Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Από το διήνυσα έως τα μαθηματικά

Κύριε διευθυντά
Ενα γλωσσικό λάθος έχει διαδοθεί ευρύτατα, με αποτέλεσμα να απαντά όλο και πιο συχνά (ή μάλλον αποκλειστικά) σε έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα. Πρόκειται για τους παρελθοντικούς χρόνους (παρατατικό και αόριστο) του ρήματος «διανύω», όπου, αντί των ορθών τύπων «διήνυα» και «διήνυσα», έχουμε τους «διένυα» και «διένυσα» («διένυσε την απόσταση σε μία ώρα»). Το ρήμα είναι σύνθετο, δι (α) - + ανύω, από την πρόθεση «διά» και το αρχαίο πολυσήμαντο ρήμα «ανύω» (επιτελώ, τελειώνω, συμπληρώνω, φθάνω στο τέλος ταξιδιού, πετυχαίνω κάτι, κ.ά.). (Αρχαίο είναι και το διανύω: φέρω εντελώς εις πέρας, τελειώνω, περατώνω, πραγματοποιώ, κατορθώνω.) Από το ανύω προέρχονται οι μαθηματικοί όροι «άνυσμα» και «ανυσματικός», ενώ από το διανύω προέρχονται τα συνώνυμα «διάνυσμα» και «διανυσματικός». Το λάθος προέρχεται προφανώς από την εσφαλμένη, μηχανική, ασυναίσθητη ετυμολoγία («παρετυμολογία»): διά + το ανύπαρκτο ρήμα «νύω».

Γεωργιος Τσαπαρλης, Ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

Λαμπροί λειτουργοί της Δικαιοσύνης

Κύριε διευθυντά
Ο σεβασμός μας προς τον θεσμό της ανεξάρτητης Δικαιοσύνης πρέπει να θεωρείται δεδομένος, διατηρουμένου όμως του δικαιώματος κριτικής για κακώς κείμενα. Ανέκαθεν στον χώρο της Δικαιοσύνης υπήρχαν κρούσματα εξωτερικών παρεμβάσεων, προβλήματα στο όλο σύστημα της απονομής της, ενίοτε και συντεχνιακή νοοτροπία λειτουργών της. Το ουσιώδες έγκειται στο αν μέσα σε αυτό το προβληματικό περιβάλλον ο δικαστικός λειτουργός μπορεί να διατηρήσει την ακεραιότητα και την αμεροληψία του ιδιαίτερα σε εποχές δύσκολες. 

Χαρακτηριστική περίπτωση αποτελούν ορισμένα επακόλουθα της δημοσίευσης των δηλώσεων του Κωνσταντίνου Καραμανλή «...σχετικά με την εν Ελλάδι κρατούσαν κατάστασιν και το πολιτικό πρόβλημα της Χώρας…», στις εφημερίδες «Βραδυνή» και «Θεσσαλονίκη» στις 23 Απριλίου 1973, μεσούσης της δικτατορίας. Αυθημερόν, σε ολόκληρη τη χώρα όργανα της δημόσιας τάξης κατέσχεσαν τα φύλλα των δύο εφημερίδων και οι κατά τόπους εισαγγελείς εισηγήθηκαν την επικύρωση των κατασχέσεων. Μοναδική εξαίρεση ο εισαγγελέας Φλωρίνης. Το τριμελές Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Φλωρίνης, κατόπιν εισήγησης του (σχεδόν σαραντάχρονου και με μικρό παιδί) εισαγγελέα Λάμπρου Καράμπελα, με βούλευμά του διέταξε την άρση της κατάσχεσης θεωρώντας ότι «…οι εν λόγω δηλώσεις δεν είναι στασιαστικού περιεχομένου, …».

Την 1η Ιουνίου 1973, και σε συνέχεια αποτυχημένων παρασκηνιακών παρεμβάσεων για την ανάκλησή του, το βούλευμα εξαφανίσθηκε ύστερα από έφεση της προϊσταμένης Αρχής (Εισαγγελία Εφετών Θεσσαλονίκης), εξέλιξη άνευ ουσιαστικού περιεχομένου, δεδομένου ότι τα φύλλα των δύο εφημερίδων είχαν ήδη διατεθεί στην κυκλοφορία. Η περαιτέρω αντιμετώπιση των τεσσάρων δικαστικών, ευτυχώς για αυτούς, περιορίσθηκε μόνον στη, μετά μικρό χρονικό διάστημα, μετάθεσή τους σε άλλες πόλεις. Αναφέρομαι στην υπόθεση των δύο εφημερίδων, θεωρώντας την κορυφαίο δείγμα γραφής του συγκεκριμένου εισαγγελέα, παρόλο που χειρίσθηκε με το ίδιο σθένος κοινωνικά σημαντικότερες υποθέσεις αντίθετα στο, κατά περίπτωση, «πνεύμα των καιρών», αλλά σε λιγότερο δύσκολες περιόδους, όπως, ενδεικτικά, το 1974, αμέσως μετά τη Μεταπολίτευση (άσκηση ποινικής δίωξης κατά χωροφύλακα και αξιωματικού της Χωροφυλακής για βασανισμό φοιτητή στο Αλιβέρι). Από ετών απόμαχος αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, πάντοτε μετριοπαθής, αν και πολυγραφότατος, δεν εξωτερικεύει τις απόψεις του για τα δρώμενα στον χώρο της Δικαιοσύνης.

Δημ. Χατζηδακης, Αθήνα

Αναμένω, αλλά έως πότε τη σύνταξή μου;

Κύριε διευθυντά
Είμαι 84 ετών και μέχρι το 82ο έτος, οπότε και προσεβλήθην από κοιλιακό νόσημα (ειλεός), είχα ως επαγγελματική δραστηριότητα τη δικηγορία. Συνεπεία της ασθενείας εισήχθην σε διάφορα νοσηλευτικά ιδρύματα, όπου υπεβλήθην σε αλλεπάλληλες χειρουργικές επεμβάσεις, με αποτέλεσμα σήμερα να αντιμετωπίζω κινητικά και άλλα προβλήματα υγείας και να έχω ανάγκη βοηθείας δύο νοσηλευτών επί ημερησίας βάσεως (έναν την ημέρα και έναν τη νύχτα).

Λόγω αυτών στις 21 Ιουνίου του περασμένου έτους παραιτήθην της ενεργού δικηγορίας και ακολούθως υπέβαλα τις από 25-9-2017 αιτήσεις μου προς τον νέο φορέα κοινωνικής ασφάλισης, ΕΦΚΑ, Διεύθυνση Παροχών Τομέα Νομικών, προκειμένου να μου χορηγηθεί η προβλεπόμενη σύνταξη και το συναφές οικονομικό βοήθημα του Ταμείου Προνοίας Δικηγόρων, συνοδευόμενη από τα νόμιμα δικαιολογητικά και παράλληλο αίτημα χορήγησης προσωρινής σύνταξης, δεδομένου, άλλωστε, ότι κατά το κρίσιμο χρονικό σημείο της υποβολής των αιτήσεων είχα ήδη διανύσει 43 χρόνια ασφάλισης ως δικηγόρος (1974-2017), δώδεκα χρόνια ως δημόσιος υπάλληλος (1962-1974) και διέθετα ακόμη τρία χρόνια ασφαλιστικού χρόνου ως ιδιωτικός υπάλληλος. Ητοι, συνολικός διαδραμών χρόνος ασφάλισης 58 έτη, έχω δε εκπληρώσει τις προς την πατρίδα στρατιωτικές μου υποχρεώσεις.

Δυστυχώς, το αίτημά μου δεν έχει ακόμη απαντηθεί, αλλά βρίσκεται έκτοτε ξεχασμένο και καταχωνιασμένο σε κάποιο συρτάρι και Κύριος οίδε εάν και πότε θα ικανοποιηθεί, σήμερα που χρειάζομαι το χρηματικό ποσό της συντάξεως, ή τα χρήματα θα μου σταλούν στο κοιμητήριο, όταν θα αναπαυθώ. Εύχομαι η παρούσα επιστολή μου να τύχει ακροάσεως από τα αρμόδια πολιτειακά όργανα και να μην περιπέσει στον κάλαθο των αχρήστων όπως και οι ως άνω αιτήσεις μου.

Αναστασιος Νασοπουλος, Τέως δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω και ΣτΕ

Ο Παρθενών και ο Μοροζίνι

Κύριε διευθυντά
Ως κάτοικος της περιοχής Μακρυγιάννη καθημερινώς αντικρίζω το κόσμημα των Αθηνών, τον Παρθενώνα. Ξεφυλλίζοντας τα γραπτά κείμενα για τις ακριβέστερες λεπτομέρειες της καταστροφής αυτού, εις το Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν «Ηλιος», τόμος 13, σελίς 780, αναφέρεται ότι ο ναύαρχος Ενετός Φραγκίσκος Μοροζίνι «προσόρμησε τον στόλον του εις Πειραιά (Σεπτ. 1687). Κατά την εναντίον των Αθηνών επιχείρηση κατεστράφη ο Παρθενών από ενετικήν βόμβαν βληθείσαν υπό του πυροβολητού Καίνιξμαρκ».

Εις το Νέον Ορθογρ. Λεξικόν Δ. Δημητράκου (1964) αναφέρεται επίσης... «ο Μοροζίνι καταλαβών τας Αθήνας αφού μία βόμβα εκ του στόλου κατέστρεψε τον Παρθενώνα».

Ο ιδιαιτέρως διακεκριμένος αρχαιολόγος Αλέξανδρος Φιλαδελφεύς, υφηγητής Αρχαιολογίας, διατελέσας διευθυντής του Μουσείου της Ακροπόλεως καθώς και άλλων μουσείων, συγγραφεύς πλείστων βιβλίων, εις το αξιόλογον βιβλίον του «Μνημεία των Αθηνών», σελίς 240, αναφερόμενος εις τον Λόφον Φιλοπάππου γράφει... «Από του Λόφου τούτου ο Μοροζίνι βομβάρδισε το 1687 τον Παρθενώνα».

Εις το εσχάτως κυκλοφορήσαν ενδιαφέρον βιβλίον «Αθήνα – Ιχνηλατώντας την πόλη», των δημοσίων εκπαιδευτικών λειτουργών Θ. Γιοχάλα και Τ. Καφετζάκη, σελίς 139, αναφέρεται:  «Το 1687, κατά την διάρκειαν του Βενετοτουρκικού πολέμου, ο Βενετός ναύαρχος Φρ. Μοροζίνι πολιόρκησε την Ακρόπολη. Από τον αντικρινό λόφο των Μουσών κανονιοβολούσε επί τέσσερις μέρες την Ακρόπολη και ιδιαίτερα τον Παρθενώνα, γνωρίζοντας από πληροφορία Τούρκου ότι είχε μετατραπεί σε πυριτιδαποθήκη και ότι εκεί είχαν καταφύγει οι οικογένειες επιφανών Τούρκων. Μια από τις οβίδες έπεσε στον Παρθενώνα καταστρέφοντάς τον».

Πιστεύω ότι επικρατέστερη ιστορική αλήθεια θα πρέπει να είναι του αρχαιολόγου Αλ. Φιλαδελφέως και των μνημονευθέντων δημοσίων λειτουργών. Και, επιτέλους, οι διάφοροι τιμηταί, ότι οι απόφοιτοι των εκπαιδευτικών μας ιδρυμάτων στερούνται γνώσεων και είναι τελείως αντιστόρητοι κ.λπ., οφείλουν κατόπιν αυτών των αντιστόρητων αντιθέτων δεδομένων επί ενός ιστορικού γεγονότος να είναι περισσότερο φειδωλοί και προσεκτικοί στις απαράδεκτες επιθετικές διαθέσεις των.

Ιωαννης Κ. Μεγαλογιαννης, Συντ. διευθυντής ΙΚΑ

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ