Στέφανος Κασιμάτης ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

Μην περιμένετε συγκινήσεις

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Κάπου στο κέντρο του πλήθους βρίσκεται το πριγκιπικό ζεύγος της Βρετανίας, καθ’ οδόν προς το φρέντο καπουτσίνο χωρίς καλαμάκι. Η πλάτη των δύο αστυνομικών δείχνει ότι, στους τύπους τουλάχιστον, είχαν ληφθεί μέτρα ασφαλείας. Αυτή ήταν η –ούτως ειπείν– αραβική εμπειρία του πριγκιπικού ζεύγους στην Αθήνα. Τέτοια ωραία μόνο σε αραβικές χώρες συμβαίνουν...

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΦAΛHPEYΣ

Τα φωτεινά χαμόγελα που ακτινοβολούν περηφάνια, οι καθηλωτικές χειραψίες, το καμάρι που δεν κρατιέται και απλώνει χέρι, η χαρά που δεν κρύβεται! Ας μην το ψειρίζουμε, στην Ελλάδα, ακριβέστερα στον Υπαρκτό Ελληνισμό, ακόμη και οι αριστεροί σαγηνεύονται με το «ρόγιαλτι» (σ.σ.: τηρώ την ορολογία του life-style). Ισως είναι συστατικό της ελληνικότητας η ροπή στο μεγαλείο – δείτε το πλήθος που περικύκλωσε τον Κάρολο στο Μοναστηράκι, στη σημερινή φωτογραφία.

Η επίσκεψη αυτή μας άγγιξε, τολμώ να πω. Ομως, μέσα στις πράγματι ευχάριστες αναταράξεις που προκάλεσε, πολλά πέρασαν και περνούν σχεδόν απαρατήρητα, ενώ δεν θα έπρεπε. Ας πούμε, ετέθη οριστικά στο αρχείο η δικογραφία για το «σχέδιο Πυθία». Το θυμάστε; Ηταν το περιβόητο σχέδιο δολοφονίας του Κώστα Καραμανλή από τις δυνάμεις του σκότους. Αν κάποτε τολμούσες να αμφισβητήσεις τη σοβαρότητα αυτής της υπόθεσης –πόσο μάλλον να υποδείξεις τη γελοιότητά της– ξεσηκωνόταν ώς τον ουρανό η κατακραυγή της γαλάζιας πασοκαρίας. Τώρα, αποχαιρετίσαμε άκλαυτο το σχέδιο Πυθία και δεν θα ακούσουμε ξανά γι’ αυτό. Requiesat in Pace. Amen.

Να, λοιπόν, γιατί ο Καραμανλής επανήλθε στην πολιτική δράση, με την περιοδεία του στη Θράκη, που τόσο εξέπληξε. Εκτός βεβαίως από τους δεσμούς του με την περιοχή (Στυλιανίδης, Βαληνάκης κ.λπ.), δεν έχει πια λόγο να φοβάται για τη ζωή του. Αλλά ας με ανακαλέσω στην τάξη και ας προσπαθήσω να σοβαρευτώ. Η συνείδησή μου έχει πάρει τη μορφή του Ευριπίδη Στυλιανίδη και με κοιτάζει αυστηρά – δεν το αντέχω...

Είχε δύο σοβαρούς λόγους ο Καραμανλής για να κάνει τέτοια επίδειξη κομματικής νομιμοφροσύνης – διότι περί αυτού επρόκειτο. Κατ’ αρχάς, ο προσωπικός. Τα σύνορα μεταξύ της αυτοπροσδιοριζόμενης ως Κοινωνικής Δεξιάς (οι Νεοκαραμανλικοί, στην ορολογία μου) και των ΑΝΕΛ ήσαν πάντα διάτρητα. Αλλωστε, στην ίδια φυλή ανήκαν όλοι τους, προτού αυτονομηθεί ο Καμμένος. Τελευταία, ωστόσο, παρατηρούνται μετακινήσεις προσώπων και «κύκλων» της νεοκαραμανλικής πανίδος (Αντώναροι, Παπακώστες, Καραχάλιοι κ.ά.) προς την κατεύθυνση των ΑΝΕΛ, δημιουργώντας έτσι ένα κλίμα που ευνοεί υποψίες και παρεξηγήσεις. Με την περιοδεία στη Θράκη, ο πρώην πρωθυπουργός είχε τον σκοπό να δείξει σε όλους ότι ο ίδιος δεν έχει σχέση με τις γραφικότητες των απεγνωσμένων που τον επικαλούνται. Πήγε, κατά κάποιο τρόπο, στα βήματα του Κυριάκου Μητσοτάκη, διότι και εκείνος είχε πάει στη Θράκη και, αφού τελείωσε, πήγε στον πρόεδρο και έδωσε την πάντα χρήσιμη και πολύτιμη αναφορά του. Good boy! (Το λέω έτσι, προς τιμήν του πριγκιπικού ζεύγους...)

Επειτα, ο πολιτικός λόγος. Η επίσκεψη του διαδόχου του βρετανικού θρόνου επισκιάζει κάτι ακόμη: τις σοβαρότατες ενδείξεις ότι η κυβέρνηση έχει βάλει πορεία προς εκλογές, κατά πάσα πιθανότητα το φθινόπωρο μετά την «έξοδο». Για να πιάσω μία από τις πολλές ενδείξεις, η μεθοδική καλλιέργεια προσδοκιών γύρω από τις συντάξεις είναι κάτι το οποίο, εκτός από αισχρό και ανήθικο, είναι και εξαιρετικά επικίνδυνο για εκείνους που τις καλλιεργούν. Ενα κλίμα προσδοκιών που δεν οδηγεί πουθενά, δεν ξεφουσκώνει πάντα· συχνά, γίνεται μένος εναντίον εκείνων που το έστησαν. Στο παιχνίδι αυτό, οι συριζαίοι είναι έμπειροι και παμπόνηροι· δεν μπορεί να παίζουν με τις ελπίδες εκείνων των ψηφοφόρων που αποτελούν τον πυρήνα του εκλογικού τους κοινού.

Η κρισιμότητα των επόμενων εκλογών είναι κοινός τόπος· από το αποτέλεσμά τους θα κριθεί αν η πορεία της χώρας θα καταφέρει να απαλλαγεί από τα δεσμά και τα βάρη του λαϊκισμού, που την κρατούν τελευταία, στη θέση του καθυστερημένου της Ευρώπης. Η Νέα Δημοκρατία ούτε να ονειρεύεται δεν μπορεί εσωτερικές διενέξεις.

Οπως λοιπόν είπε με απαράμιλλη γλαφυρότητα η Ντόρα Μπακογιάννη, «χοντροί και αδύνατοι, όλοι χρειάζονται στη Ν.Δ.». Προσοχή: Το είπε ενώ ο Καραμανλής περιόδευε στη Θράκη. (Εκείνη το είπε, όχι εγώ, επαναλαμβάνω...) Δεν καταδέχομαι να συζητήσω ότι δήθεν δεν είχε στον νου της την περιοδεία. Για έναν άνθρωπο που δεν μπορεί να συλλάβει τη ζωή του έξω από τον κόσμο της πολιτικής, η δικαιολογία θα ήταν σαχλή.

Το κλίμα συστράτευσης είναι βεβαίως θετικό· σημαίνει, όμως, ότι δεν πρέπει να περιμένουμε υψηλές συγκινήσεις από τη Ν.Δ. Το διάστημα μέχρι την προεκλογική περίοδο θα είναι σαν σούπα νοσοκομείου, διότι μέχρι τότε δεν πρέπει να ταραχτούν οι ισορροπίες. Η δυναμική του προεκλογικού αγώνα θα επιτρέψει μεγαλύτερη τόλμη, θέλω να ελπίζω...

Σπένσερ

Πρόκειται, ασφαλώς, για διπλωματική γκάφα ολκής, την οποία η βρετανική πλευρά καλοπροαιρέτως κατανοεί και προσπερνά, αλλά στο δικό μας υπουργείο Εξωτερικών θα καταλογισθούν οι «διοικητικές επιπτώσεις», αφού ολοκληρωθεί η επίσκεψη του πριγκιπικού ζεύγους. Το δεύτερο όνομα του Τέρενς Κουίκ, ο οποίος εκπροσώπησε την κυβέρνηση στην υποδοχή στο αεροδρόμιο, είναι Σπένσερ – το πλήρες: Τέρενς Σπένσερ Νικόλαος Κουίκ. Σπένσερ ήταν, θυμίζω, το όνομα της μακαρίτισσας. Ευτυχώς, ο ίδιος ο Κουίκ είχε μάλλον ξεχάσει ότι τον λένε και Σπένσερ. Ειδάλλως, θα το είχε πει και αυτό στον Κάρολο στην υποδοχή...

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ