ΕΛΛΑΔΑ

Νέο «όχι» ΣτΕ για αλλαγές στα Θρησκευτικά

ΙΩΑΝΝΑ ΜΑΝΔΡΟΥ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Αντισυνταγματικές και αντίθετες προς την ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων Ανθρώπου κρίθηκαν από την ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας και οι αλλαγές που έγιναν στη διδασκαλία των Θρησκευτικών στο λύκειο, ενώ πριν από λίγο καιρό με άλλη απόφασή του το ανώτατο δικαστήριο είχε κρίνει επίσης αντισυνταγματικές τις αλλαγές στα Θρησκευτικά για το δημοτικό και το γυμνάσιο.

Η ολομέλεια του ανωτάτου δικαστηρίου με προεδρεύοντα τον πρόεδρο του ΣτΕ Νίκο Σακελλαρίου και εισηγητή τον σύμβουλο Ευθύμιο Αντωνόπουλο, έκρινε κατά πλειοψηφία, ότι οι αλλαγές είναι αντισυνταγματικές και αντίθετες με την ΕΣΔΑ. Η απόφαση βασίστηκε στις σταθερές της προηγούμενης για τα δημοτικά και τα γυμνάσια, διαθέτει όμως ευρύτερη πλειοψηφία και σκληρότερη διατύπωση στην επιχειρηματολογία της. Κατά την απόφαση, «σύμφωνα με τη συνταγματική αρχή της ισότητας και τις διατάξεις των άρθρων 9 και 14 της ΕΣΔΑ, το κράτος δεν μπορεί, ρυθμίζοντας το περιεχόμενο του μαθήματος των Θρησκευτικών, να στερήσει από τους μαθητές που ασπάζονται ορισμένη θρησκεία, το δικαίωμα, το οποίο αναγνωρίζει σε μαθητές που ανήκουν σε άλλες θρησκείες, να διδάσκονται αποκλειστικά τα δόγματα της πίστεώς των».

Σε άλλο σημείο της απόφασης επισημαίνεται ότι το μάθημα των Θρησκευτικών στα λύκεια «έχει ποιοτική και ποσοτική ανεπάρκεια ως προς τηνδιδασκαλία της Ορθόδοξης Εκκλησίας, προκαλώντας σύγχυση στη θρησκευτική συνείδηση των Ορθοδόξων Χριστιανών μαθητών». Επίσης τονίζεται ότι «δεν επιχειρείται ούτε καν η “θρησκειολογικού” τύπου μετάδοση γνώσεων και πληροφοριών για τα δόγματα, τις ηθικές αξίες και τις παραδόσεις της Ορθοδοξίας ή άλλων χριστιανικών θρησκειών, αλλά η επεξεργασία εννοιών, οι οποίες ανάγονται σε διάφορες εκτιμήσεις ή διδακτικά αντικείμενα, εξετάζοντας απλώς από θρησκευτικής σκοπιάς, όχι όμως αποκλειστικώς από ορθόδοξη χριστιανική οπτική γωνία».

Στο ανώτατο δικαστήριο είχαν προσφύγει γονείς και η Πανελλήνια Ενωση Θεολόγων. Μειοψήφησαν πέντε δικαστικοί, οι οποίοι ετάχθησαν υπέρ της συνταγματικότητας των αλλαγών στα Θρησκευτικά, κρίνοντας ότι «το Σύνταγμα και οι διεθνείς συμβάσεις ουδόλως υποχρεώνουν τον νομοθέτη να προσδώσει στο μάθημα των Θρησκευτικών ομολογιακό ή κατηχητικό χαρακτήρα, γιατί αυτό θα ισοδυναμούσε όχι με “ανάπτυξη” θρησκευτικής συνείδησης, αλλά με “επιβολή” θρησκευτικής συνείδησης συγκεκριμένου περιεχομένου». Αυτό «αντίκειται στις αρχές της θρησκευτικής ουδετερότητας και της πολυφωνίας που διέπουν την παροχή της εκπαίδευσης από το κράτος και θέτει σε κίνδυνο το δικαίωμα του μαθητή να επιλέξει και να διαμορφώσει κριτικά ουσιώδες στοιχείο της προσωπικότητάς του και της αντίληψής του για τον κόσμο και τον άνθρωπο».

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ