γράφει ο Ανταμ Λεμπόρ στους Financial Times, o οποίος θεωρεί ότι ο νέος «πολιτισμικός πόλεμος» (Κulturkampf) στην Ευρώπη θα έχει ως αντικείμενο την εθνική ταυτότητα.

Η στάση του ΕΛΚ

Ιδιαίτερα αμήχανο απέναντι στις εξελίξεις εμφανίζεται το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (ΕΛΚ), το οποίο συνεδρίασε την περασμένη Τετάρτη για να αποτιμήσει το αποτέλεσμα στην Ουγγαρία. Η μεγαλύτερη κοινοβουλευτική ομάδα στην Ευρωβουλή δεν έχει ακόμη αποφασίσει αν θα δεχθεί με σταυρωμένα χέρια την παραμονή του Fidesz στους κόλπους της ή αν θα διεκδικήσει την αποπομπή του. Φαίνεται, πάντως, ότι την Τετάρτη διατυπώθηκαν έντονες επιφυλάξεις για τον ξενοφοβικό και αντισημιτικό χαρακτήρα της προεκλογικής εκστρατείας του Ορμπαν.

Παρά τον προβληματισμό που εκφράστηκε, όμως, επικράτησε η άποψη ότι όσο παραμένει στο ΕΛΚ είναι πιο εύκολο να αναχαιτιστεί. «Αν ο Ορμπαν οδηγηθεί στα άκρα, τον επαναφέρουμε στην τάξη και μέχρι στιγμής έχει αλλάξει γνώμη. Δεν προσφέρουμε άλλοθι στον Ορμπαν, τον ελέγχουμε», δήλωσε ο Πέντρο Λόπες ντε Πάμπλο, εκπρόσωπος του ΕΛΚ. Απαντώντας ευρωβουλευτής του Fidesz και ιδρυτικό μέλος του κόμματος, απέστειλε επιστολή στο ΕΛΚ ισχυριζόμενος ότι η προεκλογική εκστρατεία του δεν ήταν ούτε ξενοφοβική ούτε αντισημιτική. «Το κόμμα μου έχει μηδενική ανοχή έναντι του αντισημιτισμού, γεγονός που επιβεβαιώθηκε από την κυβέρνησή μας αρκετές φορές, με τελευταία σημαντική περίσταση την επίσκεψη του Ισραηλινού πρωθυπουργού, Μπέντζαμιν Νετανιάχου στη Βουδαπέστη το περασμένο καλοκαίρι», υπογράμμισε ο Γιοζέφ Σαζέρ. Στη συνέχεια, όμως, συμπλήρωσε ότι το κόμμα του αγωνίστηκε ενάντια σε μια απίστευτη ισχύ εκ μέρους των ΜΜΕ, πρωτόγνωρη επιρροή και ανεξάντλητους πόρους, δείχνοντας εμμέσως τον Τζορτζ Σόρος και αναπαράγοντας τη γνωστή συνωμοσιολογία.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ