ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

Αντίο Χάρη Λάμπερτ, τα χρώματά σου θα είναι πάντα ζωντανά και ιαματικά

ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΠΟΥΡΝΑΡΑ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΑΘΗΝΑΪΚΑ PLUS

Εχω στο σπίτι μου μια λιθογραφία του Χάρη Λάμπερτ. Η παρουσία της είναι τρομερά ιαματική. Ενα τόσο δα κομμάτι χαρτί, που μου φτιάχνει το κέφι όταν τα πράγματα δεν πηγαίνουν καλά. Αρκεί ένα βλέμμα στον νέγρο που πίνει ποτά σε κάποιο μπαρ της Τζαμάικα και αμέσως η ζωή γίνεται πιο όμορφη. Το κοιτούσα προχθές και αδυνατούσα να πιστέψω πως ο ζωγράφος «έφυγε» τόσο ξαφνικά από τη ζωή, σε ηλικία 63 ετών. Τον βασάνιζε ένα πρόβλημα υγείας, που προτίμησε να κρατήσει για τον εαυτό του και την αγαπημένη Ιαπωνέζα σύζυγό του, τη Μαρίκο.

Ο Λάμπερτ λειτουργούσε με έναν τρόπο αντιθετικό: ο ίδιος, ήσυχος, διακριτικός, μιλούσε χαμηλόφωνα, σχεδόν διστακτικά. Ηταν εσωστρεφής, σκεπτόμενος άνθρωπος. Τα έργα του είχαν κέφι, χαρά, δονήσεις ποπ ή μεγάλη υποβλητικότητα που σε ρουφούσε μέσα στον καμβά. Ηταν αυθόρμητα, με ροή ενέργειας που περνούσε το δέρμα και πήγαινε έως την καρδιά. Τον θεωρούσα και θα τον θεωρώ πάντα έναν από τους καλύτερους καλλιτέχνες της γενιάς του, που έφεραν στην Ελλάδα αέρα κοσμοπολιτισμού. Ηξερε την τέχνη, ήξερε την ιστορία της, ήξερε την αγορά, αλλά ποτέ δεν ξόδεψε τον εαυτό του στο να γίνει εμπορικός. Διοχέτευε όλη την ανησυχία του στην προσωπική του πρόοδο. Aν και έκανε εξαιρετικά επιτυχημένες ενότητες, δεν παγιδεύτηκε ποτέ στη δημοφιλία. Πήγαινε παρακάτω, στο καινούργιο, γυρίζοντας την πλάτη στη βεβαιότητα του παλαιού.


Γεννημένος στη Ν. Ζηλανδία, ο Λάμπερτ έζησε σε πολλά μέρη.

Η ζωή του, ιδιαίτερη. Γεννήθηκε το 1955 από Ελληνες γονείς – Σπαρτιάτες θαρρώ– στη Νέα Ζηλανδία. Σε μια παιδική εξόρμηση στον κινηματογράφο, είδε μια ταινία για τη ζωή του Μιχαήλ Αγγέλου. Αυτό ήταν! Θα γινόταν ζωγράφος. Επέστρεψε στην Ελλάδα, σε ηλικία 9 ετών. Λάτρης της μουσικής, άρχισε στην εφηβεία να φτιάχνει αφίσες για συγκροτήματα και να τις πουλά σε δισκοπωλεία για χαρτζιλίκι. Στην ενηλικίωση έφυγε για σπουδές στο Λονδίνο και γνώρισε τη Μαρίκο. Πήγε για λίγο μαζί της στην Ιαπωνία, αλλά ύστερα εγκαταστάθηκε επί δέκα χρόνια στο Παρίσι, όπου συνέχισε να σπουδάζει αριστεύοντας, ενώ εργάστηκε ως σκηνογράφος σε μουσικά βιντεοκλίπ. Ακολούθησε άλλη μία δεκαετία στο Τόκιο. Και ύστερα η Αθήνα.


Σταρ του σινεμά και της μουσικής φιγουράριζαν στα έργα του.

Είχε τη σκευή των εικόνων, των χρωμάτων και των ερεθισμάτων της ποπ. Ομως αποφάσισε να πάει ένα βήμα πιο πέρα: Δημιούργησε τη «Spiritual Pop», δηλαδή εικαστικές διασκευές σε έργα Μιχαήλ Αγγέλου, Ρούμπενς και Βελάσκεθ. Υστερα πέρασε στην ενότητα «Νew Renaissance», στην προσωπογραφία καθημερινών ανθρώπων με ύφος αναγεννησιακό. Το καινοτόμο στοιχείο του ήταν πάντα η χρήση του black light. Η κηδεία του θα γίνει σήμερα στις 15.30 στο Δημοτικό Κοιμητήριο Νέας Φιλαδέλφειας. Αντίο Χάρη. Το έργο στον τοίχο μου θα μου θυμίζει τη γενναιοδωρία σου.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ