ΠΟΛΗ

Η ύβρις ως καθημερινότητα στην Αθήνα

ΝΙΚΟΣ ΒΑΤΟΠΟΥΛΟΣ

Το «Αρσάκειο», το ιστορικό κτίριο όπου στεγάζεται το ΣτΕ.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΠΡΟ-ΒΟΛΕΣ

Από τις 21 Μαΐου, που έγινε η εισβολή του «Ρουβίκωνα» στο κτίριο όπου στεγάζεται το Συμβούλιο της Επικρατείας, οι διαβάτες εξακολουθούν και αντικρίζουν τις μαύρες μπογιές στην πρόσοψη. Στους πολίτες υπενθυμίζεται με κάθε τρόπο ότι το κράτος υπολειτουργεί, ότι η πόλη είναι ανοχύρωτη και ότι η προστασία του δικαιώματος στα βασικά αγαθά μιας ευνομούμενης πολιτείας είναι για άλλες χώρες. Πάντως, όχι για τη δική μας. Πριν από λίγες μέρες, ανέβαινα την Πανεπιστημίου. Πέρασα από το Συμβούλιο της Επικρατείας, δηλαδή από το ιστορικό «Αρσάκειο», κτίριο που σχεδίασε ο Λύσανδρος Καυταντζόγλου, από τα κορυφαία νεοκλασικά οικοδομήματα του 19ου αιώνα στην Αθήνα. Ελάχιστα ενδιαφέρει πλέον τους Ελληνες το χτίσιμο του νέου ελληνικού κράτους μετά το 1830. Θεωρούν τα μείζονα και σχεδόν ακατόρθωτα, ως αυτονόητα. Γι’ αυτό και το «Αρσάκειο» παραμένει μουντζουρωμένο. Η ύβρις στο κέντρο της Αθήνας είναι διάχυτη.

\Εκείνη την ημέρα, τα Προπύλαια στο Πανεπιστήμιο φιλοξενούσαν αυτοσχέδιες σκηνές, μπάνερ, τραπεζάκια, λάβαρα διαμαρτυρίας για την απόφαση του Αρείου Πάγου σχετικά με τον Κούρδο Τουργκούτ Καγιά. Δεν υπήρχε ένα, έστω, σημείο για τους διαμαρτυρόμενους, αλλά τους είχε επιτραπεί να κάνουν πλήρη κατάληψη σε όλη την έκταση των Προπυλαίων. Λάβαρα κυμάτιζαν κατά μήκος της Τριλογίας. Δίπλα, οι... λαμαρίνες γύρω από την Ακαδημία Αθηνών ήταν γεμάτες προσβλητικά γκράφιτι. Παραμένουν. Η Ακαδημία απέκτησε, σιωπηρά, και κάγκελα από την πλευρά της Σίνα. Κάγκελα ευτελή, δήθεν διακριτικά. Μπροστά στο κορυφαίο οικοδόμημα της νεότερης Αθήνας. Αμέσως μετά κινήθηκα προς Κλαυθμώνος. Τσίκνα από παντού και τσαντίρια για το φεστιβάλ μπίρας. Σε μία βόλτα ελαχίστων μέτρων ήμουν μάρτυρας της αποσυναρμολόγησης, του ευτελισμού, της ύβρεως.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 

 

 Πτυχές 
 

Δείτε τις διαδρομές του Ν. Βατόπουλου στο διαδραστικό χάρτη