ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

Αναζητώντας την έμπνευση στην Ταϊτή

ΑΙΜΙΛΙΟΣ ΧΑΡΜΠΗΣ

Ο Βενσάν Κασέλ υποδύεται τον σπουδαίο μοντερνιστή Πολ Γκωγκέν, στο περίφημο ταξίδι του στην εξωτική Ταϊτή.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Γκωγκέν» **½
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ (2017)
Σκηνοθεσία: Εντουάρ Ντελίκ
Ερμηνείες:  Βενσάν Κασέλ, Τουέι Ανταμς, Μαλίκ Ζίντι, Μαρκ Μπαρμπέ

Η μεταφορά μιας σπουδαίας καλλιτεχνικής προσωπικότητας στον κινηματογράφο δεν είναι εύκολη υπόθεση. Η βιογραφία συχνά μπλέκεται με την αγάπη του δημιουργού για το θέμα του, ενώ και η ίδια η δύναμη της εικαστικής δημιουργίας δεν μεταφέρεται πάντα πετυχημένα στο σελιλόιντ. Τα περισσότερα από αυτά τα προβλήματα λύνονται στον «Γκωγκέν» του Εντουάρ Ντελίκ, που κυκλοφορεί αυτή την εβδομάδα στις αίθουσες, ωστόσο άλλα εμφανίζονται στην πορεία. Με όρους... ζωγραφικής, πάντως, το (κινηματογραφικό) πορτρέτο του σπουδαίου εικαστικού παραπέμπει περισσότερο στον ρομαντισμό παρά στις μοντέρνες φόρμες που εκείνος τόσο αγαπούσε.

Στα της πλοκής: ο 19ος αιώνας φτάνει στο τέλος του και ο Πωλ Γκωγκέν (Βενσάν Κασέλ) μοιάζει απελπισμένος από τη ζωή στο Παρίσι και στην Ευρώπη γενικότερα, την υποκρισία και την κυριαρχία των καλλιτεχνικών συμβάσεων. Η απόφασή του είναι να ταξιδέψει στη μακρινή Ταϊτή, σκοπεύοντας να γυρίσει πίσω στις ρίζες της πνευματικής έκφρασης και για αυτό δεν θα διστάσει να αφήσει την πολυμελή του οικογένεια. Στην εξωτική χώρα ο Γκωγκέν θα περάσει μεγάλες στερήσεις, δουλεύοντας όμως εντατικά και βρίσκοντας στους ντόπιους την έμπνευση για τη δημιουργία μερικών από τα μεγαλύτερα αριστουργήματά του.

Ο Βενσάν Κασέλ ερμηνεύει με πάθος τον χαρακτήρα του ζωγράφου, προσπαθώντας να αποδώσει την έντονη, συγκρουσιακή του προσωπικότητα. Ο δε Ντελίκ βασίζει το σενάριό του –παίρνοντας βέβαια και αρκετές ελευθερίες– στο ταξιδιωτικό ημερολόγιο «Noa Noa» του ίδιου του Γκωγκέν, όπου περιγράφεται η διαμονή του στην Ταϊτή.

Σκιαγραφεί έτσι την εικόνα του «ηρωικού» καλλιτέχνη, ο οποίος κόντρα στη λογική και στις κακουχίες δίνει τη μάχη της δημιουργίας. Βλέπουμε ακόμα τη μούσα του, μια ιθαγενή Αφροδίτη που τον εμπνέει και ανανεώνει τη διάθεσή του για ζωή.

Πέρα από αυτά, ωστόσο, ελάχιστα συμβαίνουν στην ταινία. Το ερωτικό τρίγωνο που περιγράφεται είναι μάλλον αμήχανο, ενώ η πραγματική πλοκή εξαντλείται περίπου στα μισά. Αν το ενδιαφέρον παραμένει μέχρι το τέλος, αυτό οφείλεται κυρίως στον ίδιο τον μύθο του Γκωγκέν και στην αφοσιωμένη δουλειά του Κασέλ.

Οι περισσότεροι από τους σπουδαίους εικαστικούς καλλιτέχνες της Ιστορίας έχουν βιογραφηθεί στον κινηματογράφο· εδώ αναφέρουμε τρεις αρκετά διαφορετικές μεταξύ τους –αλλά εξαιρετικές– ταινίες, αφιερωμένες στη δύναμη του χρωστήρα. Η πιο πρόσφατη από αυτές είναι ο «Κος Τέρνερ» του Μάικ Λι, ένα φιλμ επικεντρωμένο στον Βρετανό πρωτοπόρο Ουίλιαμ Τέρνερ και σημαδεμένο από την κορυφαία ερμηνεία του Τίμοθι Σπολ. Πολύ διαφορετικού ύφους αλλά εξίσου επιτυχημένη είναι η μαραθώνια, ομώνυμη βιογραφία του Νορβηγού μοντερνιστή Εντβαρντ Μουνκ, διά χειρός Πίτερ Ουάτκινς. Πιο ακαδημαϊκή, τέλος, αλλά «απαραίτητη» για κάθε φιλότεχνο είναι «Η ζωή ενός ανθρώπου», με τον Κερκ Ντάγκλας να κρατά το πινέλο του Βίνσεντ Βαν Γκογκ.

Το βαρόμετρο της εβδομάδας

Στο «Happy Birthday», ο Χρίστος Γεωργίου επιχειρεί να φέρει αντιμέτωπες δύο πραγματικότητες, μέσα από μια τυπική οικογενειακή ιστορία. Ενας αστυνομικός των ΜΑΤ (Δημήτρης Ημελλος) αποτελεί αντικείμενο άσβεστου μίσους για την έφηβη κόρη του (Νεφέλη Κουρή), η οποία έχει τάσεις... εξέγερσης. Τελικά, οι δυο τους θα καταλήξουν στο εξοχικό της οικογένειας σε μια προσπάθεια να λύσουν τις διαφορές τους. Καλοφτιαγμένο, αλλά κάπως ετεροχρονισμένο και με πολλά κλισέ δράμα, το οποίο ακροβατεί ανάμεσα στα φιλμ δρόμου, ενηλικίωσης και κοινωνικής καταγραφής, χωρίς τελικά να κατευθύνεται με σαφήνεια σε κανένα από τα τρία.

Στο «Κουκλόσπιτο του τρόμου» μια διάσημη συγγραφέας ιστοριών τρόμου επιστρέφει πίσω στο σπίτι, όπου εκείνη και η μικρότερη αδελφή της γνώρισαν ως έφηβες τον εφιάλτη. Ακαδημαϊκή και ανέμπνευστη εφαρμογή του είδους, η οποία εξαντλεί γρήγορα το όποιο ενδιαφέρον της.

Στην «Ενοχή του Κένεντι» παρακολουθούμε τη σκοτεινή, αληθινή ιστορία, η οποία εκτροχίασε την πολιτική καριέρα του Τεντ Κένεντι. Η εμπλοκή του σε ένα αυτοκινητικό δυστύχημα το 1969, το οποίο στοίχισε τη ζωή σε νεαρή συνεργάτιδά του, θα πυροδοτήσει μία σειρά κρίσιμων παρασκηνιακών εξελίξεων που θα καθορίσουν την πορεία του τότε γερουσιαστή. Ο Τζον Κάραν σκηνοθετεί την ταινία με ρυθμούς πολιτικού θρίλερ, υπηρετώντας ένα αποκαλυπτικό σενάριο που (ευφυώς) περιέχει και αρκετές χιουμοριστικές πινελιές. Βασικό ατού της ταινίας είναι επίσης η πολύ καλή ερμηνεία του Τζέισον Κλαρκ («Zero Dark Thirty»).

 

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ