ΚΟΣΜΟΣ

Αποψη: Ενας διάλογος για τα υποθετικά δικαιώματα ενός Ελληνα του εξωτερικού

ΙΩΑΝΝΗΣ Π. Α. ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ*

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Ακολουθεί φανταστικός διάλογος με πραγματικά γεγονότα. Ο διάλογος μου ήρθε στο μυαλό, όταν σκεφτόμουν ότι όλες οι προοδευμένες χώρες του πλανήτη, 26 από τις 28 χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, αλλά και δεκάδες λιγότερο προοδευμένες, όπως Τουρκία, Μογγολία, Τυνησία και Νίγηρας, επιτρέπουν ψήφο στους κατοίκους εξωτερικού.

Ριζανέλαιος: Αλλού τρώει, αλλού πίνει κι αλλού το δίνει. Και γιατί να ψηφίσει αυτός; Αφού δεν μένει εδώ.
Κάτοικος εξωτερικού: Για μένα μιλάτε;
Ουδής: Για σένα μιλάει, καλέ μου άνθρωπε, ο κομπλεξικός απάνθρωπος. Σου στερεί το δικαίωμα να ψηφίζεις στην πατρίδα σου.
Κατ.: Την πατρίδα μου; Εννοείτε αυτήν που με εξανάγκασε να φύγω;
Ριζ.: Τον ακούς τον προδότη; Μας βγήκε και κριτής από πάνω! Βρε, ουστ!
Ουδ.: Θέλει να σε φιμώσει, δεν τον συμφέρει να ψηφίσεις. Ξέρει πως άνοιξε το μυαλό σου, πως είδες κράτη που λειτουργούν. Τώρα, εδώ που τα λέμε, είναι επικίνδυνο να βλέπεις κράτη που λειτουργούν. Σου μπαίνουν ιδέες ότι κι εδώ κάποτε μπορούν να συμβούν αυτά. Κακό πράγμα να σου μπαίνουν ιδέες, μετά δεν μπορείς να κοιμηθείς. Αλλά τι τα λέμε αυτά τώρα και στενοχωριόμαστε; Δεν θες να κοιμηθείς, καλό μου παιδί; Ελα, αποκοιμήσου στην αγκαλιά μου. Ελα. Νάνι, νάνι το μωρό να κάνει. Ο σκοπός είναι να μας ψηφίσεις τώρα. Μετά θα τα βρούμε. Δεν τα είχαμε βρει παλιά, πονηρούλη; Τα είχαμε βρει, τσαχπινούλη. Ε, θα τα βρούμε και τώρα.
Ριζ.: Σιγά τα ωά και τα κράτη που λειτουργούν. Να έμενες εδώ να πάλευες, να πλήρωνες φόρους!
Κατ.: Πληρώνω φόρους.
Ριζ.: Τι φόρους;
Κατ.: Πολλούς. Εφυγα, αλλά πληρώνω ακόμα περισσότερους φόρους από το 80% όσων έμειναν.
Ριζ.: Καπιτάλα! Ηπιες το αίμα του λαού, φαντάζομαι. Ρουβίκωνας που σου χρειάζεται να ανοίξει παράρτημα και στο εξωτερικό.
Κατ.: Αγόρασα σπίτι στην Ελλάδα με λεφτά που έβγαλα έξω, δεν ήθελα να ξεριζωθώ σύριζα. Οσο ήμουν εδώ, να αξιωθώ σπίτι ήταν αδύνατο. Πριν από την κρίση θυμάμαι μια μεσίτρια να μου δείχνει μια ραχούλα κατσάβραχα με ένα ερείπιο και να το περιγράφει «η ερωτική φωλιά της Σαπφούς». Οι τιμές ήταν ακόμα πιο απλησίαστες κι απ’ τη ραχούλα. Μια μέρα με τη γυναίκα μου κοιτάξαμε τις στατιστικές, ποιοι πληρώνουν φόρους. Διαπιστώσαμε ότι πληρώνουμε περισσότερα από το 97% των πολιτών. Κι όμως, όλοι γύρω μας φαίνονταν (ή φέρονταν ως) πλουσιότεροι. Οπου και να πήγαινα, κανένας δεν ήθελε να κόψει απόδειξη. Αρχικά λέγανε δειλά «μα στα συγκαλά σας, να τα τρώνε οι ανεπρόκοποι;». Οταν θέριεψε η κρίση, με βλέπανε σαν τελείως ζουρλό. Μια μέρα, όταν είπα σε κάποιον να πληρώσω ΦΠΑ για κάτι μερεμέτια, πήρε ένα καδρόνι κι έτρεξα να γλιτώσω. Είχε χάσει η ομάδα του την προηγούμενη και δεν είχε σπάσει αρκετά καθίσματα στο γήπεδο πριν πλακώσουν τα ΜΑΤ. Δεν πρόλαβε να εκτονωθεί ο άνθρωπος, του είχανε ξεχαρβαλώσει το νευρικό σύστημα τα καπνογόνα, τον δικαιολογώ. Αλλά η ουσία ήταν ότι αν θέλαμε να επιζήσουμε, έπρεπε είτε να παρανομήσουμε είτε να φύγουμε. Φύγαμε.
Ουδ.: Καλό μου παιδί, ταλαιπωρημένο. Γι’ αυτό σε αγαπάω και έρχομαι και παρελαύνω μαζί σου στο Αμέρικα φορώντας γαλάζια κορδέλα, το χρώμα το ’χει γαλανό, στις εθνικές εορτές.
Ριζ.: Δευτεράντζες! Είδες την υπουργάρα μας; Εκεί να δεις στολές και σημαιοστολισμούς, γεμίζει το μάτι σου εθνική ανατριχίλα. Μήπως μόνο εσύ έχεις δικαίωμα στο πατριωτικό ρίγος; Ασε που ο δικός μας πηγαίνει και Αγιον Ορος και συνομιλεί με πατέρες.
Κατ.: Τι σχέση έχει αυτό με το αν μπορώ να ψηφίσω;
Ουδ.: Σε παραπλανεί, καλό μου παιδί. Ενώ η Ορθοδοξία είναι ολόδικό μου, αποκλειστικό κειμήλιο, οικογενειακό ασημικό παραδομένο πάππου προς πάππου. Ο μακαρίτης ο πατέρας μού την άφησε μαζί με δυο παλιοχώραφα και κάτι offshore, να υπάρχουν για ώρα ανάγκης.
Ριζ.: Διαφθορά, διαφθορά, διαφθορά!
Ουδ.: Εκλογές, εκλογές, εκλογές!
Κατ.: Συγγνώμη που διακόπτω. Αποφασίσατε αν μπορώ να ψηφίσω;
Ριζ.: Τι να ψηφίσεις, διεφθαρμένε; Να ξαναφέρεις τη διαφθορά στην εξουσία; Στρατό πήγες;
Κατ.: Πήγα.
Ριζ.: Πού;
Κατ.: Πήγα και παραλίγο να σκοτωθώ. Ασκηση Οχυρό. Ημουν σε φορτηγοπομπή. Αρπαξε φωτιά η ρόδα του φορτηγού με τα πολεμοφόδια. Παραλίγο να ανατιναχτούμε και να γίνουμε εθνικοί ήρωες κατά λάθος.
Ριζ.: Κι οι λιποτάκτες που εγκατέλειψαν την Ελλάδα; Ριψάσπιδες!
Κατ.: Είστε ανελέητος, κύριε Ριζανέλαιε. Οντως, κάποιοι δεν πήγανε στρατό. Ξέρω κάποιον, το καλύτερο μυαλό που γνώρισα ποτέ. Καθηγητής σήμερα σε μεγάλο αμερικανικό πανεπιστήμιο, μεγαλοφυΐα. Μια μέρα τον ειδοποιήσανε ότι είχε καταδικαστεί σε φυλάκιση ως λιποτάκτης. Αυτή ήταν η μόνη σχέση του με την Ελλάδα. Μια σχέση φυλάκισης.
Ριζ.: Καλά να πάθει.
Κατ.: Ηταν όχι μόνο το δυνατότερο μυαλό, αλλά και ο πλέον ανιδιοτελής, θα μπορούσε να προσφέρει πολλά.
Ριζ.: Σιγά τα μάραθα, οι δικοί μας καθηγητές και εξαγοράζουν τη θητεία νόμιμα και είναι μετεμψύχωση του Αϊνστάιν. Δες εμφάνιση, φτυστός ο Αλβέρτος.
Ουδ.: Να ψηφίσεις, να φύγει η σαπίλα, να έρθει η αριστεία.
Κατ.: Μα δεν βλέπω κανέναν άριστο ανάμεσά σας.
Ουδ.: Μα τι λες τώρα, περίμενε, θα δεις, τα νέα ψηφοδέλτιά μας θα είναι ανανεωμένα.
Κατ.: Και θα μπορώ να διαλέξω;
Ουδ.: Τι να διαλέξεις;
Κατ.: Τους άριστους.
Ουδ.: Τους άριστους, φυσικά. Οχι έναν μόνο. Ολους τους άριστους. Θα διαλέξεις το ψηφοδέλτιο Επικρατείας. Μπουκωμένο άριστους, κάργα.
Κατ.: Χωρίς σταυρό, χωρίς επιλογή;
Ουδ.: Τι τη θες την επιλογή; Θες σκοτούρες; Εμείς διαλέγουμε πριν από σένα για σένα.
Κατ.: Και δεν θα με εκπροσωπεί κάποιος σαν κι εμένα, κάποιος που έφυγε κακήν κακώς;
Ριζ.: Τον ακούτε; Καλέ, τον ακούτε τι παράλογες απαιτήσεις έχει; Καλά, αυτός θέλει και να εκπροσωπηθεί! Σε λίγο θα μας λέει ότι θέλει και δημοκρατία. Τι άλλο θα ακούσουμε; Θέλει και ψήφο, ρε!
Κατ.: Ναι, θέλω ψήφο.
Ριζ.: Και τι θα την κάνεις;
Ουδ.: Θα ψηφίσει τους άριστους.
Ριζ.: Σταμάτα εσύ. Οχι, λέγε, τι θα την κάνεις;
Κατ.: Λευκό, άκυρο ή αποχή.

* Ο Ιωάννης Π. Α. Ιωαννίδης είναι καθηγητής Παθολογίας, Ερευνας και Πολιτικής Υγείας, Επιστημών Δεδομένων και Στατιστικής στο πανεπιστήμιο Stanford των ΗΠΑ.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ