Νότης Παπαδόπουλος ΝΟΤΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

Επικίνδυνα παιχνίδια

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Ο ​​γνωστός Τούρκος δημοσιογράφος Μεχμέτ Αλί Μπιράντ, με στενές σχέσεις με το τουρκικό κατεστημένο αλλά και φίλους στην Ελλάδα, θεωρούσε απίθανο το ενδεχόμενο ελληνοτουρκικού πολέμου γιατί, όπως έλεγε, «δεν θα υπάρξει νικητής». Αν και πίστευε ότι δεν ήταν δύσκολο για την τουρκική στρατιωτική μηχανή να καταλάβει κάποιο μικρό ελληνικό νησί, εν τούτοις θεωρούσε ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να προκαλέσει συντριπτικά πλήγματα  στην Τουρκία που ίσως να κέρδιζαν στο τέλος τις εντυπώσεις. «Για σκέψου», μου έλεγε, «ένα F-16 να απογειωθεί από τη Σκύρο και να γκρεμίσει με δύο πυραύλους τη γέφυρα Ατατούρκ στην Κωνσταντινούπολη. Δέκα εκατομμύρια Τούρκοι θα δουν σε μια στιγμή μπροστά τους το καμάρι της πόλης και το έμβλημα του εκσυγχρονισμού της Τουρκίας να έχει καταρρεύσει. Καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να αντέξει ένα τέτοιο πλήγμα στο γόητρό της. Ο,τι λοιπόν κι αν πετύχαιναν οι Τούρκοι στρατηγοί στο Αιγαίο, η στρατιωτική επιχείρηση θα είχε χρεοκοπήσει στα μάτια του λαού της». Με το  ίδιο περίπου σκεπτικό μού είχε περιγράψει ένας από τους Ελληνες πρωταγωνιστές της νύχτας των Ιμίων, γιατί ήταν ζωτικό για την ελληνική πλευρά η σημαία που είχαν σηκώσει Τούρκοι κομάντος πάνω στη μικρή Ιμια να είχε αποσυρθεί έως το πρωί. «Αν έβγαινε ο ήλιος και στη μία βραχονησίδα κυμάτιζε ακόμη η τουρκική σημαία η κυβέρνηση δεν θα μπορούσε να σταθεί, ενώ το πλήγμα στην ελληνική κυριαρχία θα ήταν μεγάλο και το γόητρο του στρατού μας θα είχε καταρρακωθεί».

Ακόμη, λοιπόν, και ο πλέον επιπόλαιος πολίτης, ο οποίος μεταξύ φραπέ και ούζου αποφασίζει να μπει σε μια βάρκα και να κάνει τον τσάμπα μάγκα στήνοντας σημαίες σε βραχονησίδες, μπορεί να αντιληφθεί ότι τα παιχνίδια αυτά στο Αιγαίο είναι πολύ επικίνδυνα.

Και αν ξεφύγουν, μπορεί να οδηγήσουν σε θερμά επεισόδια και νεκρούς. Απαιτείται σοβαρότητα, αυτοσυγκράτηση και ψυχραιμία. Και βέβαια, δεν δικαιολογούνται από την ελληνική πολιτική ηγεσία πολεμικές ιαχές, μεγαλοστομίες και λεονταρισμοί για εσωτερική κατανάλωση. Ο,τι και να λένε οι Μπαχτσελήδες για να χαϊδέψουν τα αυτιά και να εξάψουν το εθνικοπατριωτικό ένστικτο του ακροατηρίου τους, στην Αθήνα απαιτείται ψυχραιμία.

Καλό είναι να θυμόμαστε, επίσης, ότι η γειτονική χώρα έχει τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό στο ΝΑΤΟ μετά τις ΗΠΑ κι ότι ο πληθυσμός της –γύρω στα 80 εκατομμύρια σήμερα– θα προσεγγίζει τα 120 εκατομμύρια το 2050. Η Τουρκία διατηρεί τριπλάσιες  αμυντικές δαπάνες, σε απόλυτα νούμερα, σε σχέση με την  Ελλάδα (σχεδόν 12 δισ. δολάρια τον χρόνο έναντι περίπου 4 δισ.), ενώ κατασκευάζει σχεδόν το 80% των οπλικών της συστημάτων σε τουρκικά εργοστάσια – τελευταίο επίτευγμα, το τουρκικό drone.

Ανέκαθεν η Τουρκία ένιωθε ασφυξία με το status quo στο Αιγαίο –και τα ελληνικά νησιά λίγα μίλια από τις ακτές της–, που βασίζεται όμως στις διεθνείς συνθήκες και το διεθνές δίκαιο. Πόσο μάλλον η σημερινή Τουρκία του Ερντογάν, που εμφανίζεται ως υπερδύναμη στην περιοχή και ισότιμος συνομιλητής της Μόσχας και της Ουάσιγκτον.

Είναι λοιπόν επόμενο οι Τούρκοι να δοκιμάζουν τις αντοχές της ελληνικής κυβέρνησης παίζοντας το παιχνίδι των προκλήσεων που ξέρουν άριστα. Επιχειρούν παγίως να στήσουν ένα θερμό επεισόδιο,  από το οποίο κερδισμένη θα είναι μόνον η Αγκυρα αφού έτσι θα υποχρεώσει την Ελλάδα να κάτσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για το Αιγαίο.

Δυστυχώς, έτσι όπως είναι σήμερα η κατάσταση διεθνώς,σε μία επανάληψη ενός θερμού επεισοδίου α λα Ιμια –ιδιαίτερα τώρα που ο Ερντογάν πολώνει τα πράγματα, λόγω εκλογών– είναι αμφίβολο αν οι κ. Τσίπρας και Κοτζιάς θα βρουν στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής κάποιον πρόθυμο μεσολαβητή, παρά το ότι ο πρόεδρος Μακρόν στο Ευρωκοινοβούλιο εξέφρασε την αλληλεγγύη του στην Ελλάδα. Ανάλογες διαβεβαιώσεις είχαν δοθεί και στο παρελθόν από Ευρωπαίους εταίρους.

Την κρίσιμη ώρα, ωστόσο, μόνο οι Αμερικανοί βγήκαν στα τηλέφωνα των κ. Σημίτη και Πάγκαλου, αναλαμβάνοντας να βγάλουν τα κάστανα από τη φωτιά. Μπορεί να περιμένει κανείς κάτι ανάλογο από τον αλλοπρόσαλλο κ. Τραμπ;

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ