Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

H Αρτεμισία, πηγή έμπνευσης

Κύριε διευθυντά
Στην ενδιαφέρουσα επιστολή αναγνώστου σας, με την πληροφορία ότι στο πολεμικό ναυτικό του Ιράν υπάρχει φρεγάτα με το όνομα «ΑΡΤΕΜΟΥΣ» –«σε ανάμνηση προφανώς της ναυμαχίας των αρχαίων προγόνων τους στο Αρτεμίσιο της Β. Ευβοίας το 480 π.Χ.»– και με την πρόταση να δοθεί σε «ένα πολεμικό μας το όνομα “ΑΡΤΕΜΙΣΙΟΝ”, ίσως είναι χρήσιμο να προστεθεί ότι το πιθανότερο είναι το «ΑΡΤΕΜΟΥΣ» να έλαβε το όνομά του όχι από το Αρτεμίσιο –όπου υπήρξαν αμφίρροπα τα αποτελέσματα της ναυμαχίας– αλλά από τη βασίλισσα της Καρίας Αρτεμισία, η οποία και εκεί έδειξε γενναιότητα και στη Ναυμαχία της Σαλαμίνας διήγειρε τον θαυμασμό του Ξέρξη και τον έκανε να πει το περίφημο «οι μεν άνδρες γεγόνασί μοι γυναίκες, αι δε γυναίκες άνδρες».

Πράγματι, πάντως, εκείνες οι πρώτες συγκρούσεις των δύο στόλων (του πολλαπλάσιου περσικού και του ελληνικού) στη Βόρειο Εύβοια πρόσφεραν πολύτιμη εμπειρία στους Ελληνες και υπήρξαν προεισαγωγικές για τον θρίαμβο της Σαλαμίνας. Ορθώς προτείνεται το όνομα «ΑΡΤΕΜΙΣΙΟΝ» για ελληνικό πολεμικό. Ως Μακεδών, και λόγου γενομένου περί ακρωτηρίων της Ευβοίας, κατά την παράκαμψη ενός εκ των οποίων, του Καφηρέα, άφησε την τελευταία του πνοή ο αρχηγός της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821 στη Μακεδονία Εμμανουήλ Παπάς, σκέφτομαι ότι αφού στην κοινή λαλιά επικράτησε το όνομα Κάβο Ντόρο, θα μπορούσε, παρά τα ιστορικά τεκμήρια για το όνομα Καφηρεύς, να δοθεί στο ακρωτήριο το όνομα Εμμανουήλ Παπάς, προς τιμήν του ήρωα της Μακεδονίας.

Γερασιμος Μιχαηλ Δωσσας, Θεσσαλονίκη

Η αστάθεια, ό,τι χειρότερο...

Κύριε διευθυντά
Την ώρα που για την οικονομία της χώρας η σταθερότητα, πολιτική, οικονομική, κοινωνική, είναι απαραίτητη περισσότερο από κάθε άλλη φορά, εξωγενείς αλλά και ενδογενείς παράγοντες δημιουργούν κλίμα γενικευμένης αστάθειας που απωθεί σ’ ένα άδηλο μέλλον κάθε ελπίδα ανάπτυξης και επιστροφής στην απροσδιόριστη μέχρι στιγμής κανονικότητα.

Στους εξωγενείς, πρώτη θέση έχει η Τουρκία σε ρόλο μοχλού, με υπομόχλια την Αλβανία, τη FYROM, την τουρκική γι’ αυτήν μειονότητα της Θράκης, τις γκρίζες βραχονησίδες, το Αιγαίο, τις ΑΟΖ Κύπρου και Ελλάδος και, τέλος, την ανεξέλεγκτη ροή μεταναστών προς τη χώρα μας. Με αυτά τα δεδομένα, τι χρείαν πολέμου έχει; Παρά ταύτα και αυτή την έσχατη απειλή προκλητικά χρησιμοποιεί, εκμεταλλευόμενη τις δικές μας αδυναμίες.

Η Αλβανία αποθρασύνεται μέρα με τη μέρα ενθαρρυνόμενη από την Τουρκία. Ακύρωση της συμφωνίας για τις θαλάσσιες ζώνες, ωμή καταπίεση της ελληνικής μειονότητος, περιουσιακές διεκδικήσεις, αμφισβήτηση χερσαίων συνόρων και κατάργηση του εμπολέμου.

Η FYROM, ενώ χωρίς τη δική μας συγκατάθεση ούτε Ε.Ε. ούτε ΝΑΤΟ μπορεί να δει, προκλητικά υποκλίνεται στον σουλτάνο Ερντογάν, τον υπ’ αριθμόν ένα σήμερα εχθρό της χώρας μας, δηλώνοντας υποταγή και αφοσίωση στον νονό του μουσουλμανισμού. Και ενώ εμείς της προσφέρουμε κάθε λογής οικονομική στήριξη, ο κ. Ζάεφ δηλώνει αμετακίνητος στο όνομα Μακεδονία και στη μακεδονική ταυτότητα του ετερόκλητου πληθυσμού της, υποστηριζόμενος από πολλές χώρες της Ε.Ε., τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ.

Παράλληλα, τα μεγάλα, όπως εκτιμούν οι ειδικοί, φυσικά κοιτάσματα εμπλέκουν τη χώρα μας σε μια έντονη διεθνή περιδίνηση.

Στους ενδογενείς παράγοντες, πρώτη θέση, κατά την άποψή μας, κατέχει η πολιτική φαγωμάρα, ακόμα και ενόψει εθνικών κινδύνων. Απογοήτευση και θλίψη προκάλεσε, ανά το πανελλήνιο, η πρόσφατη Ολομέλεια της Βουλής.

Κάθε ανάλυση για κάθε κοινό νου που είχε την υπομονή να την παρακολουθήσει θεωρείται περιττή. Εσπειρε την ανησυχία και δεν μείωσε τους φόβους, ακόμη και των πλέον ψύχραιμων πολιτών, έναντι των εξωγενών κινδύνων που περιβάλλουν τη χώρα μας.

Κατά δεύτερο λόγο, αναφέρεται η συνεχιζόμενη οικονομική ύφεση που ταλανίζει τη χώρα εδώ κι οκτώ χρόνια τώρα, χωρίς δυστυχώς ευοίωνη προοπτική. Πού είναι η παραγωγή, οι εξαγωγές, ο βιώσιμος ανταγωνισμός; Πώς και από πότε τα πλεονάσματα του 3,5% θα καλύπτονται από την ανάπτυξη της εθνικής μας οικονομίας και όχι από την άγρια φορολόγηση που έχει σαν φυσική συνέπεια την ανεξέλεγκτη φοροδιαφυγή;

Η αβεβαιότητα εκατομμυρίων νοικοκυριών για το γέμισμα της κατσαρόλας και την εξασφάλιση της στέγης τους μόνον ανησυχητική αστάθεια δημιουργεί με ταυτόχρονη μείωση της αγωνιστικής διάθεσης των πολιτών, που εγγίζει τα όρια της αδιαφορίας ακόμα και ενόψει ορατών εξωτερικών κινδύνων.

Κατά τρίτο λόγο αναφέρεται η κοινωνική αστάθεια, με έντονα τα χαρακτηριστικά της ανασφάλειας, της αυξημένης εγκληματικότητας, των ληστειών και διαρρήξεων, με ξυλοδαρμούς και δολοφονίες, με τον εμπρησμό καταστημάτων και αυτοκινήτων, την εκτόξευση μολότοφ εναντίον των οργάνων της τάξης με ορμητήριο το άσυλο του ΕΜΠ (χώρο ελεύθερης διακίνησης ευγενών... ιδεών), την εγκαθίδρυση του αβάτου των Εξαρχείων, ώς την αυτοδικία για απονομή της δικαιοσύνης από ομάδες αγανακτισμένων παιδιών... ηλικίας ενίοτε και 30 ετών.

Οι πολιτικοί μας ας αρθούν, επιτέλους, στο ύψος των περιστάσεων. Οφείλουν να ενωθούν και να ενώσουν τους Ελληνες απανταχού ευρισκομένους. Αν δεν το πράξουν, θα είναι υπόλογοι για όποια καταστροφή ήθελε πλήξει τη χώρα.

Παναγιωτης Καρακατσουλης, Ομότ. καθηγητής του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών

Εγκλημα και φύλαξη «υψηλών προσώπων»

Κύριε διευθυντά
Κλοπές γίνονται κάθε μέρα στη μείζονα περιοχή των βορείων προαστίων. Οι ληστείες όμως, ευτυχώς, είναι σπάνιες. Γι’ αυτό και η πρόσφατη ληστεία, με τον πυροβολισμό μάλιστα ενός επιχειρηματία μέσα στο σπίτι του, συγκλόνισε την τοπική κοινωνία.

Οι απλοί πολίτες αναρωτήθηκαν τι διευκόλυνε τους ληστές στο να προβούν στην άνομη πράξη τους, ώστε, ει δυνατόν, αυτό να περιοριστεί και να μην έχουμε στο μέλλον παρόμοια εγκλήματα. Τότε όλοι παραδέχτηκαν ότι, εάν η αστυνόμευση της περιοχής ήταν πληρέστερη, πιθανόν να είχαμε αποφύγει τη ληστεία, αλλά και πολλές άλλες παράνομες πράξεις, όπως κλοπές, εξαπάτηση ηλικιωμένων κ.λπ.

Επομένως, πρέπει να ληφθούν μέτρα ώστε η αστυνόμευση να βελτιωθεί σημαντικά. Για να γίνει βέβαια αυτό πρέπει κατ’ αρχάς απαραιτήτως να αυξηθεί ο αριθμός των αστυνομικών. Ελα όμως που η πρόσληψη νέων αστυνομικών αντίκειται στις ιδεοληψίες των κυβερνώντων!

Ετσι, εκ πρώτης όψεως, δεν υπάρχει λύση. Και όμως υπάρχει λύση, η ακόλουθη: Πληροφορηθήκαμε ότι στο αστυνομικό τμήμα της Κηφισιάς (για παράδειγμα) ένας σημαντικός αριθμός της δύναμής του ασχολείται αποκλειστικά με τη φύλαξη υψηλών προσώπων. Μερικοί ανεβάζουν το ποσοστό αυτό στο 50%, που μάλλον φαντάζει εξωπραγματικό.

Πάντως άκουσα (από ένα διπλανό τραπέζι καφενείου) έναν συνταξιούχο αστυνόμο να λέει ότι είναι πολύ πάνω από 100 οι αστυνομικοί της μείζονος περιοχής που έχουν εγκαταλείψει τα προβλεπόμενα από τον νόμο και τους κανονισμούς καθήκοντά τους και ασχολούνται με τη φύλαξη υψηλών προσώπων.
Εάν λοιπόν αυτό το καθεστώς μεταβληθεί, δηλαδή εάν καταργηθεί η φύλαξη από την αστυνομία των υψηλών προσώπων, τότε οι αστυνομικοί που θα επιστρέψουν στα συνήθη καθήκοντά τους σίγουρα θα βοηθήσουν στο να γίνεται πολύ πληρέστερη αστυνόμευση.

Τι θα γίνει όμως και με τη φύλαξη των υψηλών προσώπων; Επειδή όλα αυτά, εάν μεν είναι «εν ενεργεία» έχουν υψηλότατες αποδοχές, εάν δε είναι συνταξιούχοι έχουν παχυλές συντάξεις, θα μπορούν άνετα να διαθέσουν ένα μικρό μέρος των απολαβών τους ώστε να πληρώσουν ιδιωτική φύλαξη. (Ενώ παράλληλα δεν θα επιβαρύνουν το Δημόσιο.)

Νικος Δυοβουνιωτης, Πολιτικός μηχανικός, Κηφισιά

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ