Μπάμπης Παπαδημητρίου ΜΠΑΜΠΗΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Το Ταμείο είναι σωστή επιλογή

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΝ

Πέρασαν οκτώ χρόνια. Φίλος καλός θύμισε άρθρο μου της 24ης Απριλίου του 2010, όταν (επιτέλους) η κυβέρνηση Παπανδρέου κάλεσε σε βοήθεια το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, με τη μετά δυσκολίας μεγίστης κτηθείσα υποστήριξη των κρατών της Ευρωζώνης. Αντί της ανοικτής χρεοκοπίας επελέγη η «μέθοδος» της ελεγχόμενης χρεοκοπίας. Η διαφορά είναι μεγάλη. Χωρίς, όμως, τη συγκατάθεση της Ευρωζώνης θα είχαμε εγκαταλείψει το ευρώ, θα περικόπταμε μέρος του χρέους, θα υποτιμούσαμε σφοδρά το νέο «νόμισμα», τα εισοδήματα θα κατέρρεαν και, γενικότερα, οικονομία και κοινωνία θα έμπαιναν στον γύψο με άγνωστες επιπτώσεις.

Εγραψα, λοιπόν, τότε: «Το Ταμείο πολλοί εμίσησαν. Τη σωτηρία όμως που διασφαλίζει το Ταμείο, ουδείς». Ερχόμενος στα σημερινά, θέλω να το ξαναπώ: ξυπνάει η κυβέρνηση μισώντας το Ταμείο και βάζει τον ακάματο εκπρόσωπο να το κοινολογήσει, εννοώντας ότι θα βρούμε τρόπο να απαλλαγούμε από τη Λαγκάρντ και δεν θα χρειαστεί να αλλάξει το αφορολόγητο, δεν θα εξομοιωθούν οι πετσοκομμένες συντάξεις που έδιναν (ακόμη και όταν έγινε κυβέρνηση ο Τσίπρας!) με τις νέες που δίνει ο νόμος Κατρούγκαλου και άλλα που θα τα δούμε όλα μαζεμένα το φθινόπωρο.

Στη διάρκεια της μέρας, όμως, η κυβέρνηση αντιλαμβάνεται μια άλλη αποστροφή εκείνου του προ οκταετίας παραινετικού άρθρου: «το Ταμείο επιτρέπει στο κράτος, που βρίσκεται σε καθεστώς έκτακτης βοήθειας, να συντηρήσει την κατακρεουργημένη εμπιστοσύνη του μέσα στις αγορές». Καταλαβαίνουν ότι υπάρχει το τυπικό-γραφειοκρατικό τέλος του μνημονίου Τσίπρα και υπάρχει και η πραγματικότητα, δηλαδή η ζωή χωρίς την προστασία που μας παρέχει, τα τελευταία τρία χρόνια, η δανειακή γραμμή του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθεροποίησης. Χωρίς τη γραμμή αυτή, αφού με απόλυτη σαφήνεια ορίζεται στη σύμβαση ότι λήγει στις 20 Αυγούστου, οι κίνδυνοι για την οικονομία αυξάνονται και δεν μειώνονται. Οι αξιολογητές της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας (Moody’s, Standard & Poor’s και οι άλλοι) δεν πρόκειται να μας βαθμολογήσουν ως τόπο «ασφαλούς επένδυσης» επειδή θα έχουμε πάρει την καθαρή έξοδο: ακριβώς το αντίθετο θα συμβεί. Αν αυτοί δεν μας προβιβάσουν, η ΕΚΤ είναι υποχρεωμένη να μας κόψει την άλλη γραμμή βοήθειας-ρευστότητας προς το τραπεζικό σύστημα.

Ο μόνος που θα έχει τη δυνατότητα να μας βοηθήσει στην κατάσταση που φαίνεται πως θα αντιμετωπίζουμε περί τα τέλη Αυγούστου είναι το ΔΝΤ. Χρειαζόμαστε τη διαβεβαίωσή του ότι το χρέος μας είναι βιώσιμο. Αυτή τη φορά, σε αντίθεση με τον συμβιβασμό που είχαν αποδεχθεί το 2010, το ΔΝΤ δεν δείχνει διατεθειμένο να συμβιβαστεί. Αλέξη, μπλέξαμε!

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ