ΚΟΣΜΟΣ

Τορπίλη στα σχέδια Μακρόν για την Ευρώπη

REUTERS, LE MONDE

Η συνάντηση του Εμανουέλ Μακρόν με τον Βλαντιμίρ Πούτιν στην Αγία Πετρούπολη, με κύριο στόχο τη διάσωση της συμφωνίας για το ιρανικό πυρηνικό πρόβλημα, ήταν ο τελευταίος, μέχρι σήμερα, σταθμός στην ιδιαίτερα ενεργητική εξωτερική πολιτική του Γάλλου προέδρου. Αν και δεν είχε πείρα στις διεθνείς υποθέσεις, ο 40χρονος ηγέτης έσπασε κάθε προηγούμενο ρεκόρ στον πρώτο χρόνο της θητείας του: 43 ταξίδια, εκ των οποίων τα 26 σε χώρες-μέλη της Ε.Ε., από έναν πρόεδρο που επαγγέλθηκε μια «γκωλικομιτερανική σύνθεση», προσπαθώντας να ενσαρκώσει την ιδέα ότι «η Γαλλία επιστρέφει» σε πρωταγωνιστικούς, διεθνείς ρόλους ύστερα από την έκλειψή της επί Φρανσουά Ολάντ.

Με έναν απρόβλεπτο και απαξιωμένο στα μάτια των Δυτικών ηγετών Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο, με μια αποδυναμωμένη και διστακτική Αγκελα Μέρκελ στο πηδάλιο της Γερμανίας και με τη Βρετανία της Τερέζα Μέι σε τροχιά Brexit, ο νέος πρόεδρος απολάμβανε για μια ολόκληρη χρονιά –και από μια ευνοϊκή ευθυγράμμιση των άστρων– τον κεντρικό ρόλο στο ευρωπαϊκό και στο διεθνές προσκήνιο. Επενδύοντας στον δυναμισμό του, επεδίωξε να οικοδομήσει μια πραγματιστική σχέση αμοιβαίου συμφέροντος με τον Ντόναλντ Τραμπ, για να αναδείξει τη χώρα του σε βασική γέφυρα των διατλαντικών σχέσεων.

Σκιές αμφιβολίας

Ωστόσο, οι μονομερείς αποφάσεις του Αμερικανού προέδρου για το Ιράν και την Ιερουσαλήμ, όπως και οι απειλές του για εμπορικό πόλεμο με την Ε.Ε. έριξαν σκιές αμφιβολίας στην προσπάθεια του Γάλλου προέδρου. Σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση που φιλοξένησε η εφημερίδα Le Figaro, το 55% των Γάλλων καταλογίζει στον πρόεδρό τους «υπερβολικά στενές σχέσεις» με έναν αντιπαθή, για την πλειονότητα των πολιτών, Τραμπ.

Κι αυτό, παρά το γεγονός ότι ο Γάλλος πρόεδρος έχει καταδικάσει τη συμμετοχή της χώρας του στον πόλεμο κατά της Λιβύης, όπως και τη γενικότερη φιλοαμερικανική στροφή της κυβέρνησης Σαρκοζί. «Επί των ημερών μου, θα τελειώσουμε με τον νεοσυντηρητισμό που εισήχθη στη Γαλλία πριν από δέκα χρόνια», είχε τονίσει τον περασμένο Ιανουάριο στο διπλωματικό σώμα.

Το μεγάλο πρόβλημα για τον Μακρόν έγκειται στην ψυχρή υποδοχή των προτάσεών του για μεταρρύθμιση της Ευρωζώνης από τη νέα Μέρκελ. Ο σχηματισμός στην Ιταλία κυβέρνησης συνεργασίας δύο ευρωσκεπτικιστικών κομμάτων, της Λέγκας και του Κινήματος Πέντε Αστέρων, θα δυσκολέψει ακόμη περισσότερο τα πράγματα, καθιστώντας το Βερολίνο περισσότερο καχύποπτο σε οποιαδήποτε πρόταση χαλάρωσης της δημοσιονομικής πειθαρχίας στον μεσογειακό Νότο.

Ενδεχόμενο ευρωπαϊκό αδιέξοδο του Μακρόν θα μπορούσε να επιδεινώσει εις βάρος του την εσωτερική πολιτική ατμόσφαιρα στη χώρα του, όπου οι κοινωνικές αντιδράσεις για τις μεταρρυθμίσεις που προωθεί δεν λένε να κοπάσουν.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ