Λίνα Γιάνναρου ΛΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΡΟΥ

Εξω, πάντως, είναι μέρα

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Φίλος μετακόμισε προσφάτως στα Εξάρχεια. Η μετακόμιση κύλησε ομαλά, με εξαίρεση μία ιστορία τρέλας που έζησε στη ΔΕΗ, με αφορμή την επανασύνδεση στο δίκτυο (αφού περίμενε ένα μήνα για να ολοκληρωθεί η διαδικασία, η σύνδεση έγινε με... άλλο διαμέρισμα της πολυκατοικίας). Αφού μου διηγήθηκε τα παραπάνω με λεπτομέρειες, πιάσαμε να μιλάμε για τη νέα του γειτονιά. «Θα σας αποδείξω ότι δεν ισχύουν όλα αυτά που λέτε για τα Εξάρχεια», είπε. «Ποια;», τον ρώτησα. «Αυτά που γράφετε για αυτούς που κάνουν την ανάγκη τους στο πεζοδρόμιο. Είναι υπερβολές». Τυχαίνει να έχω ασχοληθεί η ίδια με το συγκεκριμένο θέμα στην «Κ», οπότε αμέσως απάντησα: «Μα τι εννοείς; Οι ίδιοι οι κάτοικοι τα λένε, δεν τα βγάζουμε από το κεφάλι μας οι δημοσιογράφοι». «Εγώ λέω ότι οι κάτοικοι αυτοί είναι εγκάθετοι, τα λένε για κάποιο σκοπό, να διώξουν το αναρχικό κίνημα από την περιοχή». «Μα κανείς δεν λέει ότι είναι οι αναρχικοί που βρωμίζουν τη γειτονιά. Μάλιστα, πολλοί από τους κατοίκους που καταγγέλλουν αυτή την κατάσταση ανήκουν στο κίνημα». «Εγώ δεν το πιστεύω». «Σου λέω ότι έχω μιλήσει η ίδια με ανθρώπους που ζουν εκεί, τους ξέρω, είναι φίλοι, και λες ότι δεν με πιστεύεις;» «Γιατί δεν μπορείς να δεχθείς ότι σε αυτό το θέμα έχουμε διαφορετικές απόψεις;» είπε, με συναινετική διάθεση.

«Μα ένα γεγονός είτε συμβαίνει είτε δεν συμβαίνει, δεν είναι θέμα προσωπικής άποψης! Είναι σαν να μου λες ότι έξω είναι νύχτα (σ.σ.: ήταν μέρα)», απάντησα αγανακτισμένη και ίσως σε αδικαιολόγητα για την περίσταση ντεσιμπέλ. Νιώθοντας το δίκιο μου να με εγκαταλείπει λίγο λίγο, αποφάσισα να σφυρίξω τη λήξη. «Ας πούμε κάτι άλλο, ναι;»

Η αντιπαράθεση με το φίλο μου με απασχόλησε τις επόμενες ημέρες. Είναι λογικό –κατέληξα– να με αμφισβητεί. Εχουν πράγματι ακουστεί πολλές υπερβολές από τα ΜΜΕ στο συγκεκριμένο θέμα –και όχι μόνο. Οταν θολώνεις το περίγραμμα των γεγονότων, το κοινό αποστρέφει το βλέμμα και εστιάζει αλλού. Είναι ένστικτο. Στην εποχή της παντοκρατορίας των fake news και μιας ειδησεογραφίας που δεν βγάζει κανένα απολύτως νόημα, αυτή θα έπρεπε να είναι η απόλυτη προτεραιότητα για τις δημοσιογραφικές ενώσεις: η ανάκτηση της εμπιστοσύνης.

Γιατί αυτό το βαρέλι δεν έχει πάτο. Οταν ανέφερα τα τραγελαφικά που μου διηγήθηκε ο φίλος μου για τη ΔΕΗ σε μιαν άλλη παρέα, η αντίδραση του ενός ήταν χαρακτηριστική: «Δεν είναι φυσικά τυχαίο ότι σου τα είπαν αυτά πάνω στη συζήτηση για ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ». Πάντως, έξω ήταν μέρα.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ