ΒΙΒΛΙΟ

500 λέξεις με τον Γιώργο Σκαμπαρδώνη

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: 500 Λέξεις

Ο Γιώργος Σκαμπαρδώνης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1953. Εγραψε διηγήματα και μυθιστορήματα, σενάρια για τηλεοπτικά ντοκιμαντέρ και το σενάριο για την ταινία του Παντελή Βούλγαρη «Ολα είναι δρόμος» σε συνεργασία με τον σκηνοθέτη. Το 2012 έλαβε το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών «Πέτρος Χάρης» για το βιβλίο του «Περιπολών περί πολλών τυρβάζω» (εκδόσεις Πατάκη). Τελευταίο του βιβλίο, το «Λεωφορείο: 19 Στάσεις», εκδόσεις Πατάκη.

Ποια βιβλία έχετε αυτόν τον καιρό πλάι στο κρεβάτι σας;

Αντί να έχω κάποιο κορίτσι, παρηγοριέμαι με Αριστοτέλη, Πρόκλο, και Ιάμβλιχο. Σύνδρομο της ηλικίας.

Ποιος ήρωας/ηρωίδα λογοτεχνίας θα θέλατε να είστε και γιατί;

Ο υποκόμης του Βαλμόντ, από το «Les liaisons dangereuses». Ερωτες, πάθη, ίντριγκες, τέχνη της αποπλάνησης. Ανελέητη κομψότητα, κατά της σημερινής αυθάδειας.

Διοργανώνετε ένα δείπνο. Ποιους συγγραφείς καλείτε, ζώντες και τεθνεώτες;

Τους βαθιά σατιρικούς Σλαβομίρ Μρόζεκ και Μπόχουμιλ Χράμπαλ, μαζί με τον έξοχο αστό Προυστ και τον αλητάμπουρα Τζέιμς Ελρόι. Θα είχε ενδιαφέρον.

Ποιο ήταν το πιο ενδιαφέρον στοιχείο που μάθατε πρόσφατα χάρη στην ανάγνωση ενός βιβλίου;

Οτι η γωνία είναι ποιότητα, με βάση τον Εύδημο τον Περιπατητικό – όπως αναφέρει ο Πρόκλος στα σχόλιά του για τον Ευκλείδη.

Ποιο κλασικό βιβλίο διαβάσατε πρόσφατα για πρώτη φορά;

Γκόγκολ, τη «Λεωφόρο Νιέφσκι» σε μετάφραση Βιργινίας Γαλανοπούλου.

Και ποιο είναι το βιβλίο που έχετε διαβάσει τις περισσότερες φορές;

Τα «Κουρέλια», του Μάικλ Χέερ. Τον μελετώ συνέχεια για να κατανοήσω όσο γίνεται το ανεπανάληπτο στυλ του.

Πόσο αυτοβιογραφικό είναι το δρομολόγιο του λεωφορείου αριθ. 10;

Το νέο βιβλίο μου «Λεωφορείο» από τις εκδόσεις Πατάκη, είναι μια ελλειπτική αυτοβιογραφία που διασχίζει την πόλη αποσπασματικά, θαυμαστικά, και κάποτε ειρωνικά. Μνήμες, αυτοσαρκασμός και θάμβος. Ενα προσωπικό, κυρίως, απρόβλεπτο δρομολόγιο.

Η Θεσσαλονίκη πώς αναδύεται μέσα από αυτές τις ιστορίες;

Η πόλη υπάρχει ως υποκειμενική πρόσληψη, που αλλοιώνεται διαρκώς μέσα στον χρόνο. Ενυπάρχει δυναμικά, αλλά θραυσματικά μέσα στην αφήγηση. Είναι πάντα μεταβαλλόμενη, αινιγματική, φευγαλέα, όπως κι εμείς.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ