ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Εικονική πραγματικότητα και οι νέες αντικειμενικές

ΝΙΚΟΣ ΡΟΥΣΑΝΟΓΛΟΥ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Αμετάβλητες, αν όχι ενισχυμένες, παραμένουν οι «αδικίες» που συνοδεύουν την επιβολή του ΕΝΦΙΑ στην ακίνητη περιουσία των ελληνικών νοικοκυριών, μετά την ανακοίνωση των νέων τιμών ζώνης. Σύμφωνα με φορείς της αγοράς ακινήτων, η επικράτηση της «δημιουργικής λογιστικής» εις βάρος της πραγματικής αναθεώρησης του συστήματος των αντικειμενικών αξιών σημαίνει ότι επί της ουσίας όντως δεν αλλάζουν και πολλά στον τρόπο που φορολογούνται τα ακίνητα στη χώρα. Δηλαδή, οι κάτοχοι ακινήτων στα μεγάλα αστικά κέντρα, ιδίως της Αθήνας, θα συνεχίσουν να επιβαρύνονται υπέρμετρα (και μέσω του συμπληρωματικού φόρου), παρότι κατέχουν περιουσία, η οποία αφενός μεν δεν μπορεί να μεταβιβαστεί λόγω της έλλειψης ζήτησης, αφετέρου έχει καταγράψει σημαντική πτώση της αξίας της, σε σχέση με το 2008, δηλαδή πριν ξεκινήσει η οικονομική κρίση.

Παράλληλα, όσοι διαθέτουν ακίνητα εκτός σχεδίου πόλης και οικόπεδα θα συνεχίσουν να πληρώνουν πολύ χαμηλό φόρο, ακόμα κι αν το ακίνητό τους όχι μόνο έχει διατηρήσει την αξία του, αλλά την έχει επαυξήσει κιόλας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν τα ακίνητα που βρίσκονται σε δημοφιλείς παραθεριστικούς προορισμούς, τα οποία έχουν καταγράψει σημαντική ζήτηση τα τελευταία χρόνια και πλέον έχουν αρχίσει να αυξάνονται και οι τιμές πώλησης.

Η στρέβλωση είναι ακόμα μεγαλύτερη στα οικόπεδα, καθώς η αδυναμία των υπηρεσιών του υπουργείου να διαχωρίσουν τα αγροτεμάχια (που εκ των πραγμάτων έχουν χαμηλή εμπορική αξία) από τα παραθαλάσσια οικόπεδα (που έχουν υψηλότερη αξία και είναι πολύ πιο εμπορεύσιμα), έχει οδηγήσει στο να φορολογούνται αμφότερα με μόλις 1 ευρώ/στρέμμα. Ετσι, προκειμένου να επιτευχθεί το επιθυμητό δημοσιονομικό αποτέλεσμα, έχει επιβληθεί ο συμπληρωματικός φόρος και υπερφορολογούνται τα υπόλοιπα ακίνητα.

Οπως σημειώνουν φορείς της αγοράς ακινήτων, για να γίνει πιο δίκαιος ο ΕΝΦΙΑ, θα πρέπει να επιμεριστεί σε πιο πολλά ακίνητα. Παράλληλα, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και η εμπορική αξία του εκάστοτε ακινήτου, καθώς, είτε πρόκειται για ακίνητο 60 ετών είτε για 25 ετών, η φορολογική του αντιμετώπιση είναι ακριβώς ίδια.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ