Κατερίνα Σώκου ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΩΚΟΥ

«Με ή χωρίς ΔΝΤ»... επί τάπητος

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Οπως και να το κάνεις, είναι εντυπωσιακό να βλέπει κάποιος την κυβέρνηση που πολέμησε όσο καμία το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο θετική στην ιδέα συμμετοχής του στο ελληνικό πρόγραμμα, μία μάλιστα ανάσα πριν από την καθαρή έξοδο. Ο πρωθυπουργός το είπε με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο στο εσωτερικό της κυβέρνησης, ότι προσπαθούν πλέον να βρουν μία αμοιβαία αποδεκτή λύση και ότι το κλίμα των συζητήσεων έχει βελτιωθεί. Καθώς, όμως, ακόμη δεν είναι ξεκάθαρο τι θα πράξει το ΔΝΤ, έσπευσε να τονίσει ότι η μη συμμετοχή του δεν θα είναι και το τέλος του κόσμου.

Αντίστοιχο είναι το μήνυμα που στέλνουν και οι Ευρωπαίοι, αλλά και το ίδιο το Ταμείο. Στην εαρινή σύνοδο την περασμένη εβδομάδα, όλοι έλεγαν ότι η συμμετοχή του ΔΝΤ θα ήταν μια σφραγίδα αξιοπιστίας για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους που θα βοηθούσε την Ελλάδα στην απρόσκοπτη έξοδο στις αγορές. Παρά την πρόοδο στις διαπραγματεύσεις για το θέμα, και κυρίως την προσέγγιση στα νούμερα από τα οποία εξαρτάται η βιωσιμότητα του χρέους, το ΔΝΤ εξακολουθεί να ζητεί μεγαλύτερη ελάφρυνση και να επιμένει στον αυτόματο (χωρίς την πολιτική παρέμβαση του Eurogroup) τρόπο εφαρμογής της.

Σε μια προσπάθεια, λοιπόν, να καλυφθούν διά παν ενδεχόμενον, και οι πιστωτές συμφωνούν ότι η συμμετοχή του δεν είναι αναγκαία συνθήκη για την καθαρή έξοδο που θέλει η ελληνική κυβέρνηση και υποστηρίζουν οι ίδιοι. Βεβαίως, η χρηματοδότηση από τις αγορές είναι μια μακρόχρονη διαδικασία που εξαρτάται από πολλές παραμέτρους, μεταξύ των οποίων, το κλίμα στις ίδιες τις αγορές, αν κάτι δεν πάει καλά η αποτυχία μπορεί να είναι ανοιχτή σε ερμηνείες: από τη δέσμευση στις μεταρρυθμίσεις και το πότε θα γίνουν εκλογές, που σίγουρα θα επηρεάσει το κλίμα, μέχρι εξωγενείς παράγοντες πάνω στους οποίους ελάχιστη επιρροή μπορεί να έχουν όχι μόνο οι Ελληνες αλλά και οι Ευρωπαίοι πολιτικοί. Σίγουρα τότε θα θυμηθούν ότι η καθαρή έξοδος ήταν επιθυμία της ελληνικής κυβέρνησης, όπως ήδη τονίζουν.

Είναι χαρακτηριστικό, πάντως, ότι από τη στιγμή που και η νέα γερμανική κυβέρνηση θέλει τη συμμετοχή του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα, έστω και την τελευταία στιγμή, όλοι προσπαθούν να βρουν μία λύση για να γίνει αυτό εφικτό. Πέρα από τη συνέχεια που προσδίδει στη γερμανική πολιτική έναντι της Ελλάδας, δείχνει επίσης τη συνεχιζόμενη αλληλεξάρτηση ΔΝΤ και Ευρωπαίων, αλλά και το ενδιαφέρον που έχουν όλοι να φανεί ότι κλείνει με επιτυχία το ελληνικό πρόγραμμα.

Ισως αυτό έχει να κάνει και με το ότι το Ταμείο δεν μπορεί να φύγει «ήσυχα» από το ελληνικό πρόγραμμα. Σύμφωνα με πληροφορίες, τα στελέχη του διαμηνύουν στους Ευρωπαίους ότι το ζήτημα της Ελλάδας θα πρέπει να συζητηθεί ούτως ή άλλως στο εκτελεστικό του συμβούλιο, είτε για την ενεργοποίηση του προγράμματος είτε για την ακύρωσή του. Και στην περίπτωση μιας ενεργοποίησης, η συζήτηση θα είναι σχετικά εύκολη – αφού σε μια τέτοια περίπτωση θα έχουν ήδη φτάσει σε συμφωνία για την ελάφρυνση του χρέους. Αλλά στην πιθανότητα της ακύρωσης, τα επιχειρήματα που θα παρουσιαστούν εκεί από τo προσωπικό του ΔΝΤ, η (λεπτή) θέση της διοίκησης και οι απόψεις των μελών του συμβουλίου μπορεί να ταράξουν τα νερά της καθαρής εξόδου.

Σε κάθε περίπτωση, το ζήτημα θα ξεκαθαρίσει εντός του Μαΐου, καθώς όπως διεμήνυσε ο διευθυντής του ευρωπαϊκού τμήματος Πόουλ Τόμσεν, για να υπάρξει πρόγραμμα, το ΔΝΤ χρειάζεται να πραγματοποιήσει τουλάχιστον μία αξιολόγηση – η οποία θα έχει τις δικές της προκλήσεις για την κυβέρνηση. Αλλά ας φτάσουμε πρώτα εκεί...

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ