ΚΟΣΜΟΣ

Reuters: Σε κρίσιμα πόστα οι ευρωσκεπτικιστές στην Ιταλία

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Ιταλία, Ευρωζώνη, Ευρωπαϊκή Ένωση, Οικονομία

Παρότι η πρόταση για τοποθέτηση του Πάολο Σαβόνα στη θέση του υπουργού Οικονομικών προσέκρουσε στο βέτο του Προέδρου της Ιταλικής Δημοκρατίας, οι ευρωσκεπτικιστές έχουν πλέον καταλάβει θέση στην κεντρική πολιτική σκηνή της χώρας, σημειώνει σε ανάλυσή του το Reuters.

«Εάν η Ιταλία εγκαταλείψει το ευρώ, αυτό θα γίνει ένα βράδυ Παρασκευής. Οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι θα έχουν προετοιμάσει την κίνηση αυτή σε απόλυτη μυστικότητα, λέγοντας μόνο στους ευρωπαίους ομολόγους τους  ότι αποφάσισαν εκείνο το απόγευμα να κλείσουν τράπεζες και χρηματιστήρια, ώστε να αποτρέψουν  μια πανικόβλητη φυγή κεφαλαίων από τη χώρα.

Αυτό είναι το ιταλικό «Plan B» σύμφωνα τουλάχιστον με ένα σενάριο που συνέταξε ηλεκτρονικά μία ομάδα με ειδίκευση στα οικονομικά ζητήματα, για το πώς η τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης θα μπορούσε να επιστρέψει στη λίρα, εάν αυτό ήταν αναγκαίο.

Το έκτασης 80 σελίδων κείμενο, δεν έτυχε ιδιαίτερης προσοχής όταν πρωτοεμφανίσθηκε τον Οκτώβριο του 2015, και κανονικά θα παρέμενε απαρατήρητο.

Και όμως ένας από τους πλέον προβεβλημένους συνεργάτες του συγκεκριμένου site, ο 81χρονος οικονομολόγος την περασμένη εβδομάδα προβλήθηκε ως υποψήφιος να αναλάβει υπουργός οικονομικών  στην  συμμαχία «κατά τους κατεστημένου» που έχουν συμπήξει η Λέγκα και το Κίνημα Πέντε Αστέρων.

H   κυβέρνηση που προέκυψε την Πέμπτη, ανέθεσε τελικά στον Πάολο Σαβόνα ένα πιο μικρό χαρτοφυλάκιο, αυτό του υπουργού Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, ύστερα από την άρνηση του Προέδρου της Δημοκρατίας  να  επιτρέψει σε έναν πανούργο ευρωσκεπτικιστή να καταλάβει το κεντρικό υπουργείο των οικονομικών.

Και εντός της Λέγκας, που κυριαρχεί στις πλούσιες περιοχές της Λομβαρδίας και του Βένετο στον Βορρά, πηγές λένε ότι δεν υπάρχουν ίχνη ανησυχίας ότι ο ηγέτης Ματέο Σαλβίνι θα ρίσκαρε ποτέ το χάος του βγάλει τη χώρα από το κοινό νόμισμα.

Ωστόσο το  «Plan B» παραμένει στη λίστα των υποχρεωτικών αναγνωσμάτων για όσους αναζητούν να κατανοήσουν το ιδεολογικό υπόβαθρο του νέου συνασπισμού.

Ο ρόλος του Σαλβίνι ειδικά υπήρξε κεντρικός στο να μαζέψει τον Σαβόνα και άλλους ευρωσκεπτικιστές οικονομολόγους και τις ιδέες τους από την πνευματική αφάνεια και να τους βάλει να καθίσουν, για πρώτη φορά,  σε υπουργικές καρέκλες., δηλώνουν στο πρακτορείο στελέχη με γνώση της κατάστασης

Ο νέος υπουργός Οικονομικών, Τζιοβάνι Τρία,  καθηγητής Οικονομικών στο πανεπιστήμιο «Tor Vergata» της Ρώμης, δεν αναμείχθηκε στη διαμόρφωση του «Plan B», αλλά δεν είναι και αυτός κανένας υποστηρικτής του ευρώ.

Πέρυσι, έγραψε ότι «ούτε καν ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας  Μάριο Ντράγκι έχει δίκιο όταν λέει ότι το ευρώ είναι ‘μη αναστρέψιμο’, εκτός και αν διευκρινίσει τις συνθήκες και το χρονικό σημείο των μεταρρυθμίσεων που απαιτούνται για να σώσουν το ευρώ».

Το βράδυ της Παρασκευής ωστόσο, δήλωσε στο Reuters ότι «ουδέποτε είπε ότι η Ιταλία πρέπει να εγκαταλείψει το ευρώ».
«Στην Ιταλία και σε ολόκληρη την ευρωζώνη  εξελίσσεται μια συζήτηση για τη μεταρρύθμιση της Ευρώπης. Δεν υπάρχει πολιτική δύναμη στην Ιταλία που θέλει να εγκαταλείψει η χώρα το ευρώ»

Νομισματική «σκλαβιά» 

Ο Σαλβίνι, επικαλούμενος το έργο των ευρωσκεπτικιστών, χαρακτήρισε τη νομισματική ένωση ως μια μορφή νομισματικής «δουλείας». Πρόκειται για μια άποψη που δεν προωθήθηκε από την Λέγκα και τους υποστηρικτές της έως ότου ο ίδιος ανέλαβε επικεφαλής το κόμματος το 2013.

«Οι ευρωσκεπτικιστές οικονομολόγοι κατάφεραν να χτίσουν την επικρατούσα γνώμη (σ.σ. για το ευρώ) μέσω των social media. Χάρη στον Σαλβίνι έχουν πλέον αναδυθεί από τις σκιές της ακαδημαϊκής κοινότητας», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Riccardo Puglisi, καθηγητής πολιτικής οικονομίας στο Πανεπιστήμιο της Παβία και ένας από τους βασικούς επικριτές της ιδέας αποχώρησης από το ευρώ. 

Ωστόσο, ένας άλλος οικονομολόγος που φαίνεται να ενστερνίζεται τις ιδέες του Σαλβίνι είναι ο Alberto Bagnai, ο οποίος εισήχθη μάλιστα στο κοινοβούλιο ως γερουσιαστής για πρώτη φορά στις εκλογές της 4ης Μαρτίου. Ως αναπληρωτής καθηγητής οικονομικής πολιτικής στο Πανεπιστήμιο Gabriele d'Annunzio, ο Bagnai δημοσίευσε το 2012 το βιβλίο «Η δύση του ευρώ», το οποίο πρέπει κατά τον Σαλβίνι να βρίσκεται στη βιβλιοθήκη κάθε σπιτιού. Στο βιβλίο του ο αναπληρωτής καθηγητής περιγράφει το ευρώ ως «οικονομικό τέρας» και τη Γερμανίδα καγκελάριο, Άγκελα Μέρκελ «ως αδιάλλακτο μέλος της Ενωσης» που περισσότερο στηρίζει την πολιτική της λιτότητας στις ευρωπαϊκές χώρες που επλήγησαν από την ύφεση κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, παρά τους αφήνει να δαπανήσουν περισσότερα για να στηρίξουν την εσωτερική ζήτηση. 

Στο κέντρο του ευρωσκεπτικιστικού κύκλου του Σαλβίνι τοποθετείται ο Claudio Borghi, επικεφαλής οικονομικής πολιτικής της Λέγκα του Βορρά. Μάλιστα, λίγο πριν τις ευρωεκλογές του 2014 ο οικονομλογός και πρώην διευθύνων σύμβουλος της Deutsche Bank έγραψε το βιβλίο «Basta euro» (Αρκετά με το ευρώ) στο οποίο περιγράφει την πολιτική του κόμματος για τo κοινό νόμισμα. Στο βιβλίο του, ο Borghi υποστήριξε ότι το τέλος για το ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα είναι αναπόφευκτο, εκφράζοντας μάλιστα την ελπιδα ότι αυτό θα συμβεί πολύ πιο νωρίς από ότι φαντάζόμαστε». 

Αναλυτικότερα, όπως σημειώνεται στο τηλεγράφημα του βρετανικού πρακτορείου, οι οικονομολόγοι που τάσσονται υπέρ της αποχώρησης από το ευρώ πιστεύουν ότι ένα υποτιμημένο νόμισμα θα «αναστηθεί» από τις εξαγωγές της Ιταλίας και απαλλαγμένη από τους δημοσιονομικούς κανόνες της Ε.Ε., η χώρα θα αυξήσει τις δημόσιες δαπάνες της για να ενισχύσει την ανάπτυξη και να δημιουργήσει νέες θέσεις εργάσιας. 

Οι επιθέσεις του Σαλβίνι κατά των δημοσιονομικών κανόνων που διέπουν την ευρωζώνη, φαίνεται πως βρήκαν απήχηση σε μεγάλο μέρος των Ιταλών ψηφοφόρων, οι οποίοι υπήρξαν παραδοσιακά ισχυροί υποστηρικτές του ενιαίου νομίσματος. Ωστόσο, λίγοι εντός του κόμματος της Λέγκα ότι τελικά θα «τραβήξει την πρίζα» και θα βγάλει την χώρα από το ευρώ. «Ο επικεφαλής της Λέγκα είναι ακραίος αλλά όχι τρελός», δήλωσε μέλος που βρίσκεται χρόνια στο κόμμα. Όσοι θέλουν να παραμείνουν στο ευρώ λένε ότι θα το αφήσουν να προκαλέσει αύξηση των επιτοκίων και του πληθωρισμού, πτώση κεφαλαίων, μια τραπεζική κρίση και ενδεχομένως μια αδυναμία πληρωμής του δημόσιου χρέους της Ιταλίας. 

Πηγή: Reuters

Online

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ