Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Η παρακαταθήκη Δεληβορριά

Κύριε διεθυντά
Η βαθύτατη θλίψη για τον χαμό του Αγγελου Δεληβορριά, προσωπικότητας με σπάνια επιστημονική κατάρτιση, ανώτατο πνευματικό ήθος και έντονη τη συναίσθηση επιτακτικής υποχρέωσης να ενισχύει και να προωθεί παντοιοτρόπως κάθε πολιτισμικό αγαθό, αμβλύνεται κάπως από τη διαπίστωση ότι τα πλείστα και σπουδαιότερα επιστημονικά και καλλιτεχνικά κέντρα του τόπου συγκλονίστηκαν από τη μεγάλη απώλεια και έσπευσαν να εκφράσουν τη θλίψη τους και τη συμμετοχή τους στο πένθος. Σε μια εποχή τρομακτικής ηθικής κρίσης, εντυπωσιακής αδιαφορίας για τα κοινά και αφόρητου εγωκεντρισμού, μια τέτοια αναγνώριση είναι πραγματικά παρήγορη. Χάρη στο πνευματικό και ηθικό ύψος του Αγγελου Δεληβορριά, μας δημιουργήθηκε η ελπίδα ότι δεν χάθηκαν επιτέλους τα πάντα. Αυτή είναι η τελευταία πολύτιμη προσφορά, για την οποία τον ευγνωμονούμε.

Ελλη Γιωτοπουλου-Σισιλιανου, Ομότιμη καθηγήτρια πανεπιστημίου, πρώην μέλος του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου (1965-1967)

Πύργος της Βαβέλ α λα ΣΥΡΙΖΑ

Κύριε διευθυντά
Οταν οι απόγονοι του Νώε, που μιλούσαν όλοι την ίδια γλώσσα, έφτασαν στη γη Σενναάρ (στη Μεσοποταμία) άρχισαν να οικοδομούν μια πόλη και έναν πύργο που να φτάνει η κορυφή του στον ουρανό, έτσι ώστε να αποκτήσουν όνομα. Και τότε ο Θεός είδε την πόλη και τον πύργο και είπε: «Αν μιλούν όλοι την ίδια γλώσσα, θα μπορέσουν να καταφέρουν τα πάντα· ας τους κάνω λοιπόν να μην καταλαβαίνουν ο ένας τον άλλο». Και έτσι έπαυσαν να οικοδομούν την πόλη και τον πύργο που ονομάστηκε «Σύγχυσις», επειδή εκεί ο Θεός προκάλεσε σύγχυση στη γλώσσα τους και από εκεί τους διέσπειρε σε ολόκληρη τη γη.

Η αφήγηση του 11ου κεφαλαίου της Γενέσεως για τους απογόνους του Νώε και τον πύργο της Βαβέλ είναι αυτές τις μέρες εξαιρετικά επίκαιρη στη χώρα μας. Αναφέρομαι προφανώς στην υπόθεση του δανεισμού των γαλλικών φρεγατών, που τον Αύγουστο θα έπλεαν τάχα στις θάλασσές μας. Εδώ, αντί για τη συνήθη κυβερνητική διγλωσσία, είχαμε πολυγλωσσία. Μέτρησα έξι διαφορετικές εκδοχές για το τι ακριβώς συνέβη (τις παραλείπω για να μην κουράσω) και μάλλον υπάρχει και παρασκήνιο που δεν γνωρίζουμε.

Οταν πρόκειται για τους απογόνους της Αριστεράς, που οικοδομούν με τέτοια αποτελεσματικότητα το αμυντικό μέλλον της χώρας, δεν χρειάζεται πια να κατεβεί ο (φθονερός) Θεός στη γη και να προκαλέσει πολυγλωσσία, για να σταματήσει τις υψηλές φιλοδοξίες τους. Το ευφυές σχέδιο αποτελεί εξ ολοκλήρου δική τους επινόηση και έχει ως εξής:

Ο πρωθυπουργός διορίζει έναν αποτυχημένο πολιτικό ως αναπληρωτή υπουργό Αμυνας, για να ελέγχει τον υπουργό· ο αναπληρωτής δικαιώνει τη φήμη του, εκθέτοντας τον πρωθυπουργό, που τον διόρισε για να ελέγχει τον υπουργό· την τάξη αποκαθιστά ο υπουργός, ο οποίος «αδειάζει» τον αναπληρωτή, που είχε την εντολή να τον ελέγχει· ο αναπληρωτής, που είχε την εντολή να ελέγχει τον υπουργό, παρευρίσκεται άφωνος στη συνέντευξη Τύπου που δίνει ο ελεγχόμενος υπουργός· δύο μέρες αργότερα, ο αναπληρωτής ανακτά τον ελεγκτικό ρόλο του και διαψεύδει τον υπουργό με την παρακάτω κρυστάλλινη δήλωση: «Οι δηλώσεις μου δεν απείχαν από την πραγματικότητα, αλλά η πραγματικότητα δεν είναι στατική». Για να παραφράσω το χωρίο από τη Γένεση, «διά τούτο εκλήθη το όνομα αυτής Συγκεχυμένη Αριστερά, ότι εκεί συνέχεε Σύριζα τα χείλη πάσης της γης».

Μιχαηλ Πασχαλης, Ομότιμος καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας Πανεπιστημίου Κρήτης

Ο φαύλος κύκλος της αντιπαλότητας

Κύριε διευθυντά
Μας υπενθυμίζουν οι Τούρκοι την καταστροφή του 1922 όπου πέτυχαν με τη βοήθεια Αγγλων, Γάλλων και Ιταλών, την παντοειδή ενίσχυση της Γερμανίας, την ανοχή των Σοβιέτ, να μας απομακρύνουν από τη για χιλιετίες πατρώα ασιατική της Ιωνίας γη. Λησμονούν ωστόσο ότι με την Επανάσταση του 1821, τις μετέπειτα συγκρούσεις, τους Βαλκανικούς Πολέμους, ξεκίνησε και ολοκληρώθηκε το ξήλωμα και διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, που ονειρεύεται την  ανασύστασή της ο Ερντογάν. Περιορίστηκαν στον εναπομείναντα χώρο, με την ίδρυση, το 1923, της Τουρκίας, χάνοντας τεράστιες, πολλαπλάσιες εκτάσεις κτήσεων σε Ευρώπη, Αφρική, Ασία. Διατηρεί ο Ερντογάν συστηματικά περιορισμένης χρονικής αντοχής, αλλά συνεχή προπαγανδιστική διαστρεβλωτική της Ιστορίας πολεμική, με άμεσες ή έμμεσες απειλητικές  ανακοινώσεις εναντίον της μικρής σε έκταση Ελλάδας. Η τακτική αυτή υποδηλώνει πιθανή συμπλεγματική ψυχολογία, μνήμη δυσάρεστων γι’ αυτούς συγκρούσεων και γεγονότων ή και αμφιβολία ικανότητας αντιμετώπισής μας, στον πολιτικό, πολιτιστικό ή και στον πολεμικό τομέα. Θα πρέπει να κατανοήσουν οι ηγέτες και των δύο πλευρών ότι δεν πρόκειται να παύσουμε να είμαστε γείτονες με όλες τις σχετικές συνέπειες. Να μεταδώσουν πειστικά την πραγματικότητα αυτή και στους λαούς τους, που δεν φταίνε να οδηγούνται σε συγκρούσεις, να υποφέρουν. Να παύσουν να προάγουν, να υποθάλπουν, να προκαλούν την αντιπαλότητα μεταξύ των δύο γειτόνων. Και εμείς, ο λαός, να μάθουμε επιτέλους να επικοινωνούμε, να μην προκαλούμε, να ζούμε ειρηνικά, με οικονομικές και πολιτιστικές ανταλλαγές. Να προάγουμε τον πολιτισμό, την ευημερία. Ο φαύλος κύκλος της συνεχούς πολεμικής αντιπαλότητας είναι υπερβολική «πολυτέλεια», εξυπηρετεί μόνο τους παραγωγούς εξοπλιστικών μέσων. Υποβιβάζει την οικονομία με βαριές και άσκοπες δαπάνες, περιορίζει τη δυνατότητα ανάπτυξης και το επίπεδο διαβίωσης του λαού.

Δημ. Γ. Σμυρλης, Συντ/χος λυκειάρχης

Η απλή λογική στο απόσπασμα ΕΝΦΙΑ

Κύριε διευθυντά
Με αφορμή την επερχόμενη επιβολή του ΕΝΦΙΑ για το φορολογικό έτος 2018, αλλά και την προαναγγελθείσα τροποποίηση των αντικειμενικών αξιών, επιτρέψτε μου να εκφράσω κάποιες απόψεις.

Οπως είναι γνωστό, σήμερα οι αντικειμενικές αξίες των ακινήτων (επί των οποίων επιβάλλεται ο ΕΝΦΙΑ) είναι πολύ μεγαλύτερες από τις πραγματικές. Δηλαδή, αν για παράδειγμα έχουμε ένα ακίνητο πραγματικής (αγοραίας) αξίας 100.000 ευρώ και «αντικειμενικής» αξίας 180.000, ο υπόψη φόρος θα επιβληθεί επί των 180.000 ευρώ. Με τον τρόπο όμως αυτό, ουσιαστικά το ελληνικό(;) Δημόσιο επιβάλλει φόρο για δύο τουλάχιστον ακίνητα. Για ένα ακίνητο αξίας 100.000 ευρώ που υπάρχει και για ένα άλλο (ή περισσότερα) αξίας 80.000 ευρώ που ΔΕΝ υφίσταται (υφίστανται). Δηλαδή, επιβάλλεται φόρος, χωρίς να υπάρχει ουσιαστικά αντικείμενο φόρου. (Με την ευκαιρία, να τονίσω ότι τέσσερα είναι τα βασικά χαρακτηριστικά στοιχεία για την επιβολή οποιασδήποτε φορολογίας: το αντικείμενο φόρου, ο συντελεστής φόρου, το υποκείμενο φόρου και οι απαλλαγές από τον φόρο.) Επομένως, στη συγκεκριμένη περίπτωση μιλάμε για χαράτσι και όχι για φόρο.

Γιωργης Καβαλακης, Αγιος Νικόλαος Κρήτης

Εως ότου εκδοθεί το βιβλίο μου...

Κύριε διευθυντά
Με συγκίνηση, έκπληξη και περίσσια γονική υπερηφάνεια, σας στέλνουμε ένα κείμενο που έγραψε πρόσφατα ο 10 ετών υιός μας Σταύρος. Εάν και εσείς βρίσκετε το νόημα που βλέπουμε εμείς σε αυτό το μικρό κείμενο, μπορείτε να το εντάξετε στις επιστολές αναγνωστών.
«Αν έγραφα ένα βιβλίο, θα μιλούσε για το πώς ήταν η Ελλάδα παλιά, πώς είναι τώρα και πώς μπορεί ο καθένας να τη βελτιώσει ή να τη βοηθήσει. Στόχος μου θα ήταν να πείσω και να βοηθήσω τα νέα παιδιά να νοιαστούν και να ξαναφτιάξουν την Ελλάδα καλύτερη από ποτέ. Επειδή το βιβλίο θα είναι μεγάλο, θα προσπαθούσα να το κάνω ευχάριστο. Το μήνυμά του θα είναι: όλα ανατρέπονται, κάθε λίγη βοήθεια μετράει και αν προσπαθήσουμε, μπορούμε να κάνουμε πολλά. Βέβαια ελπίζω όλα αυτά τα προβλήματα να έχουν λυθεί πριν εκδοθεί το βιβλίο. Σταύρος Γιαννίδης, 10 ετών».

Αρμοδιος και Δεσποινα Γιαννιδη (εκ μέρους του 10χρονου Σταυρου)

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ