ΕΛΛΑΔΑ

Από το κελί στο έγκλημα με «αντικλείδι» τον νόμο

TΑΣΟΣ ΤΕΛΛΟΓΛΟΥ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Η «κλάση» αποφυλακισθέντων του 2017, με τους ευνοϊκούς όρους του νόμου Παρασκευόπουλου περιλαμβάνει, μεταξύ πολλών άλλων, 40 άτομα που είχαν καταδικασθεί για ανθρωποκτονία, 24 για απόπειρα ανθρωποκτονίας, 320 άτομα για ληστείες, 630 για παράνομη διακίνηση μεταναστών και πάει λέγοντας. Μεσα σε τρία χρόνια, οι αποφυλακισθέντες από τις ελληνικές φυλακές με τον νόμο Παρασκευόπουλου φτάνουν τις 12.593... «Βρίσκουμε πάλι μπροστά μας αυτούς που συλλαμβάνουμε», λένε αστυνομικοί, μιλώντας εκ πείρας, για την επιστροφή στα λημέρια της παραβατικότητας σεσημασμένων, καταδικασθέντων, πλην ελεύθερων κακοποιών, ενώ για ασφαλή διασαφήνιση του «ποιοι, πόσοι, κάνουν τι», το Ολοκληρωμένο Πληροφοριακό Σύστημα (ΟΠΣ) θα έχει τον λόγο προσεχώς.

«Ως προς ειδικότερα στοιχεία για τα αδικήματα αποφυλακισθέντων ατόμων καθώς και την ενδεχόμενη υποτροπή τους μετά την απόλυση, επισημαίνεται ότι δεν τηρούνται μέχρι σήμερα. Με την πλήρη εφαρμογή του ΟΠΣ αναμένεται η αξιόπιστη τήρηση και δημοσιοποίησή τους», διευκρίνιζε σε απάντησή του στον επερωτώντα βουλευτή της Ν.Δ. Κωνσταντίνο Καραγκούνη ο υπουργός Δικαιοσύνης Σταύρος Κοντονής στις 18 Ιανουαρίου 2018.

Η επιχειρηματολογία

Στο ίδιο πλαίσιο, ο υπουργός Δικαιοσύνης σημείωνε εμφατικά ότι «αυτό που συστηματικά αποσιωπάται είναι ότι η τέλεση αδικημάτων από άτομα που αποφυλακίζονται (υποτροπή) είναι σύνηθες φαινόμενο [...] η αποφυλάκιση γίνεται με τις τακτικές διατάξεις του ποινικού κώδικα είτε με τις έκτακτες ρυθμίσεις...». Ο υπουργός αιτιολογούσε την εφαρμογή του νόμου Παρασκευόπουλου με το δεδομένο του αδιαχώρητου στις φυλακές και την επαπειλούμενη ποινή της Ευρωπαϊκής Ενωσης εις βάρος της Ελλάδας για παραβίαση δικαιωμάτων των κρατουμένων. Εφερνε μάλιστα ως επιχείρημα τους φόνους δύο σωφρονιστικών υπαλλήλων αλλά και τον βασανισμό ενός κρατουμένου στη φυλακή της Νιγρίτας Σερρών από άλλους σωφρονιστικούς, προκειμένου να εκδικηθούν τον φόνο συναδέλφου τους. «Το σωφρονιστικό σύστημα έπασχε βαθιά», σημείωνε ο κ. Κοντονής σε ανάλογες απαντήσεις του σε σχετικά ερωτήματα περί το σωφρονιστικό και τις αθρόες αποφυλακίσεις κρατουμένων.

Τότε, στις αρχές του έτους δηλαδή, ο υπουργός Δικαιοσύνης εκτιμούσε ότι «από τους 23 δράστες που εμπλέκονται σε περιστατικά με εκτεταμένη χρήση βίας, επτά φέρονται να έχουν αποφυλακισθεί με τις διατάξεις του ν. 4322/2015 και του ν. 441/2016. Για τρεις από αυτούς είχε διαταχθεί απέλαση που δεν εκτελέσθηκε, δύο θα απολύονταν σε κάθε περίπτωση με την υπάρχουσα νομοθεσία και τέλος, ένας είχε παραβιάσει την τακτική του άδεια» (πρόκειται δηλαδή για περιστατικά οι δράστες των οποίων έγιναν γνωστοί διότι... συνελήφθησαν). Η ίδια απάντηση εμπεριέχει ισχυρές ενδείξεις του πώς λειτουργεί (και εν προκειμένω) το ελληνικό κράτος, καθώς δείχνει ότι σε τρεις περιπτώσεις οι απολυθέντες κακώς παρέμειναν στη χώρα, αφού προβλέφθηκε ότι με την απόλυσή τους –έστω και στη βάση έκτακτων μέτρων– θα έπρεπε να παραδοθούν στην αστυνομία διά τα περαιτέρω.

Ειδικότερα και ενδεικτικότερα: Από τις 4.027 άτομα που αποφυλακίσθηκαν με τον νόμο Παρασκευόπουλου τo 2017 (στο ρεπορτάζ της «Κ» 29/4/2018, ο συνολικός αριθμός υπολογίζεται από την έναρξη ισχύος του νόμου σε 12.000), περιλαμβάνονται, 41 για ανθρωποκτονίες, 24 για απόπειρες ανθρωποκτονίας, 320 για ληστείες, ενώ για παραβίαση του νόμου περί όπλων, αθροίζονται 49 περιπτώσεις. Επιπροσθέτως, συναθροίζονται στους αποφυλακισθέντες, 631 διακινητές (παράνομη μεταφορά υπηκόων τρίτων χωρών) αλλά και 39 έγκλειστοι που αποφυλακίσθηκαν αν και είχαν καταδικασθεί για ασέλγεια, μαστροπεία και άλλα αδικήματα που προσβάλλουν τη γενετήσια ελευθερία.

Πάντως, παρά τη διάχυτη κατίσχυση του αισθήματος ανασφάλειας των πολιτών, η κυβέρνηση επιμένει ότι τούτο δεν... τεκμαίρεται από τα στατιστικά στοιχεία, εκείνα τουλάχιστον που αναφέρονται σε εγκλήματα βίας. Σύμφωνα, λοιπόν, με τα επίσημα στοιχεία που κοινοποιεί η Ελληνική Αστυνομία και αφορούν τον χώρο ευθύνης της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Αττικής (ΓΑΔΑ), ενώ ο αριθμός ανθρωποκτονιών παρέμεινε σταθερός από το 2014 ώς το 2016, σημειώνοντας πτώση το 2017 (40 το 2014, 39 το 2016, 35 το 2017), ο συνολικός αριθμός των ανθρωποκτονιών και αποπειρών ανθρωποκτονιών που εξιχνιάσθηκαν μειώθηκε από 80 το 2014 σε 68 το 2016 και 55 το 2017.

Η «ακτινογραφία»

Σε άλλα εγκλήματα που κατατείνουν στην παραβατικότητα βαριάς μορφής όπως οι ληστείες (μαζί με τις απόπειρες) αυτές αυξήθηκαν από 2.944 το 2014, σε 3.672 το 2016 και 3.418 τον προηγούμενο χρόνο (2017). Οι ληστείες σε καταστήματα και οικίες έμειναν σταθερές ή σημείωσαν πτώση· από 184 το 2014 στα καταστήματα, 157 το 2016 και 190 το 2017 και από 547 στις κατοικίες το 2014 σε 553 το 2016 και 498 το 2017. Ο δείκτης εξιχνίασής τους ωστόσο περιορίσθηκε κατά 20% και στις δύο κατηγορίες ληστειών (σε καταστήματα: 75 το 2014, 54 το 2016, 58 το 2017, ενώ σε οικίες, 168 το 2014, 149 το 2016, 94 το 2017).

Δεν καταγράφεται διαφορετική η εικόνα στις κατηγορίες κλοπές-διαρρήξεις. Από 39.298 το 2014 αυτές φθάνουν τις 43.270 το 2016 και 43.715 πέρυσι, ενώ 12.700 αφορούν κλοπές και διαρρήξεις (μαζί με τις απόπειρες ) σε κατοικίες, όμως ο δείκτης εξιχνίασης περιορίζεται. Ετσι, το 2016 είχαν εξιχνιασθεί 2.129, ενώ το 2017 μόλις 1.327. Πάντως, και το 2014 οι εξιχνιάσεις σε αυτή την κατηγορία ήταν 1.519.

Πρώην αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ. και συνδικαλιστές με τους οποίους συνομίλησε η «Κ» εκτιμούν (μετά βεβαιότητος) ότι για την εικόνα αυτή μια σοβαρή παράμετρος είναι εκτός από την ακύρωση «κινήτρων» που προκαλούν οι πρόωρες αποφυλακίσεις («τους συλλαμβάνουμε και τους βρίσκουμε πάλι μπροστά μας ελεύθερους», λένε χαρακτηριστικά) και η συρρίκνωση των ειδικών μισθολογίων που οδήγησε πολλούς αστυνομικούς στην αναζήτηση δεύτερης απασχόλησης...

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ