Κατερίνα Σώκου ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΩΚΟΥ

Αδοξο τέλος για ένα «ελληνικό έπος»

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Το ΔΝΤ αποφάσισε να δώσει ακόμη λίγο χρόνο στους Ευρωπαίους – όχι για να συμμετάσχει στο ελληνικό πρόγραμμα, αλλά για να τους βοηθήσει να διαχειριστούν την αποχώρησή του από αυτό. Ελλείψει μείωσης του ελληνικού χρέους που να το καθιστά βιώσιμο με τους δικούς του όρους, δεν μπορεί να ενεργοποιήσει χρηματοδοτικό πρόγραμμα. Οπως εκτιμά ο Μαρκ Σόμπελ, πρώην εκπρόσωπος των ΗΠΑ στο ΔΝΤ, «οι έξυπνοι ελιγμοί του Ταμείου για να παραμείνει στο ελληνικό πρόγραμμα ώστε να αποφύγει να αναστατώσει τις αγορές και να εκνευρίσει τους Ευρωπαίους (ιδιαίτερα τους Γερμανούς) φαίνεται ότι κλείνουν τον κύκλο τους».

Η επικοινωνιακή διαχείριση της επόμενης μέρας έχει ήδη ξεκινήσει. Ο αρμόδιος Ευρωπαίος επίτροπος Πιερ Μοσκοβισί δήλωσε στη συνέντευξή του στην «Κ» ότι το ΔΝΤ «δεν είναι το βασικό ζήτημα» κι ότι εφόσον ολοκληρωθεί εγκαίρως η αξιολόγηση, τότε αυτό που αναμένουν οι αγορές είναι μια αξιόπιστη συμφωνία για την ελάφρυνση του χρέους, η οποία «θα πρέπει να περιέχει σημαντικά εμπροσθοβαρή μέτρα που οι αγορές θα κρίνουν ως αξιόπιστα». Για να πεισθούν οι αγορές, τόνισε, «το ΔΝΤ θα πρέπει να βεβαιωθεί» ότι τα μέτρα για την ελάφρυνση του χρέους που θα συμφωνήσουμε είναι αρκετά για να εγκρίνει τη συμφωνία. Τι σημαίνει όμως έγκριση της συμφωνίας; Σύμφωνα με τον ίδιο, ο πήχυς είναι πολύ χαμηλός: «Να μπορεί να συνεχίσει μαζί μας την ανάμειξή του και μετά το τέλος του προγράμματος, στο πλαίσιο της επιτήρησης του άρθρου IV».

Το άρθρο IV, το οποίο δείχνουν οι Ευρωπαίοι ως το επόμενο βήμα της συνεχιζόμενης εμπλοκής του διεθνούς οργανισμού στην ελληνική υπόθεση, δεν είναι τίποτε άλλο από την ετήσια αξιολόγηση που πραγματοποιούν οι οικονομολόγοι του ΔΝΤ για κάθε χώρα-μέλος του. Αυτό περιλαμβάνει και μία έκθεση βιωσιμότητας του χρέους, που ο διευθυντής επικοινωνίας του ΔΝΤ Τζέρι Ράις τόνισε ότι θα γίνει με τα ίδια αυστηρά κριτήρια που εφαρμόζει πάντα το ΔΝΤ. Αλλά αν το Ταμείο δεν συμμετάσχει στο ελληνικό πρόγραμμα με χρηματοδότηση, η έκθεση δεν έχει την ίδια σημασία για τον διεθνή οργανισμό. Εκτός μιας δραματικής μεταστροφής του Βερολίνου, οι πρόσφατες διαβεβαιώσεις της Κριστίν Λαγκάρντ, ότι το ΔΝΤ θα παραμείνει «με τον ένα ή τον άλλον τρόπο» δεσμευμένο με την Ελλάδα, δεν περιλαμβάνουν τη συμμετοχή του στο πρόγραμμα. Σε μια προσπάθεια όμως να μην τρομάξει τις αγορές, ιδιαίτερα μετά την αναστάτωση που προκάλεσε η πολιτική περιπέτεια της Ιταλίας, το ΔΝΤ δεν ανακοίνωσε «λήξη χρόνου» για τη συμμετοχή στο ελληνικό πρόγραμμα, όπως ήταν έτοιμο να κάνει μετά το αποτυχημένο Washington Group στον Καναδά, αλλά να περιμένει τη συνεδρίαση του Eurogroup στις 21 Ιουνίου, για να έχουν ξεκαθαρίσει τα μέτρα ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους τα οποία θα προσφέρουν οι Ευρωπαίοι. Οι τελευταίοι στοχεύουν μόνο σε μια αναγνώριση του ΔΝΤ ότι το ελληνικό χρέος είναι βιώσιμο μεσοπρόθεσμα και εστιάζουν σε μέτρα ελάφρυνσης που θα μπορούσαν να το διασφαλίσουν. Κάπως έτσι φαίνεται ότι ολοκληρώνεται, όπως τιτλοφορεί το άρθρο του ο κ. Σόμπελ, το «ελληνικό έπος» του ΔΝΤ. Οπως σημειώνει, «ως παγκόσμιος θεσμός, το ΔΝΤ πρέπει να προστατέψει τους πόρους του. Τα προγράμματα πρέπει να διατηρούν υψηλά κριτήρια ποιότητας και να διασφαλίζουν τη βιωσιμότητα. Σε τελική ανάλυση, στην ελληνική περίπτωση, αυτά τα κριτήρια δεν ικανοποιήθηκαν». Και καταλήγει ότι «το Ταμείο είχε δίκιο να υποστηρίζει ότι το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο και ότι οι αριθμοί δεν βγαίνουν. Τελικά, με δεδομένα τα διαφορετικά συμφέροντα των δύο πλευρών, ούτε η στρατηγική αυτή βγαίνει».

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ